Zaterdag 31/10/2020

Standpunt

Vraag om sociale vrede getuigt van behoorlijke naïviteit

Yves Desmet.Beeld Bob Van Mol

 

Het socialistische ABVV heeft de regeringsteksten over het brugpensioen dus verworpen, en dat is tegelijk verwonderlijk en toch ook weer niet. Verwonderlijk omdat de regering eigenlijk al bakzeil had gehaald. De 'aangepaste' beschikbaarheid was niet meer dan een semantische verbloeming van het status quo, waarbij men bruggepensioneerden echt niet meer ging verplichten om zelf nog actief op zoek te gaan op de arbeidsmarkt, maar om ze alleen nog beschikbaar te houden voor voorstellen die de VDAB hen zou aanbieden. In deze conjunctuur zijn er dat zo goed als geen.

Het verschil tussen 'passieve' en 'aangepaste' beschikbaarheid is dan ook zoiets als het verschil tussen grijsachtig blauw en blauwachtig grijs. Alleen was het woordje 'aangepast' van levensbelang in de psychologische machtsstrijd: met dat woordje toonde de regering nog eens het primaat van de politiek, en liep ze zogezegd niet aan de leiband van de sociale partners.

Maar toch is het verzet van de socialistische vakbond niet louter politiek te duiden, al zal hij natuurlijk deze regering nooit iets cadeau doen. Het klopt ook dat de macht van enkele meer radicale ABVV-centrales, waar ze meer met Podemos en Syriza dwepen dan met de PS en de sp.a, is toegenomen. En binnen een jaar staan er inderdaad sociale verkiezingen op de agenda, iets wat eerder ook al syndicaal opbod veroorzaakte.

Maar dat alles neemt niet weg dat de eindeloopbaanproblematiek veruit de meest levende en emotionele op de werkvloer is. Zeker bij een conjunctuur waarin er zelfs voor de jongeren moeilijk banen te vinden zijn, wordt alles wat naar 'gedwongen' sollicitatieplicht ruikt, ervaren als pure pesterij. Dat heel wat mensen bovendien snakken naar het einde van wat ze als een te stresserende loopbaan ervaren, is nog een verzwarende factor.

Dat verklaarde meteen ook de spontane actiebereidheid nog voor de regering met haar compromistekst kwam. Dit is nu echt hét thema waar de vakbonden hun achterban niet eens voor hoeven te mobiliseren, maar waar hun achterban hen toe verplicht. Ook al is de compromistekst van de regering in wezen geen grote syndicale actie waard, en ook al wordt het akkoord van de sociale partners voor meer dan 90 procent gehonoreerd, toch nog zal ook bij het ACV de druk erg hoog zijn om wat stoom af te laten.

En dan moeten de discussies over de begrotingscontrole en de tax shift nog volgen. De vraag van de regering aan de vakbonden om twee jaar sociale vrede te willen garanderen, getuigt dan ook vooral van een behoorlijke naïviteit. Waarbij de vraag gesteld kan worden of een rondje semantisch opbod dit allemaal wel waard is. Voor ideologische scherpslijpers misschien wel, voor de werkgevers die graag wat rust op de vloer willen stilaan iets minder.

Yves Desmet

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234