Donderdag 04/06/2020

Waarom Johnson achter moord op JFK zit

'JFK is vermoord in opdracht van zijn opvolger Lyndon B. Johnson'. De nieuwste samenzweringstheorie over de moord op Democratisch president John F. Kennedy blijkt een geslepen karaktermoord op een van president Obama's sociale rolmodellen.

In zijn boek The Man Who Killed Kennedy, the case against LBJ voert auteur Roger Stone (65) aan dat John F. Kennedy's vicepresident - en opvolger - opdrachtgever was van de moord op 22 november 1963 in Dallas, Texas. Stone baseert zijn veronderstelling onder meer op gesprekken met voormalig Republikeins president Richard Nixon, wiens vertrouweling hij was. "Zowel Johnson als ik wilden president zijn, maar het enige verschil was dat ik er niet voor zou moorden", zou Nixon hem verteld hebben. Gevraagd wie Kennedy vermoordde zou Nixon 'Texas' geantwoord hebben, volgens Stone een vingerwijzing naar Johnson, die als Texaan de gastheer was tijdens het fatale bezoek.

Samengevat is Stones - speculatieve - stelling dat Johnson op het punt stond aangeklaagd te worden wegens zijn banden met Bobby Baker (een vriend die van corruptie beschuldigd werd). Vanwege die affaire zou JFK van plan zijn geweest om hem als vicepresident te vervangen. Stone stipt ook aan dat Johnson ook Jack Ruby kende, de nachtclubeigenaar die hoofdverdachte Lee Harvey Oswald twee dagen na JFK's moord ombracht.

Watergate

Het boek is vandaag koren op de molen van conservatieve kiezers, die zich dagelijks laven aan samenzweringstheorieën die de Democraten in diskrediet brengen. Johnson is een makkelijk doelwit omdat hij als president regeerde in een periode vol politieke chaos, met de moorden op John en Bobby Kennedy, Martin Luther King Jr., Malcolm X en het Golf van Tonkin-incident, dat leidde tot een escalatie van de Vietnamoorlog.

Na zijn herverkiezing als president in 1964 bouwde Johnson met zijn 'Great Society' de sociale voorzieningen drastisch uit. Hij werd een stichtend voorbeeld voor de zorghervorming van huidig president Barack Obama vandaag, maar een prooi voor de Republikeinen, die streven naar de minimale staat.

Het is geen toeval dat Stone dit boek schrijft. Hij is erin gespecialiseerd om politieke tegenstanders met gerichte propaganda subtiel, maar desnoods fataal, te ondermijnen. Zijn veertigjarige carrière begon Stone onder de meester van de 'dirty tricks', Republikeins president Richard Nixon.

Tijdens de voorverkiezingen van 1972 saboteerde Stone de campagne van Nixons tegenstrever door met een valse naam een storting uit te voeren namens de Young Socialist Alliance, waarna de latere president zijn rivaal kon afschilderen als 'linkse landverrader'. Deze affaire lekte uit in de marge van het Watergate-onderzoek, de inbraak in het gelijknamige Democratische hoofdkwartier die in '74 tot Nixons aftreden leidde. De kleurrijke Stone daarentegen dankte er zijn carrière aan, een loyauteit die zich later vertaalde in een tatoeage van Nixons hoofd op zijn bovenrug.

Stone werd jeugddirecteur voor het campagneam van Ronald Reagan. Onder diens bewind in de jaren tachtig werd hij in DC een beruchte politieke lobbyist, wiens bedrijfje de banden tussen zakenleven en Witte Huis 'smeerde' maar evengoed advies gaf aan het Zaïrese staatshoofd Mobutu.

Wraak

Na succesvolle bijdrages aan de campagnes van president George H.W. Bush in 1988 en senatoren in de jaren erna kreeg Stone in 1996 een koekje van eigen deeg toen een pro-Democratisch blad zijn partnerruilactiviteiten openbaarde. Onder druk van de ultrachristelijke Republikeinse achterban werd hij van het publieke toneel gebannen. Stone nam weerwraak. In Miami, waar hij een liederlijk leven ging leiden, liep hij in 2008 een callgirl tegen het lijf die vertelde dat de New Yorkse gouverneur Eliot Spitzer klant was in haar zaak. Stone lekte de affaire, Spitzer nam ontslag.

Of zijn nieuwe samenzweringsboek ernstig wordt genomen of niet laat Stone wellicht koud. Dat is niet zijn doel. "Politiek gaat niet over het verenigen, maar om het verdelen van mensen", vertrouwde hij zijn Nixoniaanse motto ooit toe aan een journalist. "En je 51 procent halen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234