Zaterdag 21/05/2022

Waarom Freddy Horion beter niet naar huis kan gaan

PE Author

Het is dertig jaar geleden dat Freddy Horion in Sint-Amandsberg een vijfkoppig gezin vermoordde.'Hij hoort vrij te komen', schreef Douglas De Coninck (DM22/6), 'omdat wij ernaar streven een beschaafde samenleving te zijn'. De familie van de slachtoffers heeft een reactie klaar.

De familie Steyaert vraagt mij te reageren op het artikel 'Freddy Horion pleegde vijf moorden en bekende er zes' (DM 20/6) en 'Laat Freddy Horion nu maar naar huis gaan, aub' (DM 22/6) van de heer Douglas De Coninck. Dertig jaar geleden, op 23 juni 1979, verloren zij in een klap vijf familieleden op een uiterst gruwelijke wijze. Die dag stopte hun zorgeloze leven. Ze hebben het gevoel dat dertig jaar geleden de helft van hun lichaam verlamd werd, en dat bij de vrijlating van Freddy Horion ook de andere helft verlamd zal worden.

Tot vervelens toe hebben ze steeds opnieuw moeten lezen over de littekens van Horion. Hun littekens zijn met geen woorden te beschrijven.

De voorbije jaren heeft Horion telkens opnieuw aandacht gevraagd en gekregen. Meestal zocht hij de pers op om zijn ongenoegen over iets te uiten. Nu verklaart hij dat de fatale schoten op zijn andere slachtoffer gelost werden door zijn kompaan. Deze aandacht is niet echt nodig, de familie is ervan overtuigd dat de Belgische bevolking hem nog niet vergeten is. Zeker niet al wie de collectieve hysterie na zijn ontsnappingen in 1982 en 1987 heeft meegemaakt.

Horion is een interessant studieobject geworden voor advocaten, psychiaters, criminologen enzovoort. Journalisten corresponderen met hem. Mensen willen hem bezoeken of steunen in de gevangenis. Een gepensioneerde raadsheer (Edwin Van Fraechem) en nu ook een journalist doen een publieke oproep om hem vrij te laten. Niemand durft luidop de vraag te stellen of die blijvende aandacht niet meer schaadt dan baat, en of er geen risico's verbonden zijn aan de vrijlating van zo iemand. Integendeel, leken (journalisten) menen te kunnen stellen dat er "geen enkel objectief meetbaar bewijs is dat hij nog steeds een gevaar zou vormen voor de samenleving". Alsof het over wiskunde zou gaan. Niemand kan voorspellen hoe hij zal reageren bij een nieuwe tegenslag.

Horion vraagt een tweede kans. Die vroeg hij ook na een eerdere veroordeling door de volksjury voor een gewapende overval op de Liberale Mutualiteit. Hij heeft toen die tweede kans gekregen, is vervroegd vrijgekomen en heeft kort nadien de moord op Hélène Lichatchevsky en de familie Steyaert gepleegd.

Volgens Horion is hij veranderd. De psychiaters zullen proberen in te schatten of dat zo is. Het treft de familie in elk geval dat hij er alles aan doet om zijn looks te behouden. Blijkbaar houdt hij erg vast aan dat imago. Is dat niet het beste bewijs dat hij niet veranderd is? Hoe kunnen psychiaters in de ziel van Horion kijken, als zelfs oogcontact nog altijd niet mogelijk is?

Als motief heeft Horion steeds opgegeven dat hij handelde uit wraak tegen de maatschappij, die hem onrecht had aangedaan. Door de overdreven zware eerdere veroordeling zouden ze zijn gezin (sic) kapotgemaakt hebben. De familie Steyaert zouden toevallige slachtoffers geweest zijn. De vraag rijst welke gevoelens hij thans heeft ten overstaan van de maatschappij, nadat volksmensen hem tot tweemaal toe tot de doodstraf veroordeeld hebben, nadat justitie na dertig jaar hem nog niet wil vrijlaten...

Wat iedereen het meest bijgebleven is, is het sadisme dat gepaard ging met de feiten (eten laten maken, verkrachten van Mieke terwijl moeder Leona en zus Hilde erop zaten te luisteren in de kelder et cetera). Er is gespeeld met mensen(levens). Dat spelen duurde maar liefst drie uur. Zelfs voor een kind van veertien jaar oud (Hilde) was er geen greintje mededogen. Kan iemand met een dergelijke ingesteldheid überhaupt wel veranderen door gesprekken met psychiaters en het volgen van bepaalde therapieën?

Volgens Horion wil hij terug in de maatschappij. Door zijn daden heeft hij zich evenwel buiten de maatschappij geplaatst. Is er wel nog een mogelijkheid om Horion weer in de maatschappij te laten functioneren? Wie zal met hem een dagbesteding willen doen of samen met hem willen werken? Wie zal naast hem willen wonen? En wat heeft Horion in zijn eenenzestig levensjaren al voor onze samenleving betekend?

Het treft de familie bijzonder dat Horion na dertig jaar nog altijd geen woorden van spijt over zijn lippen heeft gekregen: niet tijdens het onderzoek, niet tijdens de processen, niet bij een recente confrontatie met Johan Steyaert op de zitting van de strafuitvoeringsrechtbank. Ook andere positieve signalen mochten ze nooit ontvangen. Integendeel, er was sprake van twee ontsnappingspogingen, het vinden in zijn cel van ontsnappingsmateriaal en een lijst met namen van mensen die hij van kant wou maken.

De familie is getraumatiseerd door de feiten. Een zonnebril of geweldfilm veroorzaken hevige reacties. Tussen de vijf kinderen die nog in leven zijn, wordt over de feiten niet zo vaak gepraat. Ze willen elkaar sparen, al is er het besef dat andere familieleden hun verdriet veel te veel hebben opgekropt.

Er is ook een schuldgevoel tegenover hun eigen kinderen, die geen onbezorgde jeugd en geen plezierige familiefeestjes hebben gekregen. Er is een wantrouwen tegenover vreemde mensen. Er is een schuldgevoel bij het plezier maken. De tijd heelt alle wonden, zegt men. De familie ervaart dat zeker niet zo. Het verdriet, maar ook de woede, de radeloosheid, de onmacht worden alleen maar erger. Er is het besef dat dat niet meer kan veranderen.

Indien de term "inhumaan" hier gebruikt wordt, kan dat enkel zijn om de daden van Horion te omschrijven.

Toon Deschepper, advocaat familie Steyaert

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234