Dinsdag 22/09/2020

Voor een gitarist is knap zijn niet genoeg

flamenco

triomf voor dansfenomeen javier barón

Antwerpen

Van onze medewerker

André Fonteyne

Dezelfde artiesten brachten woensdagavond in het Antwerpse Zuiderpershuis helemaal hetzelfde programma als het jaar tevoren in de Singel. Ook de formule was dezelfde: een eerste helft met niets dan gitaren, gehanteerd door Miguel Ochando, Paco en Miguel Angel Cortés, nu eens solo dan weer unisono, na de pauze met twee zangers erbij, Juan José Amador en Segundo Falcón, en als uitsmijter een dansnummertje met Javier Barón. Op één uitzondering na ook hetzelfde repertoire: achtereenvolgens granaína, taranta, een volks deuntje dat ze zapateado noemen, siguiriya, guajira en tanguillos (tangos in de Singel). In de tweede set: taranto (tanguillos in de Singel), bulerías, sevillanas en alegrías. De opsomming van die stukken is niet overbodig, aangezien er van enige aan- of afkondiging weer eens geen sprake was. Ook de artiesten moesten blijkbaar anoniem blijven, alsof hun naam er niet toe deed. Laat ons dus preciseren dat de zanger uiterst links Juan José Amador was, en de uiterst rechts gezeten gitarist Miguel Angel Cortés, geflankeerd door zijn oudere broer Paco. Want daar stond toch een stelletje professionelen die in flamenkringen eer en achting genieten, en met reden. Paco Cortés toerde tien jaar lang de wereld rond met diva Carmen Linares en acht met boegbeeld Enrique Morente, Segundo Falcón is met Arcángel een van de meest gevraagde zangers van het ogenblik, Juan José Amador stond aan de wieg van de groep Pata Negra, en de jongere Ochando en Miguel Angel Cortés werken aan een discografie om u tegen te zeggen. Van de drie gitaristen maakte Miguel Angel de beste indruk, althans, als we vergelijken met zijn prestatie van vorig jaar. Hij injecteerde met zijn efficiënte stiltes wat drama in de openings-granaína, om te besluiten met contrasterend kantwerk, en zijn siguiriya klonk even of zelfs meer doorvoeld dan op zijn cd Patriarca.

We hadden meer zang verlangd, maar dat was dus de bedoeling niet. Waar is de tijd? In het begin was de cante. Later in de geschiedenis kwam de gitaar erbij. Maar de gitaar emancipeerde. Nu werd de zang zelfs letterlijk opzijgeduwd, aan het uiteinde van het podium. Dat kan terecht zijn op voorwaarde dat de gitarist een spectaculair monster is, zoals Paco de Lucía, maar ons drietal, hoe knap ook, heeft niet het charisma om een hele set lang het publiek te boeien. Flamenco is essentieel communicatie. En dat kreeg je maar met het aantreden van de zangers, en vooral met die fenomenale danser die Javier Barón nog altijd is. Hij is afgevallen en in een blakende vorm. De hele dans door schudt hij de meest onverwachte passen en figuren uit zijn benen, altijd anders, altijd verrassend, zodat hij ter plekke de flamencodans lijkt uit te vinden.

WIE: Tiempos de guitarra WAAR EN WANNEER: Antwerpen, Zuiderpershuis, woensdag 5 maartONS OORDEEL: Knappe gitaristen zonder genie, in tegenstelling tot Javier Barón, die het wél heeft, en het bewees.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234