Zaterdag 15/05/2021

Opinie

Waarom ik deze vreselijke foto van een verdronken kind heb gedeeld

null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS

Peter Bouckaert is directeur divisie noodtoestanden bij Human Rights Watch.

Ik heb erg lang nagedacht voordat ik de foto retweette. Die toont een levenloze peuter, met zijn gezicht omlaag op een populair Turks strand - een van de elf Syriërs die vrijwel zeker zijn gestorven toen ze probeerden de veiligheid in Europa te bereiken door aan boord te gaan van een smokkelaarsboot. Zij eindigden als de jongste slachtoffers van het armzalige antwoord van Europa in het aangezicht van een steeds heviger wordende crisis.

Wat me het meest is bijgebleven, zijn de kleine gympjes, die zijn ouders hem die morgen waarschijnlijk liefdevol aan hebben gedaan toen ze hem klaar maakten voor de gevaarlijke reis. Een van mijn favoriete momenten van de ochtend is het aankleden van mijn kinderen en helpen bij het aantrekken van hun schoenen. Het lijkt ze altijd te lukken iets andersom aan te trekken, tot onze wederzijdse pret. Kijkend naar de foto kon ik het niet helpen me voor te stellen dat het een van mijn eigen zoons was die daar verdronken op het strand lag.

Ik ben momenteel in Hongarije om de reizen van Syrische vluchtelingen te documenteren. Zo'n reis heeft dus weer een jong leven geëist. Het is makkelijk de ouders de schuld te geven voor het blootstellen van hun zoon aan een dergelijk dodelijk gevaar, maar dat is alleen maar zo als je de vatbommen van het Assad-bewind en de onthoofdingen door de Islamitische Staat (IS) vergeet, waarvoor zij op de vlucht zijn geslagen. Dinsdag zag ik aan de Servisch-Hongaarse grens de hele ochtend Syrische ouders vastbesloten met hun kinderen lopen, in een poging ze weg te leiden van de gruwelen van het bloedbad in Syrië, dat vier jaar lang heeft mogen doorgaan, naar de belofte van veiligheid in Europa. Deze ouders zijn helden: ik bewonder hun vastberadenheid om hun kinderen een beter leven te bezorgen.

Peter Bouckaert. Beeld Bas Bogaerts
Peter Bouckaert.Beeld Bas Bogaerts

Helaas worden ze tijdens hun hele reis geconfronteerd met tegenslagen en vijandigheid. Sommige mensensmokkelaars zijn zo goed georganiseerd dat ze hun klanten zelfs bonnetjes geven, maar deze criminelen malen niet om de levens van degenen die ze vervoeren en waar ze geld aan verdienen. Hun meedogenloosheid is misschien geen verrassing, maar onvergeeflijk is de onverschilligheid van de Europese leiders, en de hindernissen die zij opwerpen voor de vluchtelingen.

Vrijwel elke Syriër die ik heb gesproken, heeft op zijn of haar reis de dood in de ogen gekeken, dikwijls als gevolg van een zinkende boot. En nu ze in Hongarije zijn aangekomen, wordt hen opnieuw de weg versperd. Duizenden moeten op straat slapen zonder enige hulp van de Hongaarse autoriteiten.

Mijn notitieboekjes staan vol tragedies. Ali Pintar, een Syrische Koerd, is met zijn drie kinderen gevlucht, nadat IS probeerde zijn geboortestad Qamishli in te nemen door zelfmoordaanslagen te plegen met autobommen. Hij heeft treinkaartjes voor München, maar de politie belet hem de toegang tot het treinstation, dus heeft hij de afgelopen nachten met zijn kinderen buiten moeten slapen. Hij is volkomen teneergeslagen en vertelt me over de vernederingen die hij heeft moeten ondergaan: "Het zou beter zijn geweest in Syrië te blijven. Daar sterf je maar één keer als er een explosie of zoiets is. Hier sterf ik iedere dag duizend doden."

Sommigen zeggen dat de foto te aanstootgevend is om online te delen of in de krant af te drukken. Maar ik vind het aanstootgevend dat verdronken kinderen op onze kust aanspoelen, terwijl er meer gedaan had kunnen worden om hun dood te voorkomen.

Het was geen makkelijk besluit om een wrede foto van een verdronken kind te delen. Maar ik geef net zo veel om deze kinderen als om de mijne. Als de Europese leiders dat ook zouden doen, zouden ze misschien proberen dit afgrijselijke schouwspel een halt toe te roepen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234