Maandag 24/02/2020

Vrouwen BAAS

Jaargang zes van 'Game of Thrones' zit erop. Het was het eerste seizoen dat niet was gebaseerd op de boeken van George R.R. Martin. De kracht van de serie bleek tegelijkertijd haar achilleshiel.

Winter is here. En man, dat werd ook wel eens tijd, na het zes seizoenen lang te hebben aangekondigd. Nu is het eindelijk zover, zo kreeg Sansa bevestigd van een witte raaf afkomstig uit The Citadel, het alwetende centrum van Westeros. In de laatste, extra lange aflevering van dit seizoen van Game of Thrones werden puntjes op i's gezet, kwamen verhaallijnen samen, werd afgerekend met losse eindjes en werden de voorbereidingen getroffen voor de narratieve winter van de serie, dit alles continu begeleid door stemmige vioolmuziek. Game of Thrones nadert zijn einde, en het gaat gigantisch zijn.

De seizoensfinale was even bevredigend over wat er werd afgesloten als enthousiasmerend voor wat er komen gaat. Dat begon allemaal met het onbescheiden neroëske idee van Cersei Lannister om - in plaats van te komen opdagen voor haar berechting, waar ze voor de zoveelste keer ten overstaan van haar eigen volk zou worden vernederd en waarschijnlijk ter dood veroordeeld - maar gewoon de halve stad op te blazen. Om in één daverende klap maar van al het gedoe af te zijn.

Hoewel haar kleine broer, Tyrion Lannister, er in de vorige aflevering al even op had gehint door de kijker er fijntjes aan te herinneren dat er nogal wat wildfire verborgen lag onder het hoofdstedelijke King's Landing (wat Tommen overigens wel heel letterlijk nam), kwam Cersei's allesverzengende wraak toch een beetje als een verrassing. Maar het bevestigde tegelijkertijd wat er het afgelopen seizoen dik bovenop lag: in Game of Thrones zijn de vrouwen de baas.

Overbodige verhaallijnen

Want hoewel een zaal vol bebaarde en slecht verzorgde mannen riep dat Jon Snow king of the north is, was meneertje nergens geweest zonder zijn halfzusje Sansa Stark (quod non). Niet Jon, maar Sansa heeft de ware toekomst van Huize Stark, zoals Petyr 'Littlefinger' Baelish de jonkvrouwe vrij letterlijk op het hart probeerde te drukken. Zonder Sansa en haar lastminute-knights of the Vale was Jon Snow roemloos ten onder gegaan op het slagveld tegen Ramsay Bolton.

Sansa is van het hulpeloze muurbloempje dat van de ene crisis in de andere belandde, verworden tot een statige en besliste koningin-in-potentie. En wraakzuchtig, mind you. Daar zou Ramsay Bolton uitgebreid over kunnen meepraten, ware het niet dat dat nu een beetje lastig is omdat zijn gezicht is opgegeten door zijn eigen honden.

Dat je niet moet sollen met de vrouwen uit Game of Thrones onderstreepte ook Arya, de kleinste uit de Stark-familie. Zij schotelde Walder Frey een koekje van eigen familiedeeg voor en sneed daarna zijn keel door. Dit als vergelding van de Red Wedding, waarbij onder andere Arya's broer Robb en haar moeder Catelyn door Frey werden vermoord.

Die hele, bij vlagen langdradige verhaallijn van Arya dit seizoen, waarbij ze een 'niemand' moest worden, blind raakte, haar zicht terugkreeg, door middel van toneeltherapie haar innerlijke Cersei leerde omarmen en herhaaldelijk moest afrekenen met een soort Oost-Duitse vechtmachine, leidde dus tot dit even gruwelijke als bevredigende moment.

Maar je kunt erover twisten of het nu die hele aanloop, verspreid over twee seizoenen, waard was. Het is een euvel dat vaak de kop opsteekt bij Game of Thrones, een zwakte die voortkomt uit (een deel van) de kracht van de serie. Er zijn zo veel verhaallijnen en zo veel personages, dat het eigenlijk niet in een seizoen van tien afleveringen past. Als je dat toch probeert, wat Game of Thrones doet, komt het erop neer dat al die verhaallijnen in al die uren telkens maar een beetje opschuiven en er maar zelden echte meters worden gemaakt.

Neem nu de White Walkers, hoe lang zijn die nu al onderweg? En hadden sommige verhaallijnen (hallo Dorne, hallo Blackfish) misschien niet wat korter gekund of helemaal kunnen worden weggelaten?

Dat neemt niet weg dat er genoeg redenen zijn om vrolijk te worden van het afgelopen seizoen en in het bijzonder de laatste aflevering. Daenerys (die, als ze zou meedoen aan een spelletje Risk, waarschijnlijk elke beurt zou overslaan om te sparen) is ein-de-lijk weg uit Mereen, waar ze Daario achterliet en hem trakteerde op een weliswaar voorlopig, maar gedwongen vertrek uit de serie (een lot dat overigens ook Melisandre ten deel viel). Zij is dus nu, met haar enorme, enorme leger (een superalliantie van Dothraki, Tyrells, Greyjoy's, Martells en draken) onderweg naar King's Landing om Cersei van de ijzeren troon te lichten.

Dat is de ene helft van het probleem van de nieuwbakken koningin. De andere helft is dood, ijzig en rukt, weliswaar met een beetje vertraging, op vanuit het noorden. De kaarten zijn geschud, het eindspel kan beginnen. Het belooft een hete winter te worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234