Zaterdag 25/09/2021

Voor eeuwig een belofte

Aan hoge snelheid scheurde Junior Malanda door zijn carrière. Wat anderen jaren kostte, deed hij in enkele maanden. Zijn eindbestemming had de absolute top in het voetbal moeten worden. Niet een berm in Duitsland.

Hij noemde ons 'Monsieur' en ging zitten. Ogen naar de grond. "Over die periode wil ik het niet meer hebben, Monsieur." Het was zomer 2013 en Junior Malanda zat erbij als een gewond dier. Negentig kilo graniet, maar zo breekbaar als een twijgje. Wantrouwig, ook. Wij, de journalisten, hadden zijn transfersoap immers breed uitgesmeerd. Een triest theaterstuk met hem in de hoofdrol.

Malanda verbrak zijn contract bij Zulte Waregem, ging onderhandelen in Londen, nam vakantie in Monaco, trainde plots bij Roeselare, kwam tot een akkoord met Wolfsburg en keerde op uitleenbasis terug naar Essevee. Allemaal in dik vier weken tijd. Een situatie waarmee hij zo verveeld zat, dat hij er nooit nog op zou terugkomen. "Ik kijk naar de toekomst." De gêne was groot.

Alles waar Junior als mens voor stond, vloekte met zijn acties in die bewuste zomer. Hij was respectvol, braaf, goedlachs, hardwerkend en volgzaam. Het soort voetballer dat kegeltjes opruimt na de training zonder dat het hem gevraagd wordt. Het soort vriend dat de sleutels van zijn wagen aan iedereen toevertrouwt. Junior was geen contractbreker. Geen opportunist. Gejaagd door zijn onstuitbare ambitie liet hij zich te makkelijk meevoeren. Malanda wou zo snel mogelijk van punt A naar punt B. De hemel bestormen.

Onhaalbaar. Dat woord schreef Toon Mertens in zijn schriftje toen hij in Lille naar Malanda stond te kijken. Hij was er als scout voor Zulte en zag een groot talent, maar dacht er niet aan zijn werkgever in te lichten. Zonder twijfel te duur voor Essevee. Toen hij in de zomer van 2012 telefoon kreeg van CEO Patrick Decuyper met de vraag of hij Malanda kende, antwoordde hij verbaasd: "Binnenhalen! Je had al in Lille moeten zijn."

Speelkansen

De 17-jarige jeugdinternational was in Waregem aangeboden door een makelaar met de opmerking: "Hij wil dringend meer speelkansen." Junior Malanda zat in het tweede elftal van Lille, maar vond dat hij klaar was voor het grote werk. Dat vond ook papa Bernard, die zijn zoon als een schaduw volgde en de coaches bij Lille meermaals aansprak op hun visie voor de toekomst. Toen bleek dat Junior nog enkele jaren geduld zou moeten oefenen, besloot hij andere oorden op te zoeken. Decuyper rook een deal en stelde een minimumcontract voor. Verleid door het uitzicht op een basisplaats hapten ze toe. Voor Junior de start van een gouden tijd, met donkere randjes.

In Waregem vond Malanda zijn maatje Bryan Verboom terug en kreeg hij de kans om met Thorgan Hazard te spelen. Bij de nationale selecties klikte het al goed tussen Thorgan en Junior, maar in het Regenboogstadion zouden de twee een vriendschap voor het leven opbouwen. Het warme bad waar Malanda in terechtkwam, deed hem boven zichzelf uitstijgen.

Malanda was gehaald als rechtsback, maar werd door zijn grote loopvermogen, brute kracht en uitstekende passing snel doorgeschoven naar het middenveld. Begin augustus debuteerde hij, eind september was hij al titularis. Een status die Malanda niet meer dan normaal achtte. Al in de eerste week merkte trainer Dury een ongelooflijke honger op. Een vastberadenheid die zeldzaam is bij een speler van zeventien en die gekoppeld bleek aan een enorm respect voor hiërarchie.

De jongeling sprak niet tegen, deed wat van hem gevraagd werd en was uiterst beleefd. Een eigenschap die vader Bernard Malanda deed glimmen van trots. Ooit belde hij ons op om te zeggen dat Junior zijn middelbaar diploma gehaald had. En dat hij extra lessen Duits en Engels zou nemen om zijn carrière vooruit te helpen. Papa Bernard deed alles voor zijn zoon, maar was tegelijk erg dominant. Een strikte, Afrikaanse vader die verwacht dat zijn kinderen knikken en zwijgen als hij spreekt. Ook aan de onderhandelingstafel.

Gekibbel over transfer

In januari 2013 was het Bernard die het hoge woord voerde toen er een bitsige strijd ontstond. De prestaties van Junior hadden Club Brugge, Udinese en Fulham naar Waregem gelokt en Patrick Decuyper maakte daar gebruik van om de prijs op te drijven. Dat zette kwaad bloed bij de vader, die het abnormaal vond dat Essevee miljoenen vroeg voor een speler die het gratis en aan een minimumloon had binnengehaald.

Club en entourage kibbelden, Junior zat erbij en keek ernaar. Toen een deal met Fulham in laatste instantie mislukte, luchtte hij zijn hart op Twitter. "Ik heb de donkere zijde van het voetbal leren kennen." Een bericht dat hij snel verwijderde en waar hij nooit nog op terug zou komen. Zes maanden later werd die 'donkere zijde' nog donkerder toen na het vicekampioenschap een nieuwe transferstorm de kop opstak. Weer één waarin hij meer speelbal dan voetballer was. Deze keer echter met happy end. Wolfsburg kocht Malanda en leende hem nog zes maanden uit aan Essevee.

"Hoger tempo, meer publiek, indrukwekkende stadions, betere tegenstanders, ..." Junior somde op wat hij in de Bundesliga hoopte aan te treffen. Met de goedkeuring van papa stuurde Malanda zijn carrière richting Duitsland. Met een knipoog en een glimlach nam hij afscheid. Eindelijk versnelde zijn carrière zoals hij het wou.

De Bundesliga bleek echter een groter podium dan gedacht en het afdwingen van een basisplaats was niet evident. Een makelaar verzekerde ons enkele maanden terug nog: "Het gaat niet goed met Junior." Een voetballer die niet voetbalt, is nooit gelukkig en zoekt naar steun in zijn vertrouwde omgeving. Voor Malanda waren dat zijn vrienden in Brussel, zijn ploegmakkers bij de beloften en zijn ex-ploegmaats in Waregem.

Toen hij daar twee maanden geleden binnensprong, leek het alsof hij nooit was weggeweest. Malanda was er geliefd en werd er gekoesterd. De goedlachse, volgzame jongen wiens carrière aan tweehonderd kilometer per uur vooruit snelde. Zo snel dat hij het stuur soms liever aan anderen gaf. Een passagier op de achterbank van zijn eigen leven. Met een hart zo groot als zijn ambitie.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234