Woensdag 21/10/2020

'Voetbal is ook kunst'

Wat krijg je als je een voetballer die kunstliefhebber is en een kunstenaar die voetballiefhebber is samenbrengt? Thomas Meunier (22), rechtsachter bij Club Brugge, en Luc Zeebroek alias Kamagurka (57), kunstenaar en superfan van KV Oostende, staan vanavond tegenover elkaar, maar blijken verrassend veel gemeen te hebben.

Afspraak in kijkboerderij de Pierlapont in Loppem nabij Brugge, waar Kamagurka kind aan huis is. Bij het betreden van de vakantiewoning valt het oog van Meunier meteen op de schilderijen die de muren sieren, maar vooral op The Holy Kama, een op de bijbel geïnspireerd verzamelwerk van Kamagurka met maar liefst 960 pagina's cartoons. "Génial. Ik hou wel van surrealistische cartoons."

Ken jij Cowboy Henk?

Meunier: "Ja, hoor. In het spelershome liggen kranten en magazines en daar is ook Humo bij. Het is mijn soort humor én het is een toffe manier om mijn Nederlands bij te spijkeren. Wat ik vooral leuk vind, is de speciale manier van tekenen. Ik ken geen enkele strip met dezelfde karakteristieken. Cowboy Henk springt er echt uit."

Kamagurka: "Schilder of teken jij zelf?"

Meunier: "In mijn schooltijd schilderde ik vrij veel, maar nu houd ik het bij tekenen - ongeveer één keer per week. Dat is toch eenvoudiger en praktischer. Al durf ik wel eens een spuitbus gebruiken."

Kamagurka: "Dat is ook de reden waarom ik beginnen tekenen ben. Het is gemakkelijk: je neemt wat papier en je bent vertrokken."

Wanneer heeft je liefde voor de kunst zich ontwikkeld, Thomas?

Meunier: "Toen ik heel klein was, tekende ik gewoon graag. Er was zelfs een periode waarin ik zei dat ik later cartoons zou tekenen. Een beetje zoals Bugs Bunny, waar ik toen verzot op was. Op een gegeven moment is dat verwaterd. Pas toen ik in het middelbaar de richting kunstgeschiedenis koos, is de liefde teruggekomen. En heb ik ook de 'echte' kunst ontdekt, grootmeesters zoals Rubens. Je begrijpt een bepaald werk beter als je weet waarom of hoe het tot stand gekomen is. Een doek met enkel een zwarte lijn op bijvoorbeeld kan je zo misschien beter appreciëren. Anders is het eigenlijk gewoon plaatjes kijken."

Kamagurka: "Dat helpt inderdaad."

Meunier: "Ik ben wel altijd aangetrokken geweest door het absurde en het surrealistische. En als het dan nog eens gelinkt is aan humor ben ik helemaal verkocht. (bladert geïnteresseerd voort in The Holy Kama) Daarom spreekt dit me ook echt aan."

Kamagurka: "Ik lever ook werk voor Charlie Hebdo (Frans satirisch weekblad, red.)."

Meunier: "Echt? Wat mij aan Charlie Hebdo bevalt, is de ironie en het cynisme waarmee ze te werk gaan. Een beetje zoals ik doe op Twitter."

Kamagurka: "Hoe oud ben jij? 22? Op jouw leeftijd begon ik bij Hara-Kiri, de maandelijkse voorloper van Charlie Hebdo. De hemel voor mij. Ik voelde me zoals een voetballer die een transfer naar Chelsea versierd had."

Heb jij nooit getwijfeld om kunstenaar te worden, Thomas?

Meunier: "Als het gevoel om kunstenaar te worden een prioriteit was, dan was het mogelijk geweest. Maar voetbal was mijn ware passie. Ik heb nog wel meer dingen waar ik affiniteit mee voel, zoals lezen of zelfs dieren, maar ik weet dat ik het daarin nooit zo goed zou kunnen doen als in het voetbal. Kunst blijft wel iets heel leuk om mijn vrije tijd mee te vullen."

Kamagurka: "Misschien dat je er na je carrière nog iets mee kan doen? Een strip over voetbal of zo."

Meunier: (enthousiast) Waarom niet?"

Denk je daar echt aan?

Meunier: "Ik hoop dat ik eerst nog 15 jaar kan shotten, maar als je ziet hoe je als voetballer nu gemediatiseerd wordt, kan die bekendheid misschien wel deuren openen om iets gepubliceerd te krijgen."

Kamagurka: "Er valt volgens mij heel wat leuks te halen uit het voetbal. Als ik zie wat er allemaal gebeurt in die wereld. Zo'n Patrick Decuyper van Zulte Waregem die het stamnummer van Oostende wilde verkopen..."

Meunier: "In de kleedkamer vallen er ook genoeg grappige verhalen te halen."

Kamagurka: "Daarom dat ik me ook graag in andere werelden begeef, daar haal je veel inspiratie uit. Zoals uit het judo bijvoorbeeld. (Kamagurka beoefende 15 jaar judo en heeft een bruine gordel, red.)

Is voetbal jouw tweede passie naast de kunst?

Kamagurka: "Ik hou van heel veel dingen. Maar als ik één iets als hobby zou moeten kiezen, dan wel voetbal."

Waarom juist?

Kamagurka: "Ik zie het spelletje gewoon graag. Als kind heb ik veel geshot. Gewoon buiten met mijn vrienden, maar ook nog bij AS Oostende. Al vervloekte ik de trainingen wel."

Meunier: "Dat gevoel ken ik."

Kamagurka: "De judotrainingen deed ik veel liever. Om een goed voetballer te worden, moet je goed kunnen lopen en dat was nu niet bepaald mijn sterkste punt. Ik was een middenvelder die het spel wel goed zag. Het vervelende is dat je bij het voetbal ook zo lang moet wachten om betrokken te worden in het spel. En als ik dan eens een stommiteit uithaalde, was er niemand meer die me de bal wilde geven. Stond ik daar helemaal te niksen. (Meunier grijnst) Bij het judo was ik tenminste de hele tijd bezig."

Maar je hebt het voetbal nooit uit je hart gesloten.

Kamagurka: "Net omdat ik geen voetballer kon worden, ben ik altijd supporter gebleven. En daar beleef ik enorm veel plezier aan."

Meunier: "Wat is je functie juist bij KV Oostende?"

Kamagurka: "Geen enkele. Ik heb wel in het bestuur gezeten, maar terwijl de anderen tijdens vergaderingen over van alles debatteerden, zat ik gewoon te tekenen. Dan vroegen de mensen mij achteraf wat er besproken was en ik kon geeneens een antwoord geven. (glimlacht) Maar ik kon wel een tekening tonen.

"Wat ik wel gedaan heb, is KVO in de media brengen. In tweede klasse was het verschrikkelijk, hoor. Amper 1.200 toeschouwers. Het was toenmalig voorzitter Yves Lejaeghere die me vroeg erbij te komen. Eén van de eerste dingen die ik gedaan heb, is de twee mascottes ontwerpen die tijdens de match zo gek staan te doen. (de piraten Manten en Kalