Donderdag 19/09/2019

Waarom Weinsteins gedrag niet verrast

Naar aanleiding van de zaak-Weinstein schreef Mayim Bialik een opiniestuk voor The New York Times, dat hevige polemiek uitlokte. 'Victim blaming', roepen critici. Bialik reageerde op de Twitter-storm:

'Wie mij en mijn feminisme kent weet dat dat absurd is.'

De onthullingen over Harvey Weinstein zijn walgelijk en schokkend. Maar ik vind de manier waarop hij zijn macht misbruikte echt geen verrassing.

In 1986 kwam ik naar Hollywood als een onhandig Joods meisje van 11 jaar met een te grote neus - eigenlijk een schrielere versie van de vrouw die ik nu ben. Ik had geen internet, sociale media of reality tv nodig om te begrijpen dat ik een lelijk eendje was, in een wereld die fysieke schoonheid en sex appeal als het hoogste goed beschouwde. Ik leerde snel dat de machtige mannen die in Hollywood beslissen een voorkeur hebben voor jonge meisjes met grote ogen, een pruilmondje en een kinderstemmetje.

Ik heb mij nooit op mijn gemak gevoeld in een industrie die vrouwen tot lustobjecten maakt. Als jonge actrice was ik altijd voorzichtig, ook dankzij mijn ouders. Zij waren Amerikanen van de eerste generatie en vertrouwden dat wereldje - en zeker de mannen - niet: 'Ze willen maar één ding'. Mijn moeder verbood me om make-up te dragen. Ze moedigde me aan om tijdens audities mezelf te zijn. Ze was een sterke vrouw en ik volgde haar voorbeeld en accepteerde niet dat mensen me 'baby' noemden of op de set een knuffel wilden.

Op mijn negentiende ruilde ik Hollywood voor de University of California in Los Angeles, waar ik een doctoraat neurowetenschappen behaalde. Ik vond het heerlijk om bij mensen te zijn die meer belangstelling hadden voor de inhoud van mijn brein dan die van mijn beha. Twaalf jaar later keerde ik terug naar de film, vooral omdat ik geen ziekteverzekering had en eigenlijk wel graag acteerde en mensen deed lachen.

Als een vrouw met een 'niet traditioneel' uiterlijk, keerde ik terug naar een industrie die me audities gaf voor de 'truttige vriendin' of de 'mollige secretaresse'. Toch kreeg ik uiteindelijk een rol die me vier Emmy-nominaties heeft opgeleverd (voor The Big Bang Theory, red.). Is het een wonder dat mijn personage een androgyne, onhandige laatbloeier is?

Ik ben blij dat ik Amy Farrah Fowler mag spelen in de populairste sitcom van de VS (The Big Bang Theory, red.). Ik ben vereerd dat ik een feministe speel die zegt wat ze denkt, van wetenschap en van haar vrienden houdt en soms wenst dat zij het sexy meisje was. Ik kan me in dat laatste vinden. Ik heb het ook gewenst.

Maar omgekeerd weet ik dat geen grote schoonheid zijn ook heel wat voordelen heeft. Als trotse feministe die niet van diëten, plastische chirurgie of personal trainers houdt, is het me heel zelden overkomen dat mannen mij naar hun hotelkamer uitnodigden. Als je in Hollywood niet probeert om aan een onmogelijke schoonheidsnorm te voldoen, heb je de 'luxe' dat machtige mannen je met rust laten - en je vaak negeren, behalve als ze geld aan je kunnen verdienen.

Ik ben nu 41 en maak nog altijd keuzes die ik wijs en veilig vind. Ik kleed me discreet. Ik flirt niet. Ik besef heel goed dat veel jonge feministen die houding onaanvaardbaar zullen vinden. Vrouwen moet toch kunnen dragen wat ze willen? Ze moeten toch kunnen flirten wanneer en met wie ze willen?

In een volmaakte wereld zouden vrouwen vrij zijn om alles te doen wat ze willen. Maar onze wereld is niet volmaakt. Mannen die vrouwen aanranden of misbruiken, hebben geen enkel excuus. Nooit. Maar we mogen niet naïef zijn over de cultuur waarin we leven.

We kunnen die cultuur veranderen, maar dat zal niet van vandaag op morgen gebeuren. Het zal veel tijd vragen, maar toch zie je nu al sterke vrouwen op de televisie en beseffen meer en meer mannen en vrouwen dat we allemaal de plicht hebben om onaanvaardbaar gedrag aan de kaak te stellen. En dat we jonge vrouwen moeten doen inzien dat geld en roem goedkope idealen zijn.

Ben je mooi en sexy? Leuk. Maar bewonderd worden om een mooi lichaam is niet de weg naar een zinvol leven. En als je, zoals ik, geen grote schoonheid bent, mag je nooit vergeten dat er altijd mensen zullen zijn die je geweldig en onweerstaanbaar zullen vinden en die je aandacht, respect en liefde zullen geven. Je hoeft niet eens naar een hotelkamer om ze te vinden.

© The New York Times

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234