Zondag 27/09/2020

'Voor mij mag er best wat vaart in zitten'

'Opgelet, ik luister uitsluitend naar oude rommel', waarschuwt Rik Van Cauwelaert, directeur van het weekblad Knack, als we hem vragen zijn platenkast voor ons te openen. De journalist is al sinds zijn tiende een fervent jazzliefhebber.

Door Dirk Steenhaut

"Muziek speelt een belangrijke rol in mijn leven", zegt Van Cauwelaert. "Mijn vroegste muzikale herinnering? Fanfare De Eendracht uit Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek, waar mijn vader voorzitter van was. Ik stond met open mond te kijken naar de snelheid van de tromroffelaar.

"Als prille tiener kreeg ik daarna het jazzvirus te pakken door het radioprogramma Original jazz, dat geloof ik werd gepresenteerd door de jonge Lutgard Simoens. Ik luisterde dus meer naar Louis Armstrong en Jelly Roll Morton dan naar The Beatles. Via de jazz raakte ik ook voor blues geïnteresseerd. Vandaar dat ik me wel aangetrokken voelde tot de Stones. Die leunden tenminste nog aan bij het werk van boeiende figuren als John Mayall of Alexis Korner.

"Al vrij vroeg raakte ik gefascineerd door Tommy Ladnier, een jong gestorven trompettist die qua speelstijl en virtuositeit vergelijkbaar is met Armstrong. Hij is nogal obscuur, je komt zijn werk hooguit op compilaties tegen, maar in 1932 vormde hij met Sidney Bechet The New Orleans Feetwarmers. Ook heb ik een boon voor cornetspeler Bix Beiderbecke, een blanke die zich tussen zwarte muzikanten goed wist te handhaven.

"Ik ben een echte verzamelaar van al wat met jazz te maken heeft, zelfs boeken. Really the Blues van Milton 'Mezz' Mezzrow is tamelijk fantastisch en dat gaat ook op voor de korte verhalen van ex-journalist Damon Runyon, die zich helemaal in de jazzsfeer afspelen. Wat ik zoek in muziek? Ritme en sfeer. Die vind ik bijvoorbeeld bij de drie grote tenorsaxofonisten: Lester Young, Ben Webster en Coleman Hawkins. Voor mij mag er best wat vaart in zitten. Daarom hou ik ook zo van Chuck Berry, vooral van zijn werk met pianist Johnnie Johnson (die model stond voor 'Johnny B. Goode', DS): een fantastische boogiewoogiemuzikant. Iedere ochtend luister ik naar minstens één Chuck Berrysong. In 'Nadine' zingt hij bijvoorbeeld over een "coffee-colored Cadillac". Dat beeldende en verhalende spreekt tot de verbeelding, hè? Ik verzeker je: zo'n auto kom je hier in het pajottenland niet tegen.

"Het probleem met al die oude opnamen op vinyl is dat ze altijd vol ruis en krassen zitten. Veel spullen uit de jaren dertig en veertig worden nu digitaal bewerkt en opgewaardeerd. Soms geloof je echt je oren niet. De komst van de cd was voor mij een geschenk uit de hemel. Dat neemt niet weg dat mijn collectie een echte puinhoop is. Een systeem heb ik niet, ik laat alles zomaar rondslingeren. Ik leg nogal wat kilometers af, mijn muziekkamer is dus mijn wagen: de plek waar ik ongestoord kan luisteren.

"Ik heb ooit een folkperiode gehad, maar daar is niets van overgebleven. Alleen Woody Guthrie weet ik nog te smaken. Trouwens, als je op zoek bent naar de beste handleiding voor hoe je harmonica moet leren spelen, lees dan The Grapes of Wrath van Steinbeck. Alles staat er perfect in beschreven."

Zit er iets in Rik Van Cauwelaerts verzameling waar hij zich nu over schaamt? "Neen hoor, voor alles heb ik een uitleg", lacht hij. "Tja, Ferre Grignard is niet geweldig natuurlijk, maar ik kan van die platen geen afstand doen. Ik heb nog samen met zijn kompaan George Smits op Sint-Lucas gezeten en zo kwam ik wel eens in De Muze terecht. Eigenlijk was Grignard gewoon een voortzetting van de skiffle van Lonnie Donegan.

"Wat ik werkelijk grijs heb gedraaid is 'Sing, Sing, Sing', een opname van Benny Goodman uit diens Carnegie Hallconcert in 1938. Dat demonische ritme van Gene Krupa: wie daarbij stil kan blijven zitten, is gegarandeerd van hout. Af en toe ontdek ik tweedehands wel eens een goede boogiewoogieplaat van net na de Tweede Wereldoorlog. Op zo'n moment stap ik goedgemutst door het leven. Neen, een iPod heb ik niet, al vind ik het fantastisch je hele verzameling steeds binnen handbereik te hebben. En downloaden? Pff, dat gaat mijn verstand te boven. Ik ben een digitale analfabeet."Morgen: de muziekcollectie van auteur Saskia De Coster

l The Carnegie Hall Jazz Concert (Benny Goodman, 1938)

l Alles wat ik kan vinden van Tommy Ladnier en Bix Beiderbecke.

l Coleman Hawkins, Lester Young en Ben Webster. "De grote drie van de tenorsax. Ik lust hen in alle mogelijke combinaties."

l The Metronome All Stars (met Count Basie, 1941) "Die plaat bevat een opwindend drumduel tussen Gene Krupa en Buddy Rich. De ideale ochtendmuziek."

l "Ik werk permanent aan de uitbreiding van mijn jazzcollectie. Hier hoort dus iets wat ik nog moet ontdekken."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234