Maandag 18/10/2021

'Voor een klas staan is spannender dan op Werchter spelen'

In de aanloop naar de 40ste editie van het beste festival ter wereld vatten Jan Delvaux en Tom Hautekiet de essentie samen in een boek. Verhalen en beelden van zowel voor, op als achter het podium. 'Iedereen die ooit op Rock Werchter was, zal bij het openslaan van alles opnieuw horen.'

Rock Werchter luidt al 40 jaar de zomer in. Generaties worden op de Heilige Wei voor het eerst losgelaten. Vlaanderen maakt er al decennia kennis met het kruim van de muzikale wereld. Wandelende muziek- encyclopedie Jan Delvaux is er kind aan huis. Met het festival in zijn achtertuin ziet hij Werchter veranderen van dorp tot bruisende metropool. Althans voor vier dagen per jaar. Tom Hautekiet is graficus en bewaakt de huisstijl van het beste festival ter wereld. In hun boek nemen ze de festivalganger mee naar de wei.

Het boek opent met een foto van de ingang van Rock Werchter. Wanneer was de eerste keer dat jullie daardoor liepen?

Tom Hautekiet: "Ik denk 1986, toen Peter Gabriel afsloot."

Jan Delvaux: "In dat jaar sloot Costello af, voor tien jaar dubbelfestival. (Tom twijfelt) Heb je toen Annie Lennox in haar rode bh gezien? Dan was het 1987.

"Ik denk graag dat mijn eerste keer al in 1979 was, maar allicht was het pas '80. Mink Deville en The Specials herinner ik me zeker nog, ook The Kinks in de gietende regen. Groepen als The Cure en Talking Heads, die ik als vijftienjarige graag hoorde, kwamen amper op de radio. Maar ze traden hier wel gewoon op in mijn achtertuin. Dat was magisch."

Hautekiet: "Later ging ik met een kliek vrienden en sliepen we op de camping. 's Nachts liepen we dan langs andere tenten om mensen te waarschuwen voor de 'Grote Pikettentrekker'. Een kameraad volgde dan vijf minuten later om overal piketten uit te trekken. Heel plezant."

Delvaux: "Ik heb het toen even met festivals gehad. Alles werd groter en er stonden nog geen grote schermen aan het podium. Tenzij je op de eerste rijen stond, had je er maar weinig aan."

In 1999 zijn jullie beiden voor het festival beginnen werken. Jan als auteur van webteksten, Tom als graficus. Hoe pak je die vormgeving aan?

Hautekiet: "Eigenlijk doe ik tijdens het festival mijn prospectie voor het jaar erop. Neem nu crewshirts. De eerste keer dat ze mij om zo'n ontwerp vroegen, moest dat erg snel gaan. Gelukkig was ik er achteraf bekeken tevreden over. Hier werkt zoveel volk, dat ik op het terrein niet anders zag. Maar daar stond ik niet bij stil toen ik dat thuis achter mijn computer zat te maken.

"Sinds 2007 bekijk ik het festival in zijn globaliteit. Dat was het jaar met al die symbolen op de affiche, die toen op de ganse wei terugkwamen. Als een herkenbare, visuele taal."

Delvaux: "Tom stond er ook zelf tussen."

Hautekiet: "Ik had de sidewings voor de Pyramid Marquee gemaakt. Bij wijze van grap had ik het logo van mijn bedrijfje - mijn eigen hoofd - tussen de andere symbolen gezet. Niemand had het gemerkt, tot die reuzendoeken waren opgehangen."

Delvaux: "Een knipoog van de vormgever, die we ook in het boek hebben verwerkt. Op pagina 306 staan al die symbooltjes, inclusief Toms hoofd. Maar jij staat nog een keer in het boek, want je hebt twee records gevestigd."

Hautekiet: "Ah, ja?"

Delvaux: "Tom speelde in de groep met de grootste podiumbezetting, El Tattoo Del Tigre. Dat was ook niet moeilijk, de helft van die 28 man schuurde maar wat op een wasbord. El Tattoo was ook de eerste groep zonder platencontract noch plaat."

Hautekiet: "Dat was ons derde optreden."

Hoe kwam het dat jullie als compleet onbekende groep plots een zaterdagavond mochten afsluiten in de Marquee?

Hautekiet: "Ik vertel graag het verhaal dat ik onze groepsnaam gewoon op de affiche heb bijgezet."

Delvaux: "Bij Milk Inc. is dat ook zo gegaan. Dat was een grapje van Tom en die affiches waren al in druk. (lacht) Adriaan Van den Hoof vertelde me trouwens dat weinigen in de gaten hadden dat El Tattoo gewoon Vlamingen waren."

Hautekiet: "Arid kwam net voor ons en begrepen er niets van. 'Wij zijn toch headliner?' Niemand wist wat te verwachten."

Delvaux: "Heb je toen in je broek gedaan, voor je dat podium op moest?"

Hautekiet: "Ik had wel zenuwen voor het begon, maar eens we bezig waren, werd die grote massa een abstract gegeven. Ik vind het spannender om voor een klas te staan of een lezing te geven, dan op Rock Werchter te spelen. Uiteindelijk was ik maar een van de velen, op mijn wasbord."

Terug naar het boek. Mag ik dat een belevingsboek noemen, in plaats van een geschiedschrijving?

Delvaux: "Beleving is een versleten woord, maar het klopt. Sinds het festival een meerdaagse is, gaat het om alles wat er daar gebeurt. Daarom wilde ik het boek beginnen met een hoofdstuk publiek, waar de lezer zichzelf kan tegenkomen. Verklede mensen, het bikinimeisje dat plots in alle kranten stond, iemand die het tot in een videoclip van Editors heeft geschopt. Ook veel gewone mensen. Het boek start aan de ingang, loopt over de wei naar het podium en werpt een blik op de mythische backstage.

"Een chronologie was weinig zinvol geweest, nu zit alles mooi door elkaar verweven. Met als slot het archief van alle affiches. Want iedereen wil nog wel eens de lijst groepen zien van zijn eerste Werchterbezoek."

Kun je zo'n boek schrijven zonder Rock Werchter als belangrijke klant in het achterhoofd te houden?

Delvaux: "Er is niet over de schouder gekeken. Bij ons eerste idee voor het boek is er een aftoetsmoment geweest met de organisatie en hebben ze ons laten doen."

Hautekiet: "Dat geldt eigenlijk voor alles wat we samen doen. In deze sector wordt vaak heel wat gepalaverd. Maar zodra ze bij Rock Werchter voelen dat alles wel goed komt, krijg je hun vertrouwen. Dat is schoon."

Delvaux: "Nu wordt het wel vrij christelijk. Kijk, het boek is geen bedrijfsbrochure, maar ik wilde ook niet het proces van Rock Werchter maken. Ik had een lijst gemaakt van al het gedoe en merkte dat het al 40 jaar lang gedoe is. Elk detail van het festival is al omstreden geweest: de drank- en ticketprijs, de programmatie. Maar dat zou voorbijgaan aan wat het festival voor de modale bezoeker is. Voor veel mensen is Rock Werchter een geweldige, vierdaagse citytrip. Misschien is het een naïef boek, maar dat is bewust. Het is een weergave van wat het is om naar het festival te gaan."

Hautekiet: "Rock Werchter, het leven zoals het is. Is dat niet de slechte titel?"

Delvaux: "Heel slecht, Tom, dank u. Voor mij is het een boek waar muziek uitkomt, zoals uit zo'n wenskaart van vroeger. Iedereen die ooit op Rock Werchter was, zal bij het openslaan van alles opnieuw horen."

Rock Werchter, sinds 1975 is uitgegeven bij DRIE en ligt dinsdag in de winkel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234