Vrijdag 13/12/2019

'Voor dit programma heb ik echt moeten zagen'

Zesentwintig jaar al komt hij op het scherm. Nu pas, met Project K, heeft Koen Wauters (47) er zijn ware roeping gevonden. 'Ik kan echt wel meer dan een trap naar beneden komen en zeggen: 'Goeienavond, hier is de eerste kandidaat.'' Pieter Dumon

`Jongenstelevisie' noemt Wauters het zelf. Een genre waarin gerend, gelopen, gevallen en weer opgestaan wordt. Programma's zoals Wauters vs. Waes er één was en Project K er één wordt. Twee programma's die de televisiecarrière van Wauters een nieuwe wending moeten geven. De multifunctionele VTM-presentator liet de televisiestudio voor wat ze was en ging de boer op. Eerst om Tom Waes partij te geven en nu in Project K om zijn kinderdromen waar te maken.

Dat laatste had behoorlijk wat voeten in de aarde. Aan zo'n droom hangt telkens een tegenprestatie vast, dus draaide de Clouseau-frontman de voorbije maanden onder andere mee in het keukenteam van Sergio Herman, was hij even ambulancier in het Antwerpse Sint-Vincentiusziekenhuis en fietste hij in één dag tijd zes Franse cols naar boven.

Dat allemaal met een vette smile op het gezicht, vertelt Wauters. "Project K is het soort programma dat ik altijd al wou maken. Hier vraag ik al jaren om. Tot ik het zelf vervelend begon te vinden. Op den duur was het echt zagen. Maar om een of andere reden durfden ze het bij VTM niet aan om eens iets anders met mij proberen. The Voice, X-Factor, Idool...er was altijd wel een format waar ze me in konden schuiven. Ik begrijp dat ook wel. Die formats hebben hun waarde bewezen, het is gewoon makkelijker. Zeker commercieel gezien. Ik vind het ook niet erg om dat soort programma's te doen. Alleen, als het jaren aan een stuk enkel dat is... Ik kan echt wel meer dan een trap naar beneden komen en zeggen: 'Goeienavond, hier is de eerste kandidaat.'"

Puzzelstukken

De deur waar Wauters de voorbije jaren steeds harder op ging kloppen was die van Jan Segers, tot drie jaar geleden programmadirecteur bij VTM en nu hoofd van productiehuis TvBastards. "Koen en ik hebben heel veel gepraat. Ik wou hem ook echt andere dingen laten doen, maar we zijn er nooit in geslaagd het juiste programma voor hem te vinden. Dat vind ik zelf nog steeds een van mijn grootste tekortkomingen als programmadirecteur."

In het verleden zijn er wel pogingen geweest om Koen iets anders te laten doen. Een personalityshow als Koen & The Gang bijvoorbeeld of De sleutel, een schattenjacht waar heel Vlaanderen aan mee kon doen. "Maar die programma's zijn nooit binnen het juiste kader en met de juiste mensen gemaakt", vindt Segers. "Net daarom heb ik Koen op gegeven momenten samengezet met iemand als Tim Van Aelst (Wat als?, Benidorm Bastards, Safety First). Dat leverde wel leuke ideeën op, maar de agenda's van die twee op elkaar afstemmen om die programma's ook effectief te draaien bleek zo goed als onmogelijk."

Pas toen Tomtesterom op tv kwam, vielen de puzzelstukken op hun plaats. Segers: "Na de eerste aflevering van dat programma had Koen maar één vraag: 'Waarom heb ik niet zo'n programma? Wat Tom Waes kan, kan ik ook.' Meteen hadden we het uitgangspunt voor Wauters vs. Waes te pakken."

De gemediatiseerde krachtmeting tussen die twee haantjes zoog niet alleen televisiekijkend Vlaanderen massaal naar het scherm, ook binnenshuis opende het programma heel wat ogen. "Iedereen kende Koen al vijfentwintig jaar als presentator", vertelt Eddie Gregoor, die als producent mee aan de wieg van Wauters vs Waes stond. "Plots bleek er achter die Koen nog een andere Koen schuil te gaan." Ook Wauters zelf was verrast door dat effect: "Plots was het voor iedereen binnen VTM duidelijk: 'Dat soort dingen kunnen we Koen dus ook laten doen.'"

