Dinsdag 19/10/2021

VS-opperbevelhebber in Irak wil troepen terugtrekken

De Amerikaanse troepenmacht in Irak kan maar beter gereduceerd worden. Dat suggereert de VS-opperbevelhebber in Irak, David Petraeus. 'Er zijn grenzen aan wat de VS kunnen doen', zei hij.

DOOR LODE DELPUTTE

WASHINGTON l Generaal Petraeus maakt zich zorgen over de al te grote druk op de Amerikaanse troepen. Met zijn uitspraken loopt hij vooruit op het Progress Report dat hij volgende week samen met VS-ambassadeur Ryan Crocker in het Congres zal presenteren.

Op de Amerikaanse televisiezender ABC zei Petraeus dat de recente troepenversterking met 33.000 soldaten "een initiatief tegen Al Qaida" had bewerkstelligd, dat voor "een verandering, een belangrijke verandering" gezorgd had. Hij zei ook dat "in acht van de voorbije elf weken het aantal incidenten, het aantal aanslagen verminderd is, in zoverre zelfs dat we, denk ik, op het laagste punt in ongeveer een jaar zijn aanbeland".

Volgens Petraeus is het aantal burgerslachtoffers "zeker nog te hoog. Maar nogmaals, er is sprake van substantiële vooruitgang, het gaat in de goede richting."

Ondanks zijn voorzichtige optimisme vraagt Petraeus zich af of zijn troepen wel in staat zijn die prestatie gaaf te houden. "De verhoging van het aantal troepen zal zijn gang blijven gaan", zei hij. "Maar er zijn grenzen aan wat onze militairen kunnen doen. In die zin moeten mijn aanbevelingen in lijn zijn met - niet gedreven worden door - de druk die we op onze strijdkrachten uitoefenen. Dat is een sleutelfactor in wat ik (volgende week in Washington, LD) zal aanraden."

In antwoord op de vraag van ABC-verslaggeefster Martha Raddatz of de troepensterkte tegen maart volgend jaar zou krimpen, zei hij: "U zit ongeveer juist."

Petraeus' vrees voor overstretching, het dusdanig rekken van de troepeninzet dat het VS-leger zijn slagkracht verliest, staat enigszins haaks op de wens van president George W. Bush om de militaire sterkte minstens aan te houden, indien niet te vermeerderen.

Dat roept de vraag op in hoeverre de generaal en de legertop politieke druk voelen om het Progress Report op maat van het Witte Huis te schrijven. "Het zijn noch ambassadeur Crocker noch ikzelf die beslissen wat er in Irak te doen staat. Die beslissing zal aan de twee einden van Pennsylvania Avenue (het Witte Huis en het Capitool, LD) genomen worden."

Hoe dan ook ziet het er steeds meer naar uit dat de knopen die de VS-regering binnenkort door te hakken krijgt, minder bepaald zullen worden door wat het Amerikaanse leger kan of niet kan - zo'n debat dreigt de geloofwaardigheid van de militairen aan te tasten, een van de dingen waar zowel Republikeinen als Democraten als de dood voor zijn - dan door de prestaties van de Iraakse regering.

Die laatste zijn, Bush' eigen wazige optimisme ten spijt, vooralsnog niet om over naar huis te schrijven. Dinsdag pakte het Government Accountability Office met een rapport uit, dat net als dat van de National Intelligence Estimate vorige maand, een grimmig beeld schetst van de Iraakse toekomst. Van de in mei door Washington en Bagdad opgestelde doelen ('benchmarks') waaraan de stabilisering moest worden gemeten, 18 in totaal, blijken er slechts drie geheel vervuld, vier ten dele.

Volgens het Accountability Office "disfunctioneert" de regering van premier Nouri Al-Maliki en "voldoet de politieke vooruitgang niet". Hoewel president Bush Al-Maliki vorige maand hevig bekritiseerde (maar zijn woorden dezelfde dag nog terugnam omdat de premier onvervangbaar blijkt), klinkt zijn oordeel dezer dagen milder.

De gunstige evolutie van de veiligheidstoestand in de centrale provincie Anbar, waar Bush maandag op blitzbezoek was, doet hem vermoeden dat Amerikaanse allianties met clans en plaatselijke groepen zo'n slecht idee niet zijn. Dat ook het door de Democraten overheerste Congres hem in die strategische aanpassing zal willen volgen, is echter allesbehalve zeker.

Vandaag mogen zich dan wel gelegenheidsbanden aftekenen in de gemeenschappelijke strijd tegen Al Qaida, niets garandeert dat de soennitische loyaliteit duurzaam is. Vroeg of laat zullen, als gevolg van de samenwerking in Anbar, de soennieten immers een ruimere plaats in het Iraakse leger opeisen. Daardoor zouden ze ook politiek weer meer macht kunnen verwerven, iets wat sjiieten en Koerden koste wat het kost willen vermijden.

De ad-hocsamenwerking met 'gematigde' gewapende groepen in alle landsdelen kan, waarschuwt oud-lid van de Nationale Veiligheidsraad Peter Feaver in The New York Times, ook de etnische scheidingslijnen verder beklemtonen. Dat is een evolutie die Washington kan missen als kiespijn, omdat Irak op die manier in drie blokken uiteen dreigt te vallen.

Maar volgens de vroegere diplomaat Peter Galbraith levert Bush' veranderde strategie net daarvan het bewijs: dat ook het Witte Huis zich stilaan bij het idee neerlegt dat Irak nooit de stabiele, democratische eenheidsstaat zal worden waar destijds zo van gedroomd werd.

Het aantal burgerslachtoffers is zeker nog te hoog. Maar het gaat in de goede richting

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234