Maandag 20/01/2020

Vrouwendag in Gent, en in uniform

Op Flikkendag lacht de Gentse Kuip altijd vriendelijk en worden de pleinen te klein met al dat blauw op straat. De laatste editie in het stadscentrum ruimde vooral plaats voor de vrouw in uniform.

Gent

Van onze medewerkster

Annelies De Waele

Flikkendag? Welke indruk krijgt een doorsneetoerist die op een zondag als gisteren verzeilt in de Arteveldestad en duizenden mensen ziet dwepen met een organisatie als de politie? "Een positieve indruk", verzekert hoofdcommissaris Steven De Smet. "Flikkendag getuigt van een grote openheid. Waar anders kun je op die manier in contact komen met de politie? En 'flik' is geen scheldwoord meer, het is bijna een eretitel."

Dat beaamt ook burgemeester Frank Beke (SP.A). "Vergeef me mijn chauvinisme, maar veel korpsen kunnen nog wat leren van de Gentse flikken", getuigt hij. Al speelt het feestgedruis zich - voor de laatste keer, want volgend jaar verhuist Flikkendag om financiële redenen naar Flanders Expo - vlak voor zijn voordeur af op het hoofdcommissariaat, hem hoor je niet klagen. Qua citymarketing kan Flikkendag immers tellen.

Het was bovengenoemde Steven De Smet die dit jaar op het idee kwam om de vrouwelijke politieagenten even in de kijker te zetten. "Misschien omdat hij met zoveel vrouwen samenwerkt", lachen zijn vrouwelijke collega's. Hoe het ook zij, als een populaire televisieserie annex promotiedag een aanleiding kan zijn om vrouwen naar voren te schuiven, klagen we natuurlijk niet. Zo mocht een tiental vrouwenorganisaties, van vredesbewegingen (Vlaamse Vredesweek) over lesbische (Linc, Vieux Rose), arme ('t Vergiet) en Afrikaanse vrouwen (Ette Ibibio en Basi Bo Moko) tot het documentatiecentrum Rosa (Rol en Samenleving) een plek opeisen in de Belfortstraat. Het leek wel een beetje vrouwendag, maar dan in uniform. Ook 'vrouwelijk' waren bijvoorbeeld de tentoonstelling over zelfverdediging in het Sofitel en het levende tafelvoetbal met dames op het Goudenleeuwplein.

Voor het overige borduurde Flikkendag vooral verder op de vertrouwde en populaire formules. De hele dag zetten de hulp- en veiligheidsdiensten zoals hoofdcommissariaat en brandweer hun deuren wijd open en kon je her en der zelf even 'in de huid van' kruipen. Op de pleinen maakte je kennis met 'het echte flikkenwerk', je kon ook bootje varen of je ervan vergewissen dat de douane nog steeds haar werk doet. 's Namiddags was er vanaf 15 uur natuurlijk de ondertussen legendarisch geworden Flikkenparade, gevolgd door een concert van de Flikkenband. Altijd prijs.

De echte fans van Flikken en Flikkendag waren al om 10 uur 's ochtends op pad. Enkele gelukkigen onder hen hadden de voorbije weken deelgenomen aan de Flikkenwedstrijd van Radio 2 en mochten 's ochtends in Auberge De Fonteyne aanschuiven voor een ontbijt met de cast van Flikken. "We kijken elke week, en het is tof om even met de acteurs te kunnen praten", vertellen twee vrouwelijke fans. De ene is vooral voor Andrea Croonenberghs (Britt in de reeks) gekomen. Maar Croonenberghs "is geen ochtendmens" en maakt er niet echt een geheim van dat Flikkendag niet meteen haar cup of tea is... dus laat ze op zich wachten.

Vrouwen staan centraal, maar waar zijn de vrouwen? "Ze getuigen voor het televisiejournaal, wij mannen blijven daarbij graag op de achtergrond", aldus Raymond (Ludo Hellinx) en Pasmans (Mark Tijsmans). Enthousiast als altijd poseerden zij dan maar voor de foto's van fans en pers.

Zit een gewezen protestzanger als Boudewijn de Groot een beetje te strak in een fictiereeks, op zo'n Flikkendag zit hij er al helemaal verweesd bij. "Ik wist dat dit eraan vasthing, ja. Voor mij is het de eerste en ook de laatste keer, ik zit niet vast aan de serie. Ik kom gewoon even kijken hoe het er toegaat, vanavond maak ik dan wel een balans op", lacht hij.

Die Gentse politieopendeurdag was er eigenlijk al, zij het dan in kleiner formaat, voor de televisieserie Flikken op de buis kwam. Maar de fictie heeft natuurlijk wel een positieve weerslag gehad op het imago van 'de flik' en op het aantal vrouwen dat voor het beroep kiest. Voor sommige onder hen is het een jeugddroom of een roeping, anderen rollen erin doordat hun vader agent of rijkswachter was.

Van het feit dat vrouwen in de serie niet altijd realistisch worden afgebeeld - dames met een hoog babe-gehalte bekleden sleutelposities die in werkelijkheid meestal nog bezet worden door mannen - liggen vrouwelijke flikken als Sonja Corryn (commissaris Gent), Lara Somerlinck (eerste vrouwelijke motard, Gent) en Gwen Merckx (corps Mechelen, voorzitster vereniging Belgische politievrouwen) niet echt wakker. "Flikkendag is uiteindelijk een dag waarop de hulp- en veiligheidsdiensten centraal staan en demonstreert in welke richting de eenheidspolitie is geëvolueerd: de burger staat centraal. Series als Heterdaad en Witse zijn misschien iets realistischer, maar anderzijds heb je in Flikken toch die conflicten tussen carrièrevrouwen en hun man."

"Je mag de politie niet bekijken als een mannenorganisatie", willen de drie zeker nog kwijt. "Er is inmiddels veel veranderd, met 20 procent vrouwelijk personeel weerspiegelt de politie toch al beter de maatschappij." Waarom vrouwen voor dat beroep kiezen? "Om de vrouwelijke kandidaten wat uit hun kot te lokken, vraag ik wel eens of vrouwen bij de politie een noodzakelijk kwaad zijn of net een goeie zaak", bekent Sonja, die ook sollicitatiegesprekken met kandidaat-politieagentes afneemt. "Voor het afwisselende werk en voor het contact met de burger", zijn veelgehoorde argumenten. Wat ze er meestal niet bijzeggen maar wat wellicht ook meespeelt, zijn de stabiliteit van de job, de betere verloning sinds de eenmaking, en de carrièrekansen. Bij de politie kun je immers heel veel kanten uit."

Flikkendag, daar zijn ook de drie vrouwen het ook over eens, is een goeie zaak voor de politie. "Je kunt eens op een andere manier met de mensen praten, hen ervan overtuigen dat wij er niet enkel zijn om hen op de bon te slingeren. Sinds de eenmaking staat de burger dus meer dan ooit centraal en de vervrouwelijking van de politie zal daar ook zijn invloed op hebben gehad."

Eén pijnpuntje blijft nog de ondervertegenwoordiging van allochtone vrouwen in het korps, maar ook daar wordt aan gewerkt. "De recruteringsambtenaren trekken ook naar de wijken waar veel allochtonen wonen en er is een speciale vooropleiding voor anderstaligen. Vrouwelijke kandidaat-allochtonen zijn dan dikwijls nog feller en meer gemotiveerd dan wij."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234