Vreemd toch dat iemand als Koen Wauters - toch het gezicht van VTM - moet wachten tot de concurrentie uitpakt met het programma van zijn dromen voor hij zelf zijn kans mag wagen. Wauters: "Natuurlijk vind ik het jammer dat ik zo lang heb moeten wachten. Maar wat moet je doen? Op tafel springen en daar staan roepen dat jij de grote Koen Wauters bent? Zo werkt het hier niet. Natuurlijk is mijn aanvankelijk voorzichtige klopje op de tafel na verloop van tijd wat harder gaan klinken, maar eigenlijk kun je alleen maar hopen dat er vroeg of laat een fantastisch programma op tafel komt. Dreigen en staan roepen dat je desnoods wel vertrekt, is in zo'n geval zelden een goed idee.

"Trouwens, naar waar zou ik moet gaan? Ik ben een echt VTM-kind. Ik ben er hier bij van bij het begin, ik ken iedereen, ik zit hier goed. Het enige wat ontbrak, was een programma waar ik me echt goed bij voelde. En ook dat is er nu."

Casino

Aan die beginjaren dacht Wauters deze zomer nog eens terug toen hij tijdens een wandeling aan de kust het casino van Middelkerke passeerde. "Ik heb Zita en Nono het gebouw gewezen en hen verteld dat papa daar heel vaak heeft opgetreden. Pas toen ik dat zei, herinnerde ik me weer dat ik in dat casino mijn televisiecarrière ben gestart."

We schrijven 1988 wanneer Clouseau, toen nog een beginnend groepje uit Sint-Genesius-Rode, het in Middelkerke tot de finale van de Baccarabeker (liedjeswedstrijd, red.) schopt. In de jury: Mike Verdrengh. Gevierd televisiemaker en in die dagen volop bezig met het uit de grond stampen van de eerste Vlaamse commerciële televisiezender. "Ik had geen minuut nodig om te zien dat Koen talent voor televisie had. De camera hield van hem en vice versa. Na die wedstrijd ging ik hem vragen of hij geen zin had om iets voor tv te doen. Hij was enthousiast en een paar maanden later was hij samen met Francesca Vanthielen het gezicht van De Super 50."

Screentests en proefafleveringen waren toen nog niet aan de orde. De piepjonge Wauters beleefde zijn vuurdoop meteen op antenne. En doorstond die wonderwel. Verdrengh: "Koen is een natuurtalent. Het zat meteen goed. Natuurlijk heb ik hem de jaren nadien wel eens wat suggesties gedaan. Dingen die anders en beter konden. Maar veel bijsturen is nooit nodig geweest. Koen is, ook nu zesentwintig jaar na datum, nog steeds dezelfde. Die naturel is zijn grootste kwaliteit. Elke regisseur die met Koen werkt, weet dat je eigenlijk altijd een camera op hem mag laten staan. Dat levert sowieso bruikbare shots op. Omdat hij altijd zichzelf blijft, of het lampje van de camera nu brandt of niet."

Ook Segers heeft het over de naturel van zijn poulain. "Koen is Koen, een gewone jongen zonder sterallures. Hij is echt en daardoor slaagt hij er in om heel makkelijk connectie met mensen te maken."

Een troef en tegelijk een vloek. Net dat talent maakt van Wauters de ideale presentator en zorgde er de voorbije jaren voor dat hij quasi uitsluitend in strak geformatteerde studioprogramma's mocht opdraven. Segers: "Een aantal mensen, waaronder ik ook mezelf reken, hebben zich daarop blindgestaard. Daardoor hebben we het potentieel van Koen niet gezien."

