Dinsdag 17/09/2019

Vrouw met ballen in mannelijketijden

Wie net voor de start van het nieuwe televisieseizoen op zoek is naar interessant kijkvoer kan nu ook in ons land de dvd-box 'Mildred Pierce' in huis halen. Alvast vier redenen waarom dat een goed idee is.

1 Het verhaal

De reeks is gebaseerd op de gelijknamige klassieker uit de Amerikaanse literatuur. Een boek in 1941 geschreven door James M. Cain. En die wist duidelijk hoe hij een verhaal moest schrijven dat ook op het scherm blijft plakken.

Naast Mildred Pierce schreef Cain immers ook nog The Postman Always Rings Twice - in 1981 verfilmd met Jack Nicholson en Jessica Lange in de hoofdrollen - Double Indemnity - geregisseerd door Billy Wilder - en Serenade. Allemaal boeken die de weg vonden naar het witte doek.

Deze miniserie is trouwens niet de eerste poging om Mildred Pierce in beeld te vatten. De eigenzinnige huisvrouw die te midden van De Grote Depressie van de jaren '30 besliste om haar overspelige echtgenoot aan de deur te zetten en voortaan zelf brood op de plank te brengen voor haar twee dochters was in 1945 al in de bioscoop te zien.

En met succes. Die film leverde de in 1977 overleden actrice Joan Crawford, die de rol van Mildred Pierce voor haar rekening nam, dat jaar een Oscar als beste actrice op.

2 De regisseur

Voor Mildred Pierce, nieuwe stijl, mocht Todd Haynes in de regisseursstoel zitten. Een verrassing. Haynes verdiende zijn strepen vooralsnog in het wereldje van de film. Hij maakte een stijlvolle intrede in Hollywood door in zijn kortfilm Superstar het levensverhaal van Karen Carpenter door barbiepoppen te laten naspelen. Daarna boog hij zich met Velvet Goldmine over het glamrockmilieu, goed voor een Oscarnominatie voor beste kostuumontwerp. Hij schreef het script voor en regisseerde de film Far From Heaven, wat ook goed was voor een Oscarnominatie. Deze keer voor beste script.

Met de verfilming van het leven van Bob Dylan in I'm Not There mocht Haynes in 2007 definitief aanschuiven in de galerij der Hollywoodgroten. Dat hij nu voor televisie kiest doet dan ook behoorlijk wat wenkbrauwen fronsen. Al ziet Haynes zelf niet in waarom. "Er zijn zo veel mensen die fantastisch werk hebben gemaakt voor televisie", vertelt hij in een interview met de Britse krant The Guardian. "De helft van wat Fassbinder, een van mijn absolute idolen, ooit deed was voor het kleine scherm bedoeld."

De vlucht naar televisie is er voor Haynes trouwens een van het noodgedwongen soort. "Ik word nerveus van het kortetermijndenken van de Hollywoodbonzen. Vorig jaar was een van de beste jaren ooit voor de grote studio's, maar voor kleinere, meer alternatieve projecten is geen geld. Blijkbaar mag je alleen nog avonturenfilms en romantische komedies maken." Wie die twee genres niet lust moet dus wel voor televisie kiezen. "Een film over een vrouw, die zich bovendien afspeelt in de jaren '30, dat krijg je in Hollywood nooit gefinancierd. Ongeloof-lijk. De helft van het bioscooppubliek bestaat uit vrouwen, maar de Hollywoodbobo's blijven films maken die zich enkel op mannen van twintig richten."

3 De actrice

Niet alleen de keuze voor Haynes als regisseur baarde opzien, ook de casting van Kate Winslet als Mildred Pierce lag niet meteen in de lijn der verwachtingen. Winslet is in Tinseltown een zo mogelijk nog grotere naam dan Haynes en had zich bovendien - met uitzondering van een cameo in Ricky Gervais' Extras - al in geen twintig jaar meer voor een televisierol laten strikken.

"Maar deze rol kon Kate gewoon niet laten liggen", denkt Haynes. "De figuur van Mildred Pierce zit heel dicht op wie Kate in het echte leven is."

Nochtans was de timing verre van perfect. Winslet had met The Reader en Revolutionary Road net twee films gedraaid en wou even op adem komen. Helaas. De opnames van de reeks draaiden voor Winslet uit op een ware uitputtingsslag. Het script telde in totaal 280 pagina's en Winslet was in zowat elke scène te zien.

Een epische prestatie die Winslet voor haar eerste televisierol in jaren meteen een Golden Globe, zowat de meest prestigieuze televisieprijs die je op je schouw kan hebben staan, opleverde.

4 Het medium

Haynes' bewerking van Mildred Pierce leverde een televisiereeks op en geen bioscoopfilm. Nog niet zo heel lang geleden was dat reden genoeg om het hele project ergens in een onderste schuif te begraven. Tegenwoordig is het net omgekeerd. Nu steeds meer grote namen voor het kleine scherm kiezen, is op tv vaak meer te beleven dan in de bioscoop.

Bovendien levert de keuze voor televisie nog een belangrijk voordeel op: tijd. Niet wat aantal draaidagen betreft - Haynes moest op 71 dagen meer dan vijf uur televisie inblikken - wel wanneer het over het verteltempo gaat. In de filmversie wordt het boek van Cain herleid tot een whodunit die aan de hand van flashbacks laat zien hoe het Mildreds tweede echtgenoot uiteindelijk vergaat.

De televisieversie blijft veel trouwer aan het originele boek. Met meer dan vijf uur zendtijd ter beschikking konden de heren scenaristen zowat alle cruciale passages uit het boek behouden. Een ongekende weelde die hen toeliet de complexiteit van de personages veel duidelijker in de verf te zetten. En laat dat nu net zijn waar het de meeste boekverfilmingen aan ontbreekt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234