Dinsdag 29/11/2022

Vrouw versus eiland

Nicci French houdt de draad de hele tijd strak gespannen

misdaad in real time van Nicci French

Moeder zoekt verdwenen dochter. Een eenvoudige plot voor een sterk verhaal. Goed nieuws voor de Frenchfans: Nicci en Sean maken het eindelijk weer spannend.

Nicci French

Verloren

Oorspronkelijke titel: Losing You

Vertaald door Irving Pardoen

Ambo/Anthos, Amsterdam, 320 p., 19,95 euro.

Eerlijk is eerlijk, we begonnen te twijfelen of het nog goed zou komen met Nicci French. De vorige thrillers van het duo waren aan de slappe kant en er leek behoorlijk wat sleet op de formule te komen. Toen Nicci Gerrard en Sean French bovendien met individuele projecten begonnen (Gerrard heeft intussen twee romans uit, French moet het met eentje stellen), voorspelde dat weinig goeds voor hun collectieve schrijverschap. Het kan verkeren. Verloren, de negende thriller van het Britse echtpaar, is een boek waar Nicci French trots op mag zijn. Een ijzersterk hoofdpersonage, veel sfeer en warempel zelfs spanning, we mogen deze keer niet klagen.

"Soms had ik nog een gevoel alsof ik aan het einde van de wereld terecht was gekomen. Het winterse licht viel laag in over het vlakke, kleurloze landschap; het gieren van de wind, de kreet van een zeevogel en het melancholieke loeien van een misthoorn, ik kreeg rillingen van dit alles." Aan het woord is Nina Landry, lerares, bijna gescheiden, moeder van een dochter van vijftien en een zoon van elf. Het is een bijzondere dag voor Nina, en wel om twee redenen: ze viert haar veertigste verjaardag (als vieren het juiste woord is) en haar dochter verdwijnt spoorloos.

Heel de thriller, 320 bladzijden lang, speelt zich af tijdens die ene dag, in een periode van nog geen twaalf uur. Eerst is er geen wolkje aan de lucht. Nina is niet echt blij met haar veertig kruisjes, maar vertrekt straks met de kinderen en haar nieuwe vriend, Chris, op een weekje wintervakantie in Florida - dat maakt veel goed. Maar het loopt snel fout. De tegenvallers volgen elkaar op. Nina's auto gaat stuk, zodat ze bij vriendelijke buurman Rick moet aankloppen om hem te repareren. Wanneer ze thuiskomt, stromen kennissen en vrienden over de vloer: dochter Charlie heeft een verrassingsfuifje georganiseerd, niet echt op het ideale moment, want Nina moet nog inpakken voor de vakantie. Alsof ze het nog niet druk genoeg heeft, krijgt ze vervelende telefoontjes van haar bijna-ex, die lastig doet over de kinderen. En waar zit Charlie eigenlijk?

Het fuifje eindigt abrupt wanneer een dronken buurvrouw van de trap valt en met een gebroken arm naar het ziekenhuis wordt afgevoerd. En Charlie, die de nacht bij een vriendin heeft doorgebracht, laat nog altijd niets van zich horen en neemt haar gsm niet op.

Uiteindelijk beseft Nina dat er iets heel erg mis is. Charlie is niet zomaar laat. Ze is verdwenen. Weggelopen? Ontvoerd? Iedereen vindt dat Nina zich niet druk moet maken, pubers zijn nu eenmaal pubers en hebben kuren, maar Nina weet beter. Ze begint aan een ademloze zoektocht, die een spannend einde krijgt.

Zoals alle boeken van Nicci French wordt Verloren in de eerste persoon verteld, maar voor de verandering is de hoofdfiguur geen geïsoleerde jonge vrouw in de grote stad maar een geïsoleerde moeder op het platteland. Die geografische locatie is belangrijk, want alles speelt zich af op Sandling, een dorpje en een paar boerderijen op een eiland voor de Engelse zuidkust dat alleen door een dam met het vasteland verbonden is. Het eilanddecor is niet alleen goed voor de sfeer maar ook voor het verhaal zelf, want het schept de juiste omstandigheden voor Nina's odyssee: in een grote stad zou je niet in het wilde weg op zoek gaan naar een meisje van vijftien, op een klein eiland, een duidelijk afgebakend gebied waar iedereen bovendien iedereen kent, wordt het al een stuk geloofwaardiger.

Nina is een typische Nicci French-heldin: sterk en kwetsbaar tegelijk. Ze woont nog niet lang op het eiland en voelt zich er niet helemaal thuis (dat ze een korte relatie heeft gehad met de man van de plaatselijke dokter, maakt een en ander niet eenvoudiger). Om haar dochter te vinden, is ze afhankelijk van de gemeenschap om haar heen, geen vrienden maar "mensen wier namen ik wel kende, mensen die ik kende omdat we elkaar op straat groetten, mensen met wie ik weleens koffiedronk. En er was één met wie ik weleens naar bed was geweest."

Sommigen proberen haar te helpen, anderen zijn onverschillig of zelfs vijandig. Maar Nina laat zich door niets of niemand tegenhouden, ook niet door de politie, die, en dat is ook helemaal Nicci French, lomp en traag is en meer tegen- dan meewerkt. Ze moet en zal haar dochter vinden. En ze moet het op eigen houtje doen, want eigenlijk neemt niemand haar serieus, terwijl haar ex-man alleen maar spaken in de wielen steekt en vriend Chris nogal symbolisch vastzit in een eindeloze file, op weg naar het eiland.

Verloren is een geslaagde krachttoer. Minuut na minuut volgen we Nina op haar zwerftocht over het eiland, terwijl ze koppig mensen ondervraagt en de geheimen van haar dochter - want die zijn er natuurlijk - blootlegt. Charlie blijkt een vriendje te hebben, heeft die er iets mee te maken? Een poos geleden is een ander meisje verdwenen, is er een seriemoordenaar in het spel? Waarom zijn spullen uit Charlie's kamer verdwenen? Is er tijdens het logeerpartijtje bij haar vriendin iets gebeurd?

De spanning neemt geen ogenblik af en bereikt een mooie, heel dramatische climax. De plot klopt weliswaar niet helemaal en de dader (want die is er ook) gedraagt zich buitengewoon onlogisch, maar dat zien we graag door de vingers. Nicci French houdt de draad immers altijd strak gespannen, zet de kleine kantjes van gewone mensen heel scherp op papier, verwerkt hier en daar dubbele bodems in het verhaal en vooral: ze gebruikt Nina's angst en wilskracht als de sterke motor van een meeslepend boek.

Bart Holsters

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234