Maandag 12/04/2021

Bijgedachte

Waarom vallen strijdbare vrouwen in katzwijm voor 'Adonis' Varoufakis?

'Adonis' Yanis Varoufakis, de Griekse minister van Financiën. Beeld AFP
'Adonis' Yanis Varoufakis, de Griekse minister van Financiën.Beeld AFP

Strijdbare vrouwen die in katzwijm vallen voor de foute macho genaamd Yanis Varoufakis (54)? Jeroen de Preter begrijpt het niet langer.

Schrijfster en notoir feministe Kristien Hemmerechts was er al vroeg bij. Amper was de nieuwe Griekse regering gevormd of ze liet via Facebook weten dat de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis wat haar betreft "met stip de knapste man op aarde" is. "Lucky Angela Merkel die uren en uren met hem mag onderhandelen!"

Maffe Kristien, dacht ik toen, maar kijk: blijkbaar was ze lang niet de enige die in katzwijm was gevallen. Zo was daar mijn overigens voortreffelijke collega Hilde Sabbe, eveneens notoir feministe, die verklaarde dat ze het bericht van Kristien "instemmend" had gelezen.

Ik had deze kwestie allicht laten rusten mocht ze vorige week niet ook aan bod gekomen zijn in Die Zeit, met stip het beste blad op aarde. Tot mijn niet geringe verbijstering was hier te lezen dat Varoufakis zelfs het hoofd van intelligente Duitse vrouwen op hol doet slaan.

Jeroen De Preter. Beeld Bob Van Mol
Jeroen De Preter.Beeld Bob Van Mol

Zou het kunnen dat Hilde en Kristien een soort meerderheidsstandpunt vertolken binnen de categorie intelligente, strijdbare vrouwen? Om dit alles verder te onderzoeken heb ik de kwestie voorgelegd aan misschien wel het meest prominente exemplaar binnen de categorie intelligente, strijdbare vrouwen: mijn geliefde.

"Is Varoufakis sexy?", zo vroeg ik haar afgelopen woensdag, samen in de auto op weg naar het werk.

"Te oud voor mij", zo ontweek ze de vraag.

Geen drie seconden later zag ik hoe de tronie van Varoufakis op het schermpje van haar iPhone was verschenen. Tergend traag streelde haar wijsvinger over dat scherm, op zoek naar meer.

Bon. Yanis Varoufakis, die is het dus duidelijk wél.

Of ik daar een probleem mee heb, misschien? Goh. Probleem. Laat ik zeggen dat ik ze niet meer zo goed begrijp, die intelligente strijdbare vrouwen. U moet weten: types als die Varoufakis, die ken ik redelijk goed. Ooit, lang geleden, ben ik immers zelf een soort klein Varoufakisje geweest.

Honda Camino

De Varoufakis in mij werd samen met mijn puberteit geboren, en moet zo ongeveer rond mijn zeventiende tot volle wasdom zijn gekomen.

Kraagje van m'n leren jasje stoer rechtop, scheurde ik met mijn uitgeboorde Honda Camino langs de poorten van Antwerpse meisjesscholen. Het was de tijd waarin ik, liefst gezeten aan rijk gevulde tafels op zonovergoten terrassen, vage marxistische ideeën begon te verkondigen. Rechtse kapitalisten toonde ik mijn middelvinger, en ik durfde wel eens geld uitgeven dat ik eigenlijk niet had.
Leuke tijden waren dat. Maar ze bleven niet duren.

Alllicht niet toevallig is Varoufakis in mij beginnen te sterven toen de eerste grote liefdes in mijn leven kwamen. Intelligente, strijdbare vrouwen waren dat.

Zij waren het die me aan het verstand brachten dat marxistisch gedram vooral heel erg vervelend is. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik mijn uitgeboorde Honda Camino heb verkocht, en vervangen door een fatsoenlijk vervoermiddel - een kikkergroene Citroën Berlingo, mocht u het willen weten.

Yanis Varoufakis met zijn motor. Beeld PHOTO_NEWS
Yanis Varoufakis met zijn motor.Beeld PHOTO_NEWS

Deze vrouwen leerden mij dat een middelvinger geen argument is, dat rechtopstaande kragen vanaf een zekere leeftijd pathetisch zijn, en dat je geld pas kunt uitgeven als je het hebt. Ja, de weg is lang geweest, en neen, hij ging niet altijd over rozen. Maar het resultaat is er wel. De foute macho van weeleer is een zachte, empathische man geworden. Een vaderfiguur met zin voor verantwoordelijkheid, een gematigd sociaaldemocraat, en tevens een groot aanhanger van het Scandinavische model, met inbegrip van allerhande vrouwenquota.

Zo hebben jullie mij gekneed, zo wilden jullie het graag. Althans, zo had ik het begrepen. Want blijkbaar is hier sprake van een misverstand.

Niet naar Scandinavië, maar naar Griekenland moeten we kijken, een land met een exclusief mannelijke regering, maar dat schijnt niet te donderen. Tsipras en Varoufakis, dat zijn nog eens mannen.

Vrouwenquota, mijn reet.

You go, David Van Reybrouck!

Laatst interviewde ik de veelbelovende jonge schrijfster en feministe Niña Weijers. Enige tijd geleden al had ze zich in een column druk gemaakt over haar Vlaamse vakbroeder David Van Reybrouck, en diens optreden in het tv-programma Zomergasten. Volgens Weijers had Van Reybrouck daar een compleet fout beeld van de kunstenaar opgehangen, door al zijn gedweep met "boksers, jagers, echte kerels die er idealiter ook een schare minnaressen op nahouden."

Foute boel, inderdaad, maar wetende wat ik vandaag weet, zou ik Van Reybrouck aanraden om zich van deze kritiek niet al te veel aan te trekken.

Doet het niet, David, en blijf gewoon lekker de foute macho die je bent.

Vrouwen durven er wel eens onhelder over communiceren, maar eigenlijk hebben ze het zo graag. Ook en niet het minst de intelligente en strijdbare vrouwen. Ik citeer ter illustratie nog een keer Hilde Sabbe, over Yanis Varoufakis. "Een zelfverzekerde man", heeft ze die ooit genoemd. Een man "van wie je je kunt voorstellen dat hij met blote handen de leeuwen op zijn weg onschadelijk maakt".

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234