Zaterdag 31/10/2020

Vrouwenwoede

Toen ik een dik jaar geleden samen met een aantal andere vrouwen het boek Seksisme publiceerde, was de spanning die rond het thema hing bijna tastbaar. De gedachte achter dat boek was dat we seksisme bespreekbaar zouden maken, maar het taboe bleek groter dan gedacht. Veel vrouwen voelden zich ongemakkelijk bij het thema. Anderen stuurden me mails waarin ze hun steun betuigden en me hun ervaringen toevertrouwden, maar durfden niet zelf op tafel te kloppen.

Fair enough, niet iedereen hoeft op de barricaden te staan. En vrouwelijke woede heeft nu eenmaal een slechte naam. Men zet het weg als een persoonlijk probleem of een vorm van hysterie, in elk geval als iets wat afwijkt en niet normaal is. Zo worden vrouwen opgevoed met de gedachte dat woede slecht is, dat ze die emotie maar beter onderdrukken. Hoe groot was mijn verrassing dus, toen ik in de loop van het jaar steeds meer vrouwen geen blad voor de mond zag nemen. Een poetsactiviteit op de Lady's Night van de Boekenbeurs of een poging tot het afschaffen van abortus zoals onlangs in Polen? Wat de orde van de manifeste genderongelijkheid ook is, steeds meer vrouwen pikken het niet meer.

Hoe dat komt? Mijn hypothese is dat een aantal gebeurtenissen in 2016 vrouwen heel erg boos hebben gemaakt. Boos genoeg om uit hun comfortzone te stappen en zich te laten horen. Ik durf te denken dat dit de keerzijde is van de massa-aanranding in Keulen, van het gebrek aan respect van Donald Trump en zijn gepoch over poezen graaien, van het niet-aflatende bashen van Hillary Clinton... En dat zijn maar een paar voorbeelden.

Als vrouwelijke woede zich collectief manifesteert, zorgde dat in het verleden voor sociale verandering. De suffragettes en auteurs als Simone de Beauvoir en de Amerikaanse Betty Friedan verzonnen de feministische golven niet ter plaatse. Ze drukten uit wat onderhuids leefde, brachten het naar boven door erover te praten en te schrijven. Dat leidde tot organisatie, tot politieke actie, tot de emancipatie waar we zo gehecht aan zijn.

Als er in 2016 al iets werd bevrijd, dan is het opnieuw vrouwelijke woede. Benieuwd tot welke verandering het deze keer zal leiden.

Cathérine Ongenae,

journalist

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234