Donderdag 14/11/2019

Verkiezingen Frankrijk

Wall Street Journal: "In Frankrijk is extremisme nu mainstream"

Front National-leider Marine Le Pen. Beeld AFP

Radicaal-links is in Frankrijk aan een opmars bezig, constateert de Wall Street Journal. Het land dreigt een speelbal van extremisten te worden, met Le Pen op rechts en Jean-Luc Mélenchon op links.

Je zou het niet zeggen door de zware mediabelangstelling voor Marine le Pen, maar de Front National-leider is niet de enige radicale outsider die het Franse politieke establishment bedreigt in de presidentiële campagne deze maand, constateert de Wall Street Journal in het hoofdcommentaar. Die andere is de onafhankelijke radicaal-linkse kandidaat Jean-Luc Mélenchon, die dit weekend in de peilingen een voorsprong nam op de socialisten van het midden.

"Mélenchon is in staat om de centrum-rechtse François Fillon die op de derde plaats staat te verslaan, en loopt in op de twee belangrijkste kandidaten, Le Pen en de onafhankelijke kandidaat van het midden Emmanuel Macron. Als genoeg socialistische stemmers de kandidaat van hun partij, Benoît Hamon, verlaten dan kan Mélenchon tot de tweede ronde doordringen in mei", luidt het.

Frankrijk buigt niet

"De 65-jarige was 35 jaar lid van de Socialistische Partij voordat hij die in 2008 verliet en zijn eigen beweging 'Frankrijk buigt niet' begon. Met Mélenchon vergeleken lijkt Bernie Sanders op de Amerikaanse Senator Ted Cruz, en zijn maatregelen zouden de bescheiden hervormingen die de laatste tien jaar zijn genomen om de economie te laten groeien te niet doen, terwijl hij er een stapel staatsmaatregelen aan toevoegt.

"Hij wil het minimumloon verhogen met 15 procent tot 1.300 euro netto, de werkweek verlagen tot 32 uur, en de pensioenleeftijd van 62 naar 60 verlagen. En hij wil 273 miljard uitgeven aan publieke werken en groene projecten. Hamon, zijn rivaal voor linkse stemmers, noemt deze maatregelen onverantwoord maar is zelf bepaald geen gematigde: ook hij wil de werkweek verkorten en een algemeen basisinkomen invoeren uit belastingen die firma's moeten betalen die robots gebruiken."

"Het probleem is dat kiezers Hamon associëren met het desastreuze presidentschap van François Hollande die in 2012 begon met een radicaal linkse marsroute en eindigde met bescheiden hervormingspogingen om de economie te doen groeien", luidt het nog. "Socialisten die die hervormingen goed vinden steunen Macron, terwijl de basis van de partij in Mélenchon de authentieke stem van links ziet. Waarom Mélenchon-lite, Hamon, steunen als je the real thing kunt krijgen?"

Jean-Luc Mélenchon, presidentskandidaat van ultralinks in Frankrijk. Beeld Photo News

Frankrijk is niet het enige land waar traditioneel centrum-links of verder naar links springt, of in het ravijn valt, of beide, stelt de krant. "De steun voor de Britse Labour Party kelderde onder het leiderschap van de jaren zestig-radicaal Jeremy Corbyn en de centrum-linkse sociaal-democraten in Nederland vielen uit elkaar in de verkiezingen van afgelopen maand, en werden vervangen door de Groenen en het linkse D66. Het uit elkaar vallen van centrum-links in Europa is net zo'n belangrijk verhaal als de opkomst van extreem-rechts. In Frankrijk is dat een reden temeer om een overwinning van Le Pen volgende maand niet uit te sluiten", concludeert de krant.

Waar is Frankrijk mee bezig?

In een commentaar stelt John Vinocur dat de vrienden van Frankrijk zich bewust zijn van de problemen waarin de Franse politiek zich nu bevindt. De voormalige Italiaanse premier Romano Prodi vroeg zich bijvoorbeeld onlangs af waar Frankrijk mee bezig is.

"Het antwoord is een grotesk politiek universum dat implodeert. De extreem-linkse en -rechtse kandidaten hebben nu meer gewicht dan de mainstream Gaullisten en socialisten die Frankrijk sinds 1981 van presidenten hebben voorzien. Extreem-links en -rechts hebben nu het terrein ingenomen dat vroeger tot de traditionele partijen behoorde en ze zijn gelegitimeerd sinds de presidentsverkiezingen van 2012.

De oorzaken? Schandalen, verlies van identiteit, economisch falen en zwakke antwoorden op terrorisme en islamitisch radicalisme die kenmerkend waren voor het Frankrijk van François Hollande. Deze twee extremistische leiders vormen een afwijzingsfront dat klassenstrijd, vooroordelen en anti-westerse gevoelens samenbrengt. Critici zien dat deze hardline kandidaten hun woordgebruik aanscherpen.

In februari weigerde daarom een vooraanstaande Joodse organisatie om Le Pen of Mélenchon uit te nodigen voor het jaarlijkse diner dat bekend staat als een nationale politieke gebeurtenis. De reden: de twee roepen op tot haat. De krant constateert tot slot dat zowel Le Pen als Mélenchon een alliantie willen met Vladimir Poetin.

Poetin, de nationale obsessie

Le Monde constateert dat in ieder geval één politicus, die geen kandidaat is, van de Franse verkiezingen zal profiteren: "Poetin, onze nationale obsessie. Hij heeft een oplossing voor alle problemen, een remedie voor al onze kwaden. Verlies van autoriteit en traditionele waarden? Poetin laat zien hoe je dat herstelt en vaders mogen hun vrouw en kinderen weer klappen uitdelen. Poetin is het hart van deze politieke campagne. Zijn ideeën, zijn methoden en visie circuleren van extreem-links tot extreem-rechts in Frankrijk. Marine Le Pen en Jean-Luc Mélenchon zijn tegen de Europese Unie en de NAVO. Alle middelen zijn toegestaan om daar een einde aan te maken, zelfs de hulp van het Kremlin terwijl Rusland Oost-Aleppo met bommen verwoest en Georgië en Oekraïne binnenvalt."

Mélenchon, benadrukt de krant, "vergeet dat vakbondsbestuurders, critici en 'zij die in opstand komen' waar hij zo graag naar verwijst tijdens de campagne in Rusland doodgaan met een ongewone frequentie. Volgens Le Pen en Mélenchon kun je geen omelet maken zonder eieren te breken."

"Mélenchon ziet zichzelf nu als presidentskandidaat. Terwijl dit weekend 63 procent van de Fransen liet weten bang voor hem te zijn, ziet hij zich niet als kandidaat van de angst en ordeverstoring maar als 'een persoon die mensen geruststelt'. De werkelijkheid maakt dat tot een angstaanjagende grap. In een land dat te lijden heeft van een veelheid aan spanningen en dat onzekere vooruitzichten heeft over hoe die op te lossen sturen de leiders van extreem-rechts en extreem-links aan op confrontatie en daarmee op dreiging met geweld van twee extremistische kanten."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234