Maandag 09/12/2019

Voorbij is de blues over Les Bleus

In Parijs zie je geen rood-wit-blauw versierde straten, maar Les Bleus zijn het gesprek van de dag. Zelfs in de hippe kapperszaak van Alain Teixeira, vlak bij Canal Saint-Martin. 'Ik geloof dat ze wereldkampioen kunnen worden. Er staat een heel andere ploeg dan vier jaar geleden.'

Frankrijk is in de greep van de 'Benzemania'. Enigszins voorbarig liet president Hollande weten dat de traditionele parade op 14 juli wellicht moet worden uitgesteld, als Les Bleus de finale halen en hij niet op tijd terug is uit Brazilië. Frankrijk gelooft weer in zijn voetballers, die vorig jaar nog intens impopulair waren.

Eind 2013 had 82 procent van de Fransen een 'slechte indruk' van de nationale ploeg. Spelers als Ribéry, Benzema en Évra werden gezien als omhoog gevallen straatjongens met hun Maserati's, Bentleys en blingblinghorloges. Miljonairs wier enorme ego omgekeerd evenredig was aan hun bereidheid om voor elkaar te werken. "De Franse ploeg is het spiegelbeeld van een land dat steeds meer uit elkaar valt en steeds minder solidair is", somberde filosoof Alain Finkielkraut.

Racaille

Na een goede voorbereiding en groepswinst is de stemming volledig omgeslagen. Het WK is balsem voor de gekwelde Franse ziel. Voor aanvang van de wedstrijden liet tv-zender TF 1 een filmpje zien: "Fransen pessimistisch? Fransen kunnen niet winnen? Kijk naar Les Bleus!" Benzema en zijn jongens laten zien hoe je een crisis overwint: samenwerken, vechten en vooral geloven in een goed resultaat.

Het enthousiasme voor Les Bleus is niet meer zo groot geweest sinds 1998, toen Frankrijk wereldkampioen werd in eigen land. Black, Blanc, Beur was destijds de magische formule: een ploeg van zwarte, blanke en Maghrebijnse spelers die eendrachtig streed voor het vaderland. Een model voor een modern, tolerant Frankrijk.

Helaas bleek deze symboliek uitermate vluchtig. De afgelopen jaren verkeerde het multiculturele sprookje in zijn tegendeel. Les Bleus waren niet langer een symbool voor integratie, maar juist voor het gebrek daaraan. Veel Franse topvoetballers komen uit de banlieues. Hoe slechter Les Bleus gingen spelen, hoe sterker ze geassocieerd werden met het racaille, het 'schorem' dat eind 2005 de voorsteden liet branden.

Dieptepunt was het WK van 2010, toen de spelers in staking gingen. Ze waren solidair met spits Anelka, naar huis gestuurd omdat hij bondscoach Domenech had beledigd. Voor veel Fransen was de conclusie duidelijk: de nationale ploeg werd beheerst door het tuig uit de voorsteden: ongemanierd, arrogant en egoïstisch. "Onrijpe bendeleiders", zo bestempelde minister van Sport Roselyne Bachelot destijds de aanstichters van de revolte.

"De politiek ging zich ermee bemoeien. Daardoor werd de kwestie wel een beetje opgeblazen", vindt kapper Teixeira. "Als er slecht gespeeld wordt, gaan veel Fransen twijfelen aan de goede bedoelingen van spelers met een achtergrond van immigratie. Zijn ze wel genoeg gehecht aan het shirt van de Franse ploeg?"

Houden deze spelers wel van Frankrijk, was de vraag die het Front National openlijk stelde. Of zijn ze in hun hart primair Algerijn, Malinees of, nog erger, moslim? Favoriet mikpunt was Karim Benzema, die in 2013 al duizend minuten niet meer gescoord had voor Frankrijk. Hij werd gezien als gesloten en arrogant. Bovendien zong hij de Marseillaise niet mee. "Als ik drie keer scoor, heeft niemand het meer over de Marseillaise", zei Benzema destijds.

Minder ego

Precies zo is het gegaan. Bondscoach Didier Deschamps kreeg Les Bleus weer aan het voetballen. Hij maakte korte metten met de ego's. Samir Nasri, de als arrogant en egoïstische beschouwde middenvelder van Man City, mocht niet mee naar Brazilië. "Fuck Deschamps and Fuck France", reageerde zijn vriendin, een model, per Twitter. Het zal de bondscoach gesterkt hebben in zijn beleid. Toen Franck Ribéry verstek moest laten gaan wegens een rugblessure, slaakte menige fan heimelijk een zucht van verlichting. Weer een ego minder.

Nu Frankrijk wint, spreekt niemand meer over slechte manieren of een gebrek aan vaderlandsliefde. Zelfs het Front steunt de ploeg. "Les Bleus spelen zo vloeiend", zegt kapper Teixeira enthousiast. "Als een speler de bal heeft, kijkt hij meteen om zich heen. Aan wie kan hem ik afspelen? Deschamps heeft er echt een team van gemaakt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234