Zondag 28/02/2021

Voetbal met de zeewind mee

Bedwelmend zijn de clubkleuren, prachtig is de slogan: 'Voetbal aan zee'. Vanavond treedt KV Oostende weer in eerste klasse aan. 'Wie naar ons komt, zou best een pamper dragen.'

Het mág deontologisch niet, maar aan gevoel is zo weinig te doen: KV Oostende heeft er een supporter bij. Zelfs die ene match, die ze hier aan het zeetjezo graag willen winnen en die dan maar een hapering moet zijn op de weg naar de titel voor Club Brugge, is hen gegund. De kleine Messi ("Voor KVO is hij te duur, daarom kijkt hij toe", zegt zijn vader) aan het oefenterrein op De Schorre symboliseert het bijna: KVO, méér dan een clubtje.Ook Bert van Kamagurka op canvas aan het Albertpark doet dat. De aandoenlijke brievenbus binnen in het stadion: 'Man van de match. Doe mee en win 25 euro. Deponeer hier je deelnameformulier.' Het houten barakje dat als clubshop dient en waar 'tas en ondertas' met logo 5 euro kosten. De kleedkamers met houten bankje, eenvoudige kapstokken, vier doucheknoppen. "Dezelfde voor de bezoekers als voor ons."

De ligging vooral: aan de ene kant ingeklemd in de bocht die de Leopold van Tyghemlaan maakt - een beetje basketter kijkt gewoon over de groene afrastering en kan de match volgen - 100 meter verder de reden waarom dit Oostende is. Wie het stadion binnenstapt, zal duinzand uit de schoenen moeten kloppen. Vanuit de tribune zie je de zee. Je ruikt ze. Later zegt trainer Frederik Vanderbiest: "Op KV komen spelen, is niet geestig. Ik heb het zelf met Roeselare meegemaakt. De zeewind speelt hier mee. Hij kan elk moment draaien. Je kunt als ploeg in de eerste helft tegenwind hebben. En in de tweede nog eens."

Verreweg de laagste

Meer dan een clubtje.Het verkleinwoord is typisch West-Vlaams, maar hier past het ook. Rik Coucke, militair op rust en volgens de website teammanager en persverantwoordelijke, maakt er geen geheim van. "Het budget voor dit jaar zit rond de 4 miljoen euro. Daarmee zijn we met een straat voorsprong de laagste. De tweede goedkoopste zal al aan 6 miljoen zitten. Maar voor ons is het bijna drie keer zoveel als vorig jaar in tweede. Toen hadden we het zelfs moeilijk. We werden niet alleen kampioen, we pakten ook héél veel punten. Dat kostte een pak geld aan premies."

"Met tien punten los."Wie je in en rond het stadion en de club spreekt, vermeldt het. KV Oostende, in 1981 fusieclub van AS Oostende (den AS,zal die club verderop in dit verhaal heten) en VG Oostende (de VG), vierde de promotie naar eerste klasse uitbundig. Alsof er een loden last wegviel. Weer eventjes weg uit de schaduw van de buren van het basket, de Koningin der Badstedenzou zich na bijna tien jaar nog eens mogen opmaken voor voetbal in eerste klasse. Eindelijk, eindelijk, eindelijk.

"Al kwam Telenet de dag na de titel naar het stadion kijken", zegt Rik Coucke, die meteen nuchter was. "Ze moesten zes tv-platforms hebben, in plaats van dat ene dat wij hadden. De eisen voor de matchen die Telenet uitzendt, zijn veel groter dan voor de matchen van Belgacom."

Net in dat laatste woord zit veel verschil. Tweede klasse was Belgacom League. Als KVO vanavond, na een lange busreis en eerst een maaltijd in La Butte au Bois in Lanaken, mag aftrappen tegen Racing Genk, dan is dat wél de Jupiler Pro League. Dat zorgt voor andere regels. "Er is geen vergelijk meer mogelijk met toen we tien jaar geleden in eerste klasse aankwamen. Alles is veranderd." Tweeëntwintig profspelers onder contract. Internationale vereisten van UEFA en FIFA. Vergaderingen in Brussel. Een nieuwe perszaal. "Op topdagen kwamen hier vijftien journalisten, allemaal van de lokale pers. Als volgende week Club Brugge komt, zijn er dat zéker veertig. We hebben een nieuwe perszaal moeten bouwen onder de andere tribune; dit lokaal (waar vijf bureaus tegen elkaar gekleefd staan, RVP) was ons vroeger perslokaaltje. Dat kon niet meer. We hebben een sproei-installatie moeten installeren. Voor verwarming in de grond is er nog geen geld. (met een glimlach)Maar eigenlijk is dat niet nodig. Het is uitzonderlijk dat het terrein hard bevroren is. Dat komt door de duinen, hè."

AS-ist voor het leven

De verleiding is te groot om Léo Ferré niet in dit verhaal te brengen. Daarvoor is 'Comme à Ostende'is te mooi: 'Se sont perdus se sont perdus. Comme à Ostende et comme partout. Quand sur la ville tombe la pluie. Et qu'n se demande si c'est utile. Et puis surtout si ça vaut le coup. Si ça vaut le coup de vivre sa vie.' Arno zong het natuurlijk. Maar over voetbal rept dit liedje niet. Dan wijlen Willy Lustenhouwer, Bruggeling nochtans, die op verzoek van den AS een clubliedje componeerde en dat op grammofoonplaat uitbracht: 'Uuzzen AS is niet te kloppen'.

De Zwitserlandstraat door is het maar één hoek verder om in Café Den ASte geraken. Een koffie kost hier 1,60 euro, een pint 1,70. Tegen de ene muur een bord met de tegenstanders van VG Oostende, na de fusie van den AS en het oorspronkelijke VG opgericht uit protest en nu met stamnummer 8837 in eerste provinciale spelend tegen ploegen als Wevelgem City, FC Helkijn en SV De Ruiter. Tegen de andere muur het programma van de eersteklasser. Eronder: Leopold Haegheman, 67 jaar, abonneenummer 400 ("Dat is op de hoek van de rij, gemakkelijk om naar de kantine te gaan, dan hoef ik niemand te storen") en "nog altijd nen AS-ist". Dat laatste blijft. Wat in Brugge Club en Cercle is, was in Oostende den ASen de VG. "Wie hier in Mariakerke woonde, was een AS-ist. Wie in de Opex woonde, was een VG-ist. En dat is niet veranderd. Ondanks de fusie. Ik blijf nen AS-ist."

Zelf voetbalde hij nooit, hij baskette, daar ook trouwens was er een AS en een VG. Toen den ASfailliet ging, Sunair-baas Van Moerkerke alles overnam en zijn geld in het basketbal stak. En dan valt de naam die in twee dagen Oostende vaak in het notitieboekje terechtkomt. "Had het voetbal een Johan Vande Lanotte gehad, dan hadden we altijd een goeie ploeg gehad. Helaas. Vande Lanotte is in voetbal niet geïnteresseerd. Daarom hebben we een topclub in het basketbal. Zeker weten. Van Moerkerke heeft op De Schorre zelfs de Mister V-arena laten bouwen. Maar ik ben altijd naar het voetbal blijven gaan. In goede en kwade dagen. En natuurlijk wordt het niet makkelijk om in eerste te blijven. Maar elke match moet gespeeld worden."

Geen kabeljauw

Leopold heeft twee punten aangebracht. Eén: het wordt een moeilijke strijd in eerste klasse. Twee: de club heeft geen Vande Lanotte en dus is het de vraag of de club een toekomst heeft. Ondanks de steun en het enthousiasme van Kamagurka. Ondanks de financiële hulp van Omega Pharma-man Marc Coucke. Ondanks de ziel van mensen als Rik Coucke. Die antwoordt eerst: "Vande Lanotte zien we hier inderdaad nooit. Dat is misschien geen nadeel, maar het is ook geen voordeel."

Later, aan de kant van het oefenveld, ex-hulptrainer en ex-interim-hoofdtrainer Kurt Bataille: "Natuurlijk heeft de politiek ermee te maken dat het basket hier groter is. Een ploeg als Westerlo speelde jarenlang in eerste. Is Westerlo groter dan Oostende?"

Nog een dag later, voorzitter Yves Lejaeghere: "Dat Johan veel doet voor het basketbal, lijdt geen twijfel. Je zult hem inderdaad ook nooit bij een voetbalmatch zien. Maar is dat een probleem? Neen. Je moet realist zijn. Met ons budget van 4 miljoen euro heb je een kleine club in eerste klasse, maar een topclub in het basketbal." Ze blijven realistisch: er komt wel een noodtribune voor duizend man, waardoor worstenverkoper Verkindere zijn kraam zal moeten verplaatsen. Echt bouwen wil men in samenwerking met de stad Oostende pas als het behoud verzekerd wordt.

Maar een topclub: wie droomt daar niet van? In dit Albertpark, waar plaats is voor 8.000 mensen ("De vorige voorzitter zei altijd dat er geen kabeljauw in de tribune zit, maar we komen allicht toch aan tweeduizend abonnees") zouden ze dat zeker ook willen. Als zelfs Antwerpen daarvan droomt. Lejaeghere weet waar we naartoe willen. Het beeld van de emotionele voorzitter, onlangs op een persconferentie om te ontkennen dat de club naar 't Stad zou verhuizen, is bijgebleven. De herinnering aan die onverkwikkelijke historie waarin de burgemeester van Antwerpen en de marchanderende Waregemse CEO Patrick Decuyper ongemakkelijk. "Het is verbazend hoeveel toevalligheden in dat verhaal samen kwamen", zegt Lejaeghere. "Beerschot had het sportief moeilijk, dan ook financieel, dan zakten ze en dan gingen ze failliet. En toen kwam de roep van De Wever om een eersteklasser in Antwerpen te hebben. Al die steentjes vielen. Het was waanzin. Want de bedoeling, op het allerlaatste moment, was natuurlijk niet meer om de ploeg te verhuizen, wel om het stamnummer te kopen en deze club op te doeken. Ik ben blij en fier dat we daar niet aan meegewerkt hebben. Ook al liet ikzelf daarvoor een dikke cheque liggen."

Veertiende plaats

Onverkoopbaar was de club en de ziel is dat nog veel meer. Het supportershart van Leopold Haegheman krijg je niet weg uit den AS.Wat met de Chaf,voluit Robert Chaffart, die onder de tribune al twintig jaar cafetaria 'Club 31' uitbaat? Die verplant je niet naar Antwerpen. Zelfs niet naar Brugge. "Eigenlijk is het simpel. We moeten dit jaar maar één match winnen: onze openingsmatch tegen Club Brugge!" Want KVO heeft een thuisreputatie. Rik Coucke: "We hopen dat we die houden. Wie naar ons komt, zou een pamper moeten dragen omdat ze schrik hebben." Ook al heten de tegenstanders niet Boussu Dour en Wetteren, maar Anderlecht en Standard.

Nog twee harten die je niet weg kan krijgen uit Oostende zijn die van Eric en Mia. Hij 66, zij 53 en sinds acht jaar een koppel, maar vorige week pas getrouwd en hun feest onder de tribune gegeven. Eric en Mia trekken de kalklijnen in het stadion en op De Schorre. "Een rechte lijn is moeilijker dan een cirkel." Eric en Mia wassen de truitjes. "Van de club kregen we twee wasmachines en twee droogkasten, de drie andere wasmachines en drie andere droogkasten hebben we zelf gekocht." Eric en Mia trakteren na deze training de spelers op souffleekesmet krabsla en paté, op chipstjesen op cava in plastic bekertjes. Eric en Mia zijn clubliefde.

En dat daarop een ploeg uit eerste klasse nog kan draaien, laat dat nu het schoonste zijn. Waarbij de laatste woorden van dit verhaal voor trainer Frederik Vanderbiest mogen zijn. Hij was het die de club vorig jaar kampioen maakte. "Een beest", zegt men. "Als de spelers hun clubauto te vuil is, stuurt hij ze naar de carwash."

Hij glimlacht: "Als ze daar al geen zorg voor dragen, hoe zouden ze zich dan aan de afspraken van de ploeg houden? Natuurlijk wordt het geen makkelijk jaar in eerste klasse. En ik vloekte toen ik de kalender zag. Eerst op Racing Genk, de week nadien thuis tegen Club Brugge. Maar dan komt Leuven en dan gaan we naar Cercle en ik bekeek het plots anders. We krijgen twee matchen die we als een verkenningsperiode mogen zien. Dan komen matchen waar wij het moeten van hebben. Daarin moeten we punten pakken. Want het doel van iedereen is de veertiende plaats. Als dat lukt, dan wordt het feest hier groter dan toen we kampioen werden."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234