Donderdag 24/10/2019

Waar hij wil en hoe hij het wil

In het voorjaar vestigde hij zijn status van onoverwinnelijkheid. Daarna pakte hij nog het een en ander mee, en nu wint hij ook de Ster ZLM Tour. Volgt een korte pauze, en dan een rechte lijn naar de Ronde van Frankrijk. Geel is het doel.

Ruim 130 wielrenners staan zaterdagmorgen aan de start in een buitenwijk van Verviers. Er kan er maar één de beste zijn en dat is hij.

Het komt niet vaak voor in de geschiedenis van het wielrennen dat de winnaar voor de koers min of meer vast staat. Daarvoor moet je al gauw een halve eeuw terug in de tijd, naar die van Eddy Merckx. Hem noemde men destijds De Kannibaal.

Philippe Gilbert, zijn 37 jaar jongere landgenoot, straalt dezelfde rust uit; een rust die je met een deftig woord sereen zou kunnen noemen. Timide is ook een woord dat bij Gilbert past. Zijn stem is zacht, maar hij kiest zijn woorden weloverwogen en als dat gezicht van hem op winnen staat, kan de rest zich beter bergen.

Over kannibalisme gesproken

Zijn status van onoverwinnelijkheid vestigde Gilbert twee maanden geleden, toen hij in anderhalve week alle belangrijke afspraken nakwam. In één hap het hart uit de voorjaarsklassiekers tot zich genomen. Over kannibalisme gesproken.

Deze zaterdag, die dus begint in Verviers, is een tussenstation. Het is een Nederlandse rittenkoers, de Ster ZLM Toer, die een uitstapje maakt naar de Ardennen.

Gilbert komt graag naar deze ronde. Zijn voorbereiding op de Tour verloopt hier enigszins in de schaduw. Alle aandacht is gericht op de Dauphiné Libéré en de Ronde van Zwitserland. Maar in dat hooggebergte heeft Gilbert niets te winnen. Hij maakt het verschil op venijnige klimmetjes, zoals ze hier op zijn geboortegrond omhoog steken.

Het wordt op het parkeerterrein van deze zieltogende outlet in Verviers dus een kleine reünie. Ook moeder Gilbert heeft zich opgesteld bij de bus, waaruit elk moment haar bloedeigen held zijn opwachting zal maken. Ze is omringd door familie, buren en vrienden. Wordt het zo meteen toch nog gezellig op dit gure parkeerterrein.

Marc Sergeant, zijn ingetogen ploegbaas, kijkt van een afstand toe. Daar vertelt hij soms wel eens angstig te worden van de vanzelfsprekende manier waarop Phil zijn zeges aaneenrijgt. Zoals hij de gebroeders Schleck kraakte in Luik-Bastenaken-Luik. "Hij doet het waar hij wil en hoe hij het wil."

Gilbert is een diamant die na langdurig poetsen ging glimmen. Hij plukt de vruchten van de voorbeeldige manier waarop hij voor zijn sport leeft. Daarmee is zijn zelfvertrouwen zodanig gegroeid dat hij nu hoog boven de anderen uittorent.

Maar pas op, zegt Marc Sergeant. Het gaat nog steeds niet vanzelf. Na zijn zege in Luik nam Gilbert slechts een week verlof op en zelfs dat woord neemt Sergeant dat woord met een korreltje zout.

Daarna verkende hij het parkoers van het WK in Kopenhagen en eind vorige maand volgde zijn rentree in het peloton. Dat gebeurde in de Ronde van België, uiteraard met een overwinning. Sergeant: "Zo goed was hij dus meteen weer."

Op dit moment gaan de discussies vooral over zijn toekomst. Voor welke ploeg rijdt Gilbert volgend jaar, nu de wegen van Omega Pharma en Lotto, zijn huidige werkgevers, gaan scheiden?

Vorige week wierp Patrick Lefevere, hoogste baas van de nationale concurrent QuickStep, zich op als mogelijk werkgever. Volgens Sergeant laat Gilbert het in al zijn sereniteit op zich afkomen. "Nu is dat nog het werk voor zijn zaakwaarnemer. Philippe richt al zijn aandacht nu op de Tour."

In de eerste week van de Tour staat Bretagne op het menu. In de agenda van Gilbert is 4 juli, één dag voor zijn 29ste verjaardag, onderstreept. Die dinsdag voert de vierde rit over hobbelig terrein, eindigend in een gemeente met de veelzeggende naam Mûr-de-Bretagne. Het wordt een aankomst met een steile klim van twee kilometer. Deze zaterdag geldt als de generale repetitie.

De etappe eindigt op La Gileppe, een stuwdam die wordt bereikt over een geasfalteerd kronkelpaadje met stijgingspercentages van ruim 10 procent. Klinkt als een kolfje naar Gilberts hand. De stuwdam ligt in zo'n uithoek waarop Wallonië het patent heeft. Aan de ene kant ligt het Lac de la Gileppe, aan de andere kant rekt het Bois de Goé zich uit. Boven de anderhalve eeuw oude stuwdam torent een uit steen gehouwen leeuw.

In een plaatselijke ronde zullen de renners drie keer omhoog moeten, nadat ze eerder al de Reid en de Redoute onder de wielen hebben gehad. Iets voorbij Spa hebben Gilbert en kornuiten een vroege ontsnapping ongedaan gemaakt. Daaruit ontstaat een nieuwe kopgroep waarin Gilbert zich gesteund weet door ploeggenoot Bart De Clercq. Maar De Clercq is weinig meer waard. Dus leidt Gilbert zelf de dans. Ook niet erg.

Eendrachtig gejuich

Wie het kwaliteitsverschil wil zien, moet maar eens de finishfoto bekijken. Ontspannen komt de aangekondigde ritwinnaar, zijn twaalfde zege al van het seizoen, over de streep. Daarachter kreunt de concurrentie. Niki Terpstra, de nummer twee, hapt naar adem. Een kwartiertje later krijgt Gilbert ook het leiderstricot om zijn schouders. Vlamingen en Walen vinden elkaar in eendrachtig gejuich.

In afwisselend Vlaams en Frans zegt Gilbert na afloop dat het met de vorm wel goed zit. Hij heeft nog een week om het gewenste peil voor het BK te bereiken en daarna nog eens een week om topfit van start te gaan in Bretagne.

Is de gele trui in de Ster ZLM Toer een voorbode van le maillot jaune in de Tour? Philippe Gilbert lacht vals bescheiden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234