Donderdag 29/10/2020

ColumnJohn John en Missy

Waar ontsprong ooit de bron van het verlangen van meisjes naar paardrijden?

Beeld Damon De Backer

Avonturen van een vader en zijn kroost

‘Wat is het leukste dat ik ooit al gedaan heb?’ Met toepasselijke ernst leest Missy de vraag voor uit haar vriendenboek. “Lief zijn voor je papa”, antwoord je. Dat vindt ze grappig – wat uiteindelijk toch een levensdoel is: grappig gevonden worden door je dochter.

Over de vorige vraag had ze minder lang hoeven nadenken: ‘Wat wil je later worden?’ Haast automatisch schrijft ze ‘paardrijdster, juffrouw en zangeres’ op. Daar kijk je toch even van op. Juffrouw, dat wist je, en zangeres is sinds dat dekselse #LikeMe bij de verlanglijst van haar leven gekomen. Maar paardrijdster, hoezo paardrijdster?

Je dochter is het type kind dat veeleer bang is van dieren, zelfs van de geitjes in de kinderboerderij. Een paard heeft ze nog nooit van dichtbij gezien. Op haar kamer hangen geen posters van paarden (tenzij eenhoorns ook meetellen) en in haar bonte verzameling knuffels zitten geen paarden (tenzij eenhoorns ook meetellen). Toch wil ze nu amazone worden. In je gedachten trekken beelden voorbij van doelloze uren aan de rand van de manegepiste, aan dure kledij of kwalijke valpartijen.

Die liefde voor paarden blijkt een virale besmetting te zijn, met haar klasvriendinnetjes als superverspreiders. In hun antwoorden uit het vriendschapsboekje lees je dat ook zij ‘paardrijdster’ en zangeres willen worden. Maar toch vooral paardrijdster.

Omdat het paard nooit eerder bij jullie binnenkwam tenzij in de vorm van sneetjes gerookte charcuterie, wil je graag weten waar die besmettelijke, al te stereotiepe hang van meisjes naar paarden vandaan komt. Bij Missy is het eenvoudig: zij verlangt naar paard omdat haar vriendinnetjes naar paard verlangen. En die vriendinnetjes verlangen ernaar omdat al hun andere vriendinnetjes ernaar verlangen. Maar waar ontsprong ooit de bron van dat verlangen?

Volgens Freud houden meisjes van paarden omdat hen dat de illusie verschaft van de viriele kracht van een mannelijk geslacht. Maar dat zegt meer over het brein van Freud dan over meisjes. Dan zijn er, zo lees je, andere verklaringen die meer houvast bieden. Het over de weides dravende paard als symbool van een vrijheid waar jonge vrouwen al te lang alleen maar naar hebben kunnen verlangen. Hoe datzelfde paard dan vervolgens is ingezet om die jonge vrouwen een soort surrogaat-vrijheid voor te spiegelen. En straks met moederlijke liefde braaf roskammen in de stal. Opdat ze zouden vergeten zelfstandig hun rechtmatige plek in de wereld op te eisen. Gelukkig zijn dit andere tijden, en is die meisjesconnectie met paarden en pony’s enkel nog een rare maar niet onsympathieke erfenis uit een andere tijd.

Wanneer Missy thuiskomt van een dagje spelen bij een paardenliefhebbend vriendinnetje moet ze je iets bekennen. “Ze hebben kippen en daar ben ik bang van.” Je geeft haar een troostende kus. Aan de horizon zien je plots toch weer een toekomst zonder maneges. 

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (11) en Missy (7). bart.eeckhout@demorgen.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234