Donderdag 17/06/2021

Recensie

'Voicing Pieces': ontstemmend mooi

Voor 'Voicing pieces' moet je je hoofd onder meer in een holle ruimte steken die op een meteoriet lijkt. Beeld Bea Borgers
Voor 'Voicing pieces' moet je je hoofd onder meer in een holle ruimte steken die op een meteoriet lijkt.Beeld Bea Borgers

Voicing pieces van de Turkse kunstenares Begüm Erciyas is een onwaarschijnlijke belevenis. Ze laat je luisteren naar je eigen lezing van enkele simpele teksten, maar zo zet ze voor even je hele wereld op zijn kop.

Drie keer kruip je met je hoofd binnen in een holle ruimte. De eerste lijkt op een ruwe meteoriet, de tweede op een grote buidel, de derde op een futuristische oven met een hoge schouw. In elke ruimte wacht je een tekst, die je gewoon moet voorlezen, via een microfoon bevestigd aan je koptelefoon.

Door die koptelefoon hoor je jezelf woorden en zinnen zeggen waarvan je de toedracht maar gaandeweg ontdekt. Daarin lijkt de voorstelling sterk op gewoon lezen: terwijl je ogen langs de letters en regels lopen, ga je dingen zien, en verlies je jezelf langzaam in het verhaal. Tot je jezelf op de duur weer tegenkomt.

Kunstenares Begüm Erciyas. Beeld Bea Borgers
Kunstenares Begüm Erciyas.Beeld Bea Borgers

Het wonder van de voorstelling is dat ze die leeservaring op scherp zet. De weergave van je stem is soms onmerkbaar, dan weer duidelijk gestuurd en vervormd. En dat terwijl het al zo vreemd is om je eigen stem te horen via een opname: je beseft steeds opnieuw dat iets zo bekend en intiems als je stem, in werkelijkheid heel vreemd klinkt.

Lallen als een dronken schrijver

Welk hart ligt er dan op de tong? Dat verwarrende gevoel wordt hier op de spits gedreven. In de eerste stop, de meteoriet, heb je het heft nog zelf in handen. Je draait zelf de bladzijden van een boek om en leest eenvoudige zinnen. Een stemtest eigenlijk, met echo-effecten.

In de tweede holle ruimte verschijnen en verdwijnen de teksten automatisch. Maar net nu je het ritme niet meer zelf bepaalt, word je nog meer op de proef gesteld. Terwijl je je eigen stem eindeloos hoort tellen van één tot acht, moet je op die maat woordjes toevoegen. Alsof je een onbekende partituur zingt. Op het einde wordt jouw eigen stem een menigte en waarin je jezelf langzaam kwijtspeelt.

In de holle luisterruimtes word je met je eigen stem geconfronteerd. Beeld Bea Borgers
In de holle luisterruimtes word je met je eigen stem geconfronteerd.Beeld Bea Borgers

In de laatste statie ben je helemaal verloren. Je stem zakt en lalt terwijl je leest over een ontroostbare dronken schrijver. Je verzeilt in een wild visioen van een stem die de wereld omvat, en helemaal opgedraaid beland je in een bespiegeling over hoe dit stuk een echo van zichzelf was.

Een lange reis, al duurt ze niet meer dan een half uur, die je uiteindelijk weer thuis brengt bij jezelf, bij je eigen stem. En die zal nooit meer klinken als voorheen. Magisch.

Tot 27/5 in Les Brigittines, Brussel. kfda.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234