Maandag 30/11/2020

Vrouwen in de olie

Fotograaf Eric de Mildt ging op reportage in het berberdorp Tighanimine in Marokko, waar arganolie een middel is om vrouwen te emanciperen.

Voor het portret moeten de deuren dicht. Niet om het zonlicht buiten te houden. Wel omdat hun mannen niet mogen weten dat ze gefotografeerd worden. Belachelijk, vinden de vrouwen zelf. "We runnen de coöperatie, produceren vijf ton arganolie per jaar, zorgen voor een inkomen voor een groot deel van het dorp, daarnaast doen we nog het huishouden, en dan zouden we zelf niet mogen beslissen om te poseren voor een foto?"

In het dorp Tighanimine, niet ver van Agadir, is het voor berbervrouwen niet evident om hun plaats op te eisen. Maar ze doen het wel. En niet alleen achter gesloten deuren. Van de paar honderd inwoners werken 68 vrouwen bij de coöperatie die arganolie produceert. De olie wordt in de keuken gebruikt, maar is de laatste tien jaar vooral in de cosmetica populair geworden bij westerse consumenten. De vetzuren en antioxidanten maken het een gegeerd antiverouderingsproduct. De prijzen op de Europese markt voor het 'Marokkaanse goud', zoals de olie tegenwoordig wordt genoemd, variëren van 70 tot 200 euro per liter.

Arganbomen groeien al eeuwenlang in het zuidwesten van Marokko. Ze zijn sterk, hebben weinig water nodig, en gaan tegelijkertijd het verwoestijnen in de streek tegen. Niet verwonderlijk dat de Marokkaanse overheid coöperaties zoals in Tighanimine steunt.

Voordat Nadia Al Fatmi haar administratieve baan in Agadir vaarwel zei in 2009 en de coöperatie oprichtte, produceerden de 68 vrouwen van Tighanimine per jaar zo'n 200 liter arganolie, en was de afzetmarkt vooral lokaal. Ondertussen is dat 5.000 liter per jaar geworden, en zijn de kwaliteit van de olie en dus ook de prijs aardig gestegen. Bracht een liter arganolie in 2007 nog 15 euro op, dan kan dat nu oplopen tot 25 euro.

Arganolie produceren is altijd vrouwenwerk geweest, maar terwijl Majda de olie nog met de hand uit de pit van de noot perste, kunnen haar dochters Fatma, Aïsha en Malika een beroep doen op machines. Het levert de coöperatie tegenwoordig jaarlijks ongeveer 125.000 euro op. Met dat geld worden de vrouwelijke leden betaald voor hun argannoten en het werk dat ze leveren, en wordt geïnvesteerd in onderwijs en gezondheidszorg.

Binnenkort gaat Malika trouwen. Bij een traditionele plattelandsbevolking als in Tighanimine blijven vrouwen meestal thuis als ze getrouwd zijn, en mogen ze niet meer werken van hun man. Dat zal Malika niet gebeuren, zegt ze. "Ik heb één eis gesteld aan mijn toekomstige echtgenoot. Ik wil in de coöperatie blijven werken. Bezoldigd. Ik werk hier nu drie jaar, ik wil dit niet opgeven. Als dat niet kan, houdt het huwelijk op. Ik ga niet aan de haard zitten."


Deze reportage kwam tot stand met de hulp van Trade for Development Centre, een programma van het Belgisch Ontwikkelingsagentschap. Bekijk meer foto's op demorgen.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234