Donderdag 22/08/2019

Voetbal is oorlog, ook naast het veld

De tijd vliegt. Het is moeilijk te geloven, maar ooit waren de Rode Duivels meer dan een amechtige voetbaldwerg. Gelukkig zijn er programma’s als Belga Sport om flarden van een heroïsch (sport)verleden op verhelderende wijze van de vergetelheid te redden. Jaren na de feiten zijn de protagonisten van toen immers bereid vrijuit te praten. Over de met intriges en frustraties doorspekte voetbalsoap tijdens ‘het laatste WK’ bijvoorbeeld, toen voetbalbond en pers met getrokken messen tegenover elkaar stonden. Na drie gelijke spelen moesten ‘onze jongens’ in ’98 het WK in Frankrijk verlaten. Georges Leekens, die met dergelijke resultaten nu in triomf zou worden rondgedragen, kreeg zijn C4 en werd vervangen door Robert Waseige. De eerste Waalse bondscoach plaatste zich voor het WK in Japan, maar onder het vernis van de zege sluimerde al volop (communautair) ongenoegen. Net voor de afreis had de bondscoach laten weten dat hij na het WK trainer bij Standard zou worden. Dat pikte de (Vlaamse) pers niet. De bondscoach werd een verrader en een leugenaar genoemd en omschreven als een paranoïde dictator die zijn spelersgroep steeds minder in de hand had. “Als er drie man stond te praten, dan wou Waseige weten waarover het ging”, bevestigde Gert Verheyen. “Hij begreep maar de helft en dacht voortdurend dat we over hem bezig waren.” Overduidelijk bleek dat niet Waseige, maar wel de iets te kwistig met eigen lof strooiende Marc Wilmots de echte patron van het team was. “Soms iets te nadrukkelijk”, liet Johan Walem fijntjes weten. “Wilmots’ wil was wet.” Teleurstellende gelijke spelen tegen gastland Japan en tegen Tunesië maakten de sfeer grimmiger. De spelers kregen spreekverbod en bleven zelfs na de 3-1-zege tegen Rusland stommetje spelen. Net voor de droomaffiche tegen Brazilië ging de pers in de tegenaanval. Voetbal is oorlog. Ook naast het veld. Het beeld van die eenzame journalist - Jean-Louis Donnay van Le Soir - tijdens de persconferentie was onwezenlijk. Uiteindelijk deden de verguisde Duivels op het veld al het gekrakeel verstommen. Brazilië wankelde en leek rijp voor de slacht. Tot de Jamaicaanse scheidsrechter Peter Prendergast - “Ik wilde hem toch zo graag elkaar slaan”, zei Wilmots - een glaszuivere goal afkeurde. België haalde zijn jongens als helden in. Alles was vergeven en vergeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden