Donderdag 17/06/2021

Vonken uit een oude koelkast

De erfenis van deze Bende van Vier is nog nooit zo actueel geweest. Een beetje zonde dat het publiek vooral uit dertigers en veertigers bestond

rock l Herenigd Gang Of Four zegt HHHH

huidige punkfunkgeneratie de wacht aan Kurt Blondeel

Kwisvraagje: wat hebben Bloc Party, The Futureheads, Franz Ferdinand en LCD Soundsystem met elkaar gemeen? Als u weet dat zowat elke karakterschets van die bands vroeg of laat tegen Gang Of Four aanloopt, bent u weer wat dichter bij de finaleronde. De punkfunkstamvaders uit Leeds speelden afgelopen weekend twee overrompelende reünieshows op het Europese continent, waarvan eentje in het Borgerhoutse Hof ter Lo.

Hoewel het concert van zondag met zijn spitse melodieën en hoekige maar dansbare ritmes zo hedendaags klonk als maar kan, situeert de glorieperiode van Gang Of Four zich eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. Vooral het stilaan legendarische debuut Entertainment! (1979) zou van de groep een van de invloedrijkste uit de popgeschiedenis maken: wereldsterren als R.E.M., Red Hot Chili Peppers en Nirvana verklaarden zich lang geleden al fan voor het leven.

Voor het arty, koppige en politiek bewuste Gang Of Four zelf liep het echter niet zo'n vaart. Na Solid Gold (1981) en Songs of the Free (1982, met het hitje 'I Love a Man in a Uniform') was het vet definitief van de soep. In het licht van de huidige punkfunkgolf voelden de vier originele groepsleden echter de nijpende (maar meer dan gerechtvaardigde) behoefte om hun eigen immense verdienste voor het voetlicht te brengen. Gevolg: de eerste complete hereniging in 24 jaar en vooral een zinderend optreden van een stel bijna-vijftigers. Aanvankelijk vormde het wat holle geluid zondag nog een mogelijke struikelsteen, maar vanaf het gespijkerde 'Ether' stond er geen maat meer op het kwartet.

Bassist Dave Allen en drummer Hugo Burnham vormden een potig funkende ritmetandem, waarvan de uitdrukkingsloze gitarist Andy Gill de perfecte antipode was. In zijn attaquerende, maar even vaak ruimtelijke spel was geen plaats voor akkoorden, maar veeleer voor vonken, stroomstoten en zaagsneden. Voeg daar nog de existentiële, puntig gefraseerde observaties van zanger Jon King aan toe en je kreeg regelrechte vijfsterrenuitvoeringen van classics als 'At Home, He's a Tourist', 'Natural's Not in It' en bovenal het molenwiekende 'To Hell with Poverty', dat het hele oeuvre van The Rapture prompt als banaal afdeed.

Even ontluisterend was het rekwisiet dat voor 'He'd Send in the Army', een song over huiselijk geweld, het podium werd opgedragen: een oude koelkast die King met een kromme ijzeren staaf op metronomische wijze sloopte. Geen wonder dat zijn spastische, ongeremde dansstijl, indertijd al zorgvuldig bestudeerd door goed volk als David Byrne, Michael Stipe en Arno Hintjens, gaandeweg steeds meer navolging kreeg onder het dertigers- en veertigerspubliek.

In feite was het overwicht van die laatsten in Hof ter Lo een beetje zonde. Want hoewel Gang Of Four niet van plan is nieuwe songs te schrijven, is de erfenis van de groep nooit zo actueel geweest als nu. Af en toe, zoals in het wat sloganeske 'Why Theory?' of het bleke 'We Live as We Dream, Alone', viel de muziek ver buiten het muzikale referentiekader van 2005. Maar als de Bende Van Vier deze zomer, zoals officieus beloofd, nog een Belgisch festival aandoet, hebt u niettemin maar één optie: gaan. Nostalgie hoeft niet eens uw adviseur te zijn.

WAAR EN WANNEER Hof Ter Lo, Borgerhout, zondag 17 april

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234