Donderdag 29/10/2020

Waarom Milaan-Sanremo de eerste topkoers is van Generation X

Nieuwe Primavera voor peloton

Het peloton dat vandaag start in Milaan-Sanremo, is niet zomaar de opvolger van de groep die vorig jaar de start nam in deze klassieker. Er valt wat voor te zeggen dat dit weer een van die zeldzame 'sleuteljaren' wordt. Een seizoen waarin veel fundamenteel anders is dan het jaar ervoor: de structuur, de ploegen, de allianties, en dus de krachtsverhoudingen.

Door Walter Pauli

Tot nader order blijft Milaan-Sanremo de eerste échte 'koers van de waarheid'. Alles daarvoor geldt eigenlijk als prelude, voorafje, opwarming, oefening, test en training. Ook de Vlaamse openingskoersen Gent-Gent en Kuurne-Brussel-Kuurne, of de steeds ernstiger genomen Ronde van Californië, en zelfs prestigieuze kleinere rittenwedstrijden als Parijs-Nice en Tirreno-Adriatico.

Behalve Milaan-Sanremo. Waar Parijs-Nice nog door sneeuwflarden rijdt, is Milaan-Sanremo het ultieme teken dat de winter afgelopen is. De eerste Italiaanse klassieker is de afsluiter en tegelijk het orgelpunt van de eerste opbouwfase van het seizoen, het scharnierpunt ook naar de eerste 'finalemaand': die van de lenteklassiekers. Parijs-Nice presenteerde zich jarenlang als 'de koers naar de zon'. Wel, die zon schijnt meestal tussen Milaan en Sanremo, zij het vaak nog in haar koele maartse variant.

En hoewel er al een flinke portie wielrennen op tv te zien was, is Milaan-Sanremo ook de definitieve presentatie van het nieuwe peloton. Tot vandaag hebben vedetten en ploegen elkaar nog een beetje kunnen ontwijken. Met Milaan-Sanremo niet meer. Alle types klassieke renners - zowel de klassieke spurters als mannen die ook in de Ardennen hopen te scoren, tijdrijders en zelfs niet-klassieke klassementsrijders voor grote rondes durven hun kans gaan op dit bedrieglijke parcours. Hier wonnen in het verre en nabije verleden sprinters die in regel geen forse heuvel aankunnen - Piero Gavazzi (1980) en Mario Cipollini (2002) of Alessandro Petacchi (2005). Hier wonnen ook klimmers (Claudio Chiapucci, 1991), tijdrijders (Fabian Cancellara, 2008) en roekeloze dalers (Francesco Moser, 1984). Dit is een koers voor de mannen van de ultieme jump (Andrei Tsjmil, 1999, Filippo Pozzato, 2006) maar net zo goed voor de specialisten van de lange vlucht (Erich Mächler, 1987). Hier vechten routiniers van de kasseiklassiekers (Jan Raas, 1977) met specialisten voor de Ardennen (Paolo Bettini, 2003). Dit is een koers voor beloftevolle sturm-und-drang (Fons De Wolf 1981 in, Filippo Pozzato in 2006) en voor grand old men (Felice Gimondi in 1974, Hennie Kuiper in 1985). Hier heersten de allergrootste kampioenen, vaak in serie (Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck, Laurent Fignon, Sean Kelly, Laurent Jalabert, Erik Zabel en Oscar Freire) om zich eens per anderhalf decennium te laten schuren door merkwaardige outsiders (Marc Gomez, 1982, Gabriele Colombo, 1996).

Dit lijkt een koers voor iedereen. En toch is hij die wint, die dag echt de allersterkste.

Breukseizoenen

Maar de renner die vandaag Milaan-Sanremo wint, zal een heel ander peloton geklopt hebben dan de troep die vorig jaar door Fabian Cancellara werd gevloerd, of zich in 2007 wederom door Oscar Freire liet kloppen. Hij zal de eerste winnaar zijn van een wielrennen dat zich ook als sport opmaakt voor een nieuwe lente, een echte Primavera.

Af en toe kent het internationale profpeloton echte 'breukseizoenen'. Met een nieuwe pikorde, belangrijke nieuwe ploegen die zich met de zaken bemoeien - en oude die verdwijnen - met allianties die stoppen en erbij komen. Een bekend voorbeeld is het seizoen 1984. Toen spatte in Nederland Raleigh, de oude ploeg van Peter Post, uiteen in twee teams: Kwantum Hallen (rond kopman Jan Raas) en Panasonic, de nieuwe ploeg-Post. Tegelijk scheurde in Frankrijk Bernard Hinault zich af van Renault, het team van zijn eeuwige mentor Cyrille Guimard, en stichtte La Vie Claire, een gloednieuwe ploeg met geld van Bernard Tapie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234