Vrijdag 03/02/2023

Vuilbekkerij met sperma-containers

Net zoals haar vriendinnen, die ze 'spermacontainers' noemt, houdt Phileine naar eigen zeggen van 'harde pikken' en 'lekkere kerels kutpijpen'. Natuurlijk valt er nog wel meer over haar te vertellen, maar dat gebeurt zo meteen wel. We kunnen er intussen wel van uitgaan dat de aandacht getrokken is.

Het hoofdpersonage in Phileine zegt sorry heet niet toevallig zo. Volgens de populaire Nederlandse auteur Ronald Giphart van de gelijknamige bestseller mag men in die naam zeker een verwijzing zien naar het Franse vilain, waarvan dan weer het Nederlandse adjectief vilein werd afgeleid, wat zoveel betekent als gemeen of boosaardig. Dat is nochtans niet meteen hoe de vuilbekkende macha Phileine zichzelf ziet. Volgens actrice Kim van Kooten, die de titelrol vertolkt, is Phileine een "extreem karakter, net een stripfiguur". In een interview met het Algemeen Dagblad vertelde ze over haar personage: "Zo iemand bestaat niet. Zo'n bitch. En als ze wel zou bestaan, zou ze een psychiatrische patiënte zijn. Hoewel, ik denk dat mannen wel zoals haar zouden kunnen zijn. Zo aanwezig, zo grof, zo dol op zichzelf. Dat zie je bij vrouwen minder. Misschien weten ze beter te verbergen dat ze egomaniakaal zijn. Phileine is een crisismeisje dat een fanclub voor zichzelf heeft opgericht. En zij is het enige lid."

Zodra de film begint, merkt Phileine dat haar vriendje haar bedriegt en daarom trekt ze met haar vriendinnen, die ook al zulke powerbabes zijn, naar een feestje om zich te amuseren met "het knakken van tere jongenszieltjes" en om maar meteen een andere vrijer te zoeken, want ze houdt wel van "seks op het eerste gezicht". Maar het wordt toch iets meer met die Max (rol van Michiel Huisman). Het duurt niet lang of Phileine is heel erg verliefd.

Maar dan krijgt Max, die acteur wil worden, de kans om enkele maanden naar New York te gaan om daar in een 'experimentele' theateropvoering van Romeo & Juliet te spelen. Na enige tijd voelt Phileine zich toch wel wat eenzaam en dus reist ze Max achterna naar de Big Apple. Daar blijkt de verraste Max niet meteen dolenthousiast over dat onverwachte bezoek. Phileine voelt enige achterdocht en als ze na een stevige vrijpartij - "Goede morgen, New York. Ik kwam, ik zag, ik kwam en ik viel in slaap" - vertederd naar de gestriemde rug van Max kijkt, realiseert ze zich dat zijzelf helemaal geen scherpe nagels heeft en is ze wel zeker dat ze alle reden heeft om jaloers te zijn. Als ze dan ook nog merkt dat de 'experimentele' versie van het beroemde Shake- speare-stuk een regelrechte seksopvoering dreigt te worden, slaat ze helemaal tilt...

Enkele jaren geleden werd Gipharts debuutroman Ik ook van jou verfilmd door Ruud van Hemert met Antonie Kamerling in de hoofdrol van de jonge schrijver Eric. De première van die film noemt Giphart nu nog steeds "een dieptriest moment". Hij had duidelijk het gevoel dat filmmaker Van Hemert er met zijn autobiografische boek vandoor was gegaan: "De regisseur is op de bagagedrager van mijn succes gaan zitten." Dat zou hem dus geen tweede keer gebeuren. Op die première van Ik ook van jou was ook filmregisseur Robert Jan Westdijk aanwezig. Die had in 1995 een opgemerkt en erg geslaagd debuut gemaakt met Zusje, waarin Kim van Kooten toen ook al de titelrol vertolkte. Giphart hield wel van die film. Toen Westdijk hem op de première kwam 'condoleren', had Giphart meteen door dat de regisseur wel begreep dat hij als auteur niet gelukkig kon zijn met de adaptatie. Even later daagde Giphart, via een interview in een weekblad, regisseur Westdijk uit om een ander boek van hem te verfilmen. Dat werd dus Phileine zegt sorry. Westdijk schreef daarvoor zelf het scenario maar hij hield de auteur wel stelselmatig - "Hij bestookte mij met telefoontjes!" - op de hoogte.

Dat leidde uiteindelijk zelfs tot een gastoptreden van Giphart in de film. Op een bepaald moment richt Phileine zich rechtstreeks tot de camera om een reclameboodschap aan te kondigen: "Maar nu eerst een mededeling van onze sponsor." Dan krijgen we dus Giphart zelf te zien, die ook recht in de camera blikt en enthousiast laat weten dat hij de film gewoon beter vindt dan de roman, waarna hij meteen ook maar zijn boek wegslingert.

Zo zijn er wel meer momenten waarop de film bewust zijn eigen illusie doorprikt. Er is bijvoorbeeld die scène waarin de verliefde Phileine met haar Max in een park op een dekentje zit. Max wordt even ernstig omdat hij haar "iets moet zeggen". Op dat moment neemt de camera even afstand en we zien de zittende Phileine vanaf de rug terwijl zich een soort alter ego uit haar figuur losmaakt. Dat dubbelbeeld richt zich dan tot de kijker en deelt die mee wat ze toen eigenlijk had willen doen en moeten zeggen, maar uiteindelijk niet deed en niet zei. Verder in het verhaal zijn er momenten waarop het een soort stripverfilming wordt: een woedende Phileine stijgt dwars door een hele reeks verdiepingen op om ten slotte als een soort Supergirl door de nachtelijke hemel van New York te razen.

Er zitten zo wel meer filmische referenties in Phileine zegt sorry: naar 2001: A Space Odyssey, waarvan de mysterieuze zwarte monoliet hier vervangen werd door een reusachtig suikerhart, naar de James Bond-films, naar het ass-kickende trio uit Charlie's Angels, naar de roemruchte restaurantscène met het gefakete orgasme uit When Harry Met Sally en zelfs naar het fietstochtje, compleet met Toots-deuntje, van Rutger Hauer en Monique van de Ven in Turks fruit.

Kortom, de film, die voor een groot stuk gedragen wordt door de even uitbundige als uitdagende vertolking van Kim van Kooten, oogt fris en vrolijk als een speelse en extravagante fun-trip voor een jong en groot publiek, vol hilarische en provocerende Giphart-dialogen. Maar veel emotionele diepgang hoef je van dit portret van powerbabe Phileine, die pas helemaal op het einde het door haar verafschuwde s-woord over de lippen krijgt, niet te verwachten. Als extraatje is er wel de 'pijples' die Phileine krijgt van een Vlaamse, hoogblonde miss België.

Jan Temmerman

'Phileine' oogt fris en vrolijk als een speelse en extravagante fun-trip

HHH VERTOLKING Kim van Kooten, Michiel Huisman, Tara Elders, Hadewych Minis, Daan Schuurmans, Roeland Fernhout

REGIE Robert Jan Westdijk GENRE romantische komedie LAND Nederland SPEELDUUR 90 minuten

KORT SAMENGEVAT

In deze Ronald Giphart-verfilming voelt de vuilbekkende powerbabe Phileine zich een beetje eenzaam in Utrecht. Daarom reist ze haar vriendje Max, die in New York een acteeropleiding volgt, achterna. Max is niet meteen dolenthousiast. Als de achterdochtig geworden Phileine dan ook nog merkt dat de 'experimentele' versie van Romeo & Juliet waarin hij een hoofdrol speelt een regelrechte seksopvoering dreigt te worden, slaat ze helemaal tilt...

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234