Vrijdag 29/10/2021

Vrouwenfinale Williams-Davenport in het teken van een supercomeback

Venus Williams: 'Tennis komt nog altijd op de eerste plaats'

Schrijf Venus niet te vroeg af

'Het beste van mij ligt niet in het verleden, maar in de toekomst', zei Venus Williams aan het begin van Wimbledon. Het leek op blufpoker, typisch voor de Williams-zussen. Toch bewees ze dat het fout is haar te vroeg af te schrijven. Vier jaar na haar laatste grandslamtitel mag ze vandaag in Wimbledon nog eens mikken naar de hoogste prijs. De laatste horde in de finale is Lindsay Davenport, en ook die haar laatste grandslamwinst ligt al vijf jaar achter de rug.

Het verhaal van de vrouwenfinale zal hoe dan ook in het teken van een glorieuze comeback staan. Voor Venus Williams kan het hoogtepunt amper een maand na een absoluut dieptepunt volgen. Want haar verlies in Roland Garros tegen het vijftienjarige Bulgaarse kind Sesil Karatantcheva had toch wel een zware impact op haar. Geschokt verliet de oudste Williams-zus het terrein, getraumatiseerd stond ze de media te woord. Als er een partij symbool mag staan voor de verslappende invloed van Venus Williams, dan die op 28 mei in Parijs.

Serena Williams was van de twee zussen de ietwat betere versie, nog explosiever en mentaal sterker, en won ook al meer grandslamtitels (zeven tegenover vier). Maar ook zij zag haar status afbrokkelen door blessures en haar nevenactiviteiten in de mode en filmwereld. Serena liet zich echter niet op de kop zitten. Ze slaagde erin de kritiek te counteren door in de Australian Open 2005 weer aan te knopen met grandslamsucces. Maar het was een comeback van korte duur: een nieuwe blessure zorgde voor nieuwe besognes. Ook Serena bleef niet gespaard van een absoluut dieptepunt, vorige week bij haar verlies in Wimbledon tegen nobody Jill Craybas - waarna ze tranen met tuiten huilde.

Dat was allemaal koren op de molen van de sceptici, die hun conclusie al klaar hadden: het Williams-rijk, zo dominant tussen 2000 en 2003 toen de zussen zes onderlinge grandslamfinales speelden, is over. Het nieuwe imperium had Russische of Belgische wortels, de concurrentie liet zich niet langer intimideren door de rauwe power van de Williams-zussen. Ook de vragen over de trainingsijver en conditie van Venus en Serena Williams deden hun imago geen goed: in hoeverre zaten ze eigenlijk nog met hun hoofd bij het tennis?

Venus kon niet beter dan op het veld antwoorden. In haar frappante zege in de halve finale tegen Maria Sjarapova hervond ze de ideale combinatie tussen brute kracht, technische precisie en mentale verbetenheid. Nu kan ze de laagst geplaatste speelster uit de geschiedenis worden die Wimbledon wint, al is die statistiek natuurlijk relatief. Venus Williams is intrinsiek top, weet iedereen. Dat ze nu een derde Wimbledon-kroon kan grijpen, schenkt haar grote voldoening: "Ik heb nooit aan mezelf getwijfeld", aldus Venus. "Maar vorig jaar was ik nooit echt gezond. Ik was ontgoocheld over mezelf omdat ik wist dat ik beter kon."

En Venus Williams smeedt het ijzer terwijl het heet is. "Tennis komt nog altijd op de eerste plaats, het is voor mij even belangrijk als vijf jaar geleden", is haar boodschap aan de sceptici. "Ik ontwaak, trek naar de gymzaal en train. Op het veld geef ik me volledig. Die andere zaken in de mode of business maken me blij. Ze doen me harder werken omdat ik besef dat het ook niet gemakkelijk is in de echte wereld." Ook vader Richard Williams greep de renaissance van Venus aan om zijn gal te spuwen. "Het is normaal dat mijn dochters niet zo goed presteerden onder al die kritiek. Toen die twee grote zwarte tennissters alles wonnen, was de teneur in alle media en bij de fans dat het tennis niet opwindend was. Ik wed dat ze dat niet zouden zeggen bij Sjarapova of Davenport."

Al even opmerkelijk als de heropstanding van Venus Williams is de comeback van Davenport. Zij speelt vandaag haar eerste grandslamfinale sinds de US Open in 2000, bijna vijf jaar geleden dus, en rekent zo af met de kritiek van vorig jaar dat zij versleten was. Het was gisteren voor Davenport een koud kunstje om haar donderdag door de regen afgebroken halve finale (bij een 6-7, 7-6 en 5-3-stand) tegen Amélie Mauresmo af te maken. De Française blijft dus met haar reputatie opgezadeld dat ze op grote momenten faalt. Davenport ruikt een laatste kans op grote roem, al heeft ze Venus Williams in drie vorige duels op het gras van Wimbledon (finale 2000, halve finale 2001 en kwartfinale 2003) nooit kunnen verslaan. "De grandslamtoernooien winnen: daarom spelen we tennis voor", zegt Davenport. "Ik ben in alle staten dat ik nu nog zo'n kans krijg."

Bart Fieremans

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234