Zondag 09/05/2021

Vooruitblik Pukkelpop: 'Zelfmoord is een heel natuurlijke gedachte'

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

Chris Cornell is bij leven al een legende. Als aanvoerder van Soundgarden was hij, naast Kurt Cobain en Eddie Vedder, een van de iconen uit de grunge, later voerde hij samen met drie vierden van Rage Against The Machine het al even populaire Audioslave aan. Tussendoor werden zijn songs gecoverd door zowel Johnny Cash als Paul Anka en leverde hij met 'You Know My Name' de themasong voor de jongste James Bondfilm, wat hem de grootste hit uit zijn carrière opleverde. 'De vrijheid die ik nu ervaar is ronduit onbetaalbaar.'

Cornell (43) heeft niet meteen de reputatie een opgewekte man te zijn, maar vandaag is hij opvallend goed geluimd. De Amerikaanse zanger - eigenlijk heet hij Christopher Boyle - komt net van het podium af. Terwijl het gesprek de voorbije uren ettelijke keren werd uitgesteld en uiteindelijk zelfs afgeblazen, wil hij nu plots wel praten en steekt het niet op een kwartiertje meer of minder.

Dat komt goed uit, want hij heeft flink wat te vertellen. Over 'No Such Thing' bijvoorbeeld, een van de opvallendste songs op de nieuwe cd Carry On, waarin hij openlijk de stompzinnige Amerikaanse mentaliteit op de korrel neemt. "In de VS weet niemand wat er in de rest van de wereld gebeurt en het interesseert hen ook niet. Ze kijken alleen naar Amerikaanse films en luisteren uitsluitend naar muziek van Amerikaanse groepen. Die houding is zo arrogant dat het me niet verbaast dat er zelfmoordcommando's bereid zijn zichzelf op te blazen als ze daar wat yanks mee kunnen treffen.

"Kijk: zelfmoord is een gedachte die iedereen wel eens overvalt. Mij ook. En het besef dat je de macht hebt om jezelf het leven te benemen, is iets waar je als mens mee moet leren omgaan. Maar iemand anders het hoekje om helpen en daar bovendien je laatste daad van maken, is wel heel extreem. Er moet al iets grondig mis zijn voor je jezelf zover drijft.

"De volgende Amerikaanse president zal flink uit de hoek moeten komen om dat extremisme uit de wereld te helpen, want Bush heeft veel kwaad bloed gezet in de rest van de wereld. Alleen: de meeste Amerikanen beséffen dat niet eens."

Voelt het anders aan wanneer je je niet kunt verschuilen achter een groep en enkel je eigen naam op de hoes staat afgedrukt?

"Het enige verschil is de perceptie van het publiek. Bij Soundgarden en daarvoor nog Temple Of The Dog droeg ik ook de meeste nummers aan, dus in die zin zijn er nauwelijks verschillen. Nine Inch Nails of de Foo Fighters beschouw ik ondanks de groepsnaam ook als verkapte soloprojecten. In beide gevallen worden de songs door één man aangeleverd en doen de andere muzikanten weinig meer dan zijn ideeën zo goed mogelijk uitvoeren. In mijn geval moeten de mensen nog een beetje wennen aan het idee. Maar ze zullen wel bijdraaien."

Acht jaar geleden heb je al eens een plaat in je eentje gemaakt, maar Euphoria Morning kon - qua verkoop tenminste - niet tippen aan het succes van Soundgarden of Audioslave.

"Dat is waar, maar niettemin zie ik het als een bevrijding om niet meer binnen het idioom van een groep te moeten functioneren. Als ik schrijf, hoef ik geen rekening te houden met de parameters waar je in een band sowieso mee te maken hebt. Elk nummer moet drums hebben, of de drummer loopt te mokken. En in elke song hoort een gitaarsolo thuis, want je bent nu eenmaal een rockgroep. Om diezelfde reden zijn synthesizers uit den boze, want dat staat zogenaamd niet cool. Op den duur kun je geen kant meer uit, lig je met handen en voeten aan die beperkingen gebonden."

Je hebt het nu vooral over Audioslave, neem ik aan?

"Ja. Dat is ook de reden waarom ik uiteindelijk ben opgestapt. Er was te weinig ruimte voor evolutie en daarnaast week mijn visie over hoe het filosofisch en zakelijk met de groep verder moest, steeds verder af van die van de rest. Kijk: bij Soundgarden hebben we destijds ook opofferingen moeten doen om met elkaar op te kunnen schieten, maar die inspanningen waren de moeite waard. Vanaf Superunknown hebben we ook het lef gehad om te experimenteren. Op die plaat staat zelfs een nummer, 'Half', waar ik niet eens op te horen ben. Toen begon de drummer plots gitaar te spelen en de bassist te zingen.

"Alleen: Soundgarden was een uitzondering wat dat betreft. De meeste bands hadden het lef niet om buiten de lijntjes te kleuren. Beetje triest, eigenlijk. Sinds ik solo ben, is mijn vrijheid er alleen maar groter op geworden. Als ik nu zin heb om met strijkers te werken, hoef ik dat tegenover niemand te verantwoorden."

Uit ons vorige gesprek heb ik onthouden dat je nog steeds met veel genegenheid over Soundgarden praat en nu valt het me weer op. Bestaat de kans dat de groep vroeg of laat weer herenigd wordt?

"Nee. De motivatie om gesplit te blijven is veel groter dan het verlangen om weer samen op tournee te gaan. Down on the Upside, de laatste cd, wordt door iedereen in de band als onze beste beschouwt. We zijn op ons hoogtepunt uit elkaar gegaan. Voor we slechte platen begonnen te maken en voor we elkaar het licht in de ogen niet meer gunden."

Niettemin: al aanbiedingen gehad?

"Natuurlijk. Maar ik kan geen enkele reden verzinnen om Soundgarden nieuw leven in te blazen. Geld is alleszins geen drijfveer. Ik wil de geschiedenis van de groep en de herinnering eraan koste wat het kost intact houden."

Lees het vervolg van het interview in onderstaande 'Lees Ook'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234