En dus werd Wauters de vaakst ingezette presentator uit de nog jonge VTM-geschiedenis. Van Familieraad over De juiste prijs tot Idool en X-Factor. Dat waren bijna allemaal succesnummers. Als er al eens een programma flopte, dan werd dat door het grote publiek met de mantel der liefde toegedekt. Zoals bij Moeders en dochters (realityreeks waarin 10 moeder-dochterduo's het tegen elkaar opnamen om hun sterke band te bewijzen, red.). Al bleef die flop bij Wauters zelf wel wat langer hangen. "Drie keer heb ik gezegd dat ik dat programma niet wou doen. Reality is gewoon niet mijn ding. Ik zou zelf ook nooit naar zo'n programma kijken. En dan moest de casting nog gebeuren. Toen ik de kandidaten zag, heb ik nog eens aan de alarmbel getrokken. Er zat gewoon geen warmte in. Ik was bang dat het een freakshow zou worden."

Wauters werd overruled door de makers van het programma. Het zou wel loslopen, beloofden ze. Maar dat deed het dus niet. Wauters: "Het format rammelde aan alle kanten. Maar ik ben een teamplayer, de zender bleef aandringen en uiteindelijk heb ik het toch gedaan. Jammer, maar ik heb er wel uit geleerd. Sindsdien volg ik mijn buikgevoel. Als ik voel dat een programma niets voor mij is, dan doe ik het niet meer. Ik kan me dat soort programma's niet permitteren. Ik wíl ze me ook niet kunnen permitteren.

"Het was voor een deel ook een emotioneel probleem. Ik heb het moeilijk om dingen te weigeren. Ik word bij VTM goed betaald, wanneer je dan dingen gaat weigeren lijkt het alsof je niet voor dat loon wilt werken. Ik ben toen ook komen zeggen: 'Pas desnoods mijn contract aan, betaal me minder, maar een programma als Moeders en dochters wil ik nooit meer doen.' Ik werk graag hard, maar dan wel aan projecten waar ik zelf in geloof."

Die contractaanpassing kwam er uiteindelijk niet. En de keuze voor jongenstelevisie betekent niet dat Wauters nu nooit meer in een studioprogramma te zien zal zijn. Deze winter al bijvoorbeeld presenteert hij het tweede seizoen van Grote ster, kleine ster. "Een heel leuk programma. De chemie tussen die kinderen en hun ouders of grootouders is fantastisch. Maar als je twee afleveringen hebt gezien, zul je door de derde niet meer verrast zijn. Dan is Project K iets totaal anders. Dat schiet alle kanten op. Ook na vijf afleveringen kun je niet voorspellen wat je volgende week te zien zult krijgen. Dat vind ik leuk. Er zijn tegenwoordig al zoveel voorspelbare dingen op tv."

Wauters heeft, met zesentwintig jaar televisie-ervaring op de teller, een duidelijke visie op wat hij op het scherm wil zien. "Dingen waaraan je ziet dat het leeft bij een zender. Evenementiële programma's zoals Het lichaam van Coppens. Daar kijk ik graag naar. Staf en Mathias hebben, net als ikzelf, moeten zoeken naar wat ze echt wilden doen. Nu zijn ze thuisgekomen. Dat zie je aan hun programma."

Je ding doen is leuk natuurlijk, maar als je dat zoals Wauters op tv doet, moeten er ook voldoende mensen naar kijken. "Natuurlijk wil ik dat het scoort, maar dan vooral omdat we er al zo lang, zo intensief mee bezig zijn. Dat is toch een ander gevoel dan bij Grote ster, kleine ster waarvan we in drie dagen tijd acht afleveringen opnemen. Extra druk voel ik niet. Mocht mijn carrière afhangen van één programma dan was mijn carrière na Moeders en dochters al gestopt. (lacht) Al besef ik wel dat ze bij VTM eens goed zullen nadenken over de combinatie Koen Wauters en jongenstelevisie, mocht Project K gigantisch floppen."

Over die combinatie hoeft Wauters zich niet al te veel zorgen te maken, vindt Eddie Gregoor, die na Wauters vs. Waes ook Project K mee bedacht. Dezelfde naturel die van hem een overal inzetbare presentator maakt, komt hem ook in het jongenstelevisiegenre goed van pas. "Een programma als Wauters vs. Waes of Project K kun je alleen maken met een schermgezicht dat volledig zichzelf durft te zijn. Iemand met kloten aan zijn lijf, die niet te beroerd is om ook zijn miserie op het scherm te tonen. Koen durft dat. Hij is wie hij is, hij heeft geen donkere kantjes die het zonlicht niet mogen zien."

Geen faker

Net daarom reageerde Wauters zo gepikeerd toen geruchten de kop opstaken dat hij en Tom Waes af en toe hun toevlucht durfden nemen tot televisietrucjes en bijvoorbeeld niet de volledige afstand tussen Bordeaux en Parijs hadden gefietst. Wauters: "Ik ben geen faker. Zo werkt het voor mij, als persoon, gewoon niet. Op die manier een programma maken is gewoon geen optie. Natuurlijk had het gekund: honderd van die zeshonderd kilometer fietsen, wat mooie beeldjes maken en dan de boel inpakken en naar huis. Maar ik ben ervan overtuigd dat je op die manier vroeg of laat door de mand valt. De kijker voelt dat zoiets niet echt is."

Je als schermgezicht bloot geven op de manier waarop Wauters het in Project K doet, kan enkel wanneer je de programmamaker in kwestie volledig vertrouwt. De rol van Eddie Gregoor is dan ook moeilijk te onderschatten, benadrukt Jan Segers. "Waar Koen in het verleden niet altijd met de juiste mensen rond de tafel zat, is dat nu met Eddie eindelijk wel het geval."

"Koen en ik zijn ongeveer even oud", probeert Gregoor de wisselwerking met Wauters te verklaren. "We hebben op televisievlak alles al meegemaakt. Dat maakt het makkelijker om elkaar zonder omwegen te zeggen waar het op staat."

Enige nadeel van de manier van televisiemaken waar Wauters en Gregoor voor tekenen: het vraagt enorm veel tijd en minstens evenveel energie. Net als bij Wauters vs. Waes waagt Koen zich in Project K aan uitdagingen die soms maanden voorbereiding vroegen.

"Maar het lastigste was misschien nog de onvoorspelbaarheid", zegt Wauters. "We waren vaak afhankelijk van andere mensen. Het was echt wachten op groen licht van hen om wanneer de 'go' dan eindelijk kwam, alles te laten vallen en te beginnen draaien." Geen sinecure met een agenda die zo vol zit als die van Koen. "Die agenda georganiseerd krijgen was het grootste probleem van dit hele programma", vertelt Gregoor. "Koen heeft niet alleen nog een leven naast de televisie, hij had voor Project K ook heel wat voorbereidingswerk waar we rekening mee moesten houden. Twee maanden aan een stuk zat hij zes uur per dag op de fiets, dan moet je niet ook nog een paar draaidagen voor een andere reportage in gaan plannen."

Ook Wauters zelf moest keuzes maken. Zijn paard bijvoorbeeld ging onherroepelijk de deur uit. "Je moet elke dag met zo'n dier bezig kunnen zijn. En minstens drie keer per week gaan rijden. Zowel voor dat paard als voor jezelf. Ik had daar gewoon de tijd niet voor. Dan ga je slechts af en toe eens rijden en merk je dat je na een paar maanden nog steeds even hard zit te klooien als in het begin. Dat frustreerde me mateloos."

Ook het autoracen staat voorlopig on hold. "Het plan was een volledig seizoen te rijden. Ik heb uiteindelijk alle wedstrijden afgebeld, op één na. Maar er moet nu wel wat meer evenwicht komen. Ik wil absoluut dat het privégedeelte van mijn leven voldoende ademt en zuurstof krijgt. Dat kan alleen maar wanneer je daar de tijd voor neemt. Dat was de voorbije jaren niet altijd het geval."

Fanatisme

En toch blijft het bloed kruipen waar het niet gaan kan. "Geef Koen een uitdaging waar hij zijn tanden in kan zetten en je ziet hem zo de switch maken", vertelt Gregoor. "Plots krijgt dat verbetene de overhand en gaat hij er volledig voor. Dat moet ook, wil je programma's als de onze maken. Je moet iemand hebben die zich zonder pardon twee maanden lang honderd procent op rotsduiken of fietsen wil toeleggen. Dan helpt een vleugje fanatisme wel." Zijn pupil afremmen is dan ook niet aan de orde. "Dat lijkt me niet de taak van de programmamaker", lacht Gregoor. "Daar heeft hij zijn omgeving voor."

Al is het maar de vraag hoe groot de invloed van die omgeving is, want ondertussen blijft Wauters fanatiek op zoek gaan naar zijn limieten. "Ik laat me graag uitdagen. Nieuwe dingen ontdekken. Zo'n programma is het ideale alibi om dat ook effectief te doen. Je een maand lang in een compleet andere wereld storten? Fantastisch toch? Ik zoek graag de grenzen op. Ook fysiek. Al zal mijn leeftijd daar ook wel voor iets tussen zitten. Ik voel me nog goed, maar ik kan niet ontkennen dat ik de vijftig nader. Een verlate midlifecrisis is het niet, maar ik besef wel dat ik dit soort dingen binnen tien jaar niet meer zal kunnen. Links en rechts durft er al eens iets kraken en het duurt 's morgens wel een paar minuten voor ik echt vlot loop. Als ik nog programma's als Project K wil maken, dan is het nu het moment."

Wauters hoeft zich wat die leeftijd betreft, nog niet al te veel zorgen te maken. Jan Segers verwijst daarbij graag naar het voorbeeld van Paul Jambers. "Die viert dit jaar zijn zeventigste verjaardag, maar eigenlijk is dat nog een jonge gast. Koen heeft zeker nog tien goede televisiejaren te gaan." Ook achter de schermen liggen mogelijkheden. Als programmamaker, of wie weet, misschien wel als programmadirecteur. Gregoor: "Koen weet heel goed wat hij wel of niet op tv wil zien. In die zin zie ik in hem wel een goede programmadirecteur. Alleen is dat slechts een fractie van het werk - als programmadirecteur ben je meer dan de helft van de tijd bezig met het tevreden houden van je schermgezichten en het luisteren naar hun gezeur. Ik denk niet dat Koen dat lang zou volhouden."

Kiezen

Voorlopig blijft het dus puzzelen. Want hoewel er in de hobby's al behoorlijk is gesnoeid, houdt Wauters er met Clouseau nog een projectje op na dat af en toe wat tijd vraagt. Kiezen tussen muziek en televisie wil hij niet. "Ik zou tv kunnen laten vallen en voluit voor Clouseau kiezen. Maar ik mag voor tv zoveel leuke dingen doen. Allemaal zaken waarvan ik denk: 'Binnen zoveel jaar moet ik dat aan mijn kinderen vertellen.' Dat lijkt me een behoorlijk goede maatstaf als je moet kiezen wat je wel en niet wilt doen.

"Alleen nog tv doen en Clouseau laten vallen is ook geen optie. Ik kan in de muziek zaken kwijt die in mijn televisiewerk niet aan bod komen. Ik doe het ook nog veel te graag. Ik kijk sowieso uit naar elk optreden, ook al is het er één in een reeks van veertig concerten. Maar als het er, zoals deze zomer, maar drie zijn, dan sta ik helemaal opgepompt van de goesting."

En dus komt het er op aan de planning van de zender en die van Clouseau in elkaar te passen. "Voor Clouseau moeten enkel Kris en ik onze agenda's naast elkaar leggen. Maar ook dat is niet altijd evident. Clouseau is tenslotte de voornaamste inkomstenbron van Kris. Dit jaar bijvoorbeeld zijn we voor het eerst sinds lang nog eens naar Nederland getrokken voor de concertreeks Toppers. Ik ben ook langsgeweest in De wereld draait door terwijl ik de voorbije jaren al zeven of acht keer een uitnodiging voor dat programma had afgeslagen.

"We hebben in Nederland toch niets te winnen. Been there, done that. Het vraagt zoveel tijd en moeite om het daar te laten lukken. De twintig promodagen die ik voor Nederland moet inplannen, laat ik liever vallen om bij mijn gezin te zijn. Maar na die paar passages in Nederland kregen we plots telefoon. Of we volgend jaar een intieme tournee wilden doen in de kleinere theaters? Dan heb je het al snel over vijftig, zestig optredens. In alle uithoeken van het land. Als ik dit nog een tijd wil blijven doen, dan moet ik gewoon nóg slimmer gaan plannen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234