Dinsdag 31/03/2020

Waar waren we

gebleven?

Is het u ook al opgevallen dat op dinsdagochtend de blik van de talrijke pendelende Vlamingen die dagelijks gratis de Brusselse metro gebruiken nog wat doffer lijkt dan anders? Mij in ieder geval wel, en omdat ik in mijn vrije tijd nu eenmaal een beëdigd mediawatcher ben, heb ik er ook snel een wetenschappelijke uitleg voor gezocht. En gevonden.

Terwijl mijn oog viel op een kijkcijferlijst ontdekte ik algauw dat op Kanaal Twee, de onvolprezen kwaliteitszender die wij in het tv-vakjargon ook wel eens de "Canvas van Vilvoorde" noemen, iedere maandagavond laat een uit Amerika afkomstig programma loopt dat zich in de eerste plaats richt tot de sympathieke nichegroep der Vlaamse vetzakken. Het heet Sexcetera en als we de cijfers mogen geloven, keken er vorige week 181.914 mensen naar. En deze week dus 181.915, want ik beken, ook ik heb het eens helemaal uitgezeten. "In één ruk" ging ik bijna schrijven, als dat niet zo'n flauwe grap was.

Sexcetera, dus. Jezus, wat een smeerboel. Ik, die altijd al gedacht heb dat een piemel vooral diende om mee te plassen heb er op mijn 58ste eindelijk in my face kunnen vaststellen wat andere kerels allemaal doen met hun schwanz. Ik bespaar u de details maar er a) een knoop inleggen, b) enkele klinknagels doorjagen of c) op ruwe wijze allerlei door Onze Lieve Heer voor andere doeleinden bedoelde lichaamsholten mee opvullen waren nog de minst spectaculaire opties. Op naar Arte dus, voortaan, voor de wekelijkse portie Verantwoord Naakt.

Het was al een beetje dinsdag geworden toen ik van de schok bekomen was en na een hazenslaapje op de sofa ongewild alweer getuige was van een andere vorm van kathodische drek: de zogenaamde Quiz Live!

Een simpel Vlaams meisje met weinig kleren aan maande er het publiek toe aan om, mits men 2 euro betaalt per poging, "een dier te noemen waarvan de naam begint met een k". Ik dook natuurlijk meteen de Encyclopedia Brittanica in en kwam algauw op de proppen met animale soorten als 'kat', 'kameel' en 'koe', en alhoewel 2 euro voor mij écht helemaal niks betekent en ik dus meermaals belde, kwam ik nooit bij dat meisje terecht, dat zich ondertussen overigens voortdurend op allerlei opwindende plekken zat te krabben en in plaats van mijn oproepen te beantwoorden zei en passant dat ze allergisch was voor wol en sebiet haar bloes ging uittrekken, maar dat deed ze uiteindelijk niet. Althans niet on screen, in tegenstelling tot in Duitsland, waar ik deze zomer tijdens een werkbezoek kon vaststellen dat nachtelijke quizmasters met blote tetten een ware rage zijn.

Misschien een idee voor Erik Van Looy, van wie overigens in brede kring geweten is dat hij altijd en overal onder zijn jongensachtige outfit pikante vrouwenlingerie mét tijgermotief draagt.

En nu we het toch over pornografie hebben: wat te denken van de strapatsen van de genaamde Mark Demesmaeker, die zich, terwijl de halve wereldbevolking ligt te creperen van de honger, druk kan maken over het feit dat er in Witseland al eens een aannemer wordt gespot die een Franstalige wegmarkering durft aan te brengen. Mark Demesmaeker: groene vingers, peut-être, maar bruine hersenen: sehr sicher!

Van de weeromstuit begin ik een zekere sympathie te kweken voor Bert Anciaux, die ten eerste al geen racist is en ten tweede later misschien wel de beste minister van Cultuur zal blijken die we sedert Patrick Dewael gehad hebben.

Een zekere Gerard Mortier denkt daar vanachter zijn Parijse bureau duidelijk anders over: in een volstrekt naast elke kwestie verschenen zomerinterview met Humo gaf het Orakel van de Opera als ultiem bewijs van Anciauxs totale incompetentie aan dat die hem zijn fin-de-carrièrespeelgoedje, het Muziekforum te Gent, niet gegund had. IJzersterk argument! Terwijl af en toe "nee" tegen iets of iemand zeggen misschien wel een van de vereiste kwaliteiten van een staatsman is.

Nog zoiets: dat eeuwige gezeur vanuit de literaire industrie over hoe de bewuste minister zich ooit eens versproken heeft en het even over De Nachten had in plaats van over De Avonden, toen hij dat fantastische boek van Reve wilde benoemen. So what? Een minister van Cultuur moet, à la limite, zelfs géén enkel boek gelezen hebben, ooit, net zomin als een minister van Volksgezondheid niet alle namen van alle pillen uit de apotheek uit zijn hoofd moet kennen of een minister van Landsverdediging niet met de helikopter moet kunnen vliegen waarmee hij naar de cinema gaat.

Een minister van Cultuur moet er, onder andere, wél voor zorgen dat er boeken kunnen worden geschreven en het liefst ook gelezen.

Maar wat zit ik hier te zeuren terwijl er deze week vooral goed nieuws is: de zomer van 2007 is bijna voorbij. Hoera!

Volgende keer: 'De onverwijlde splitsing van DHL nu!', door de directeur van Federal Express.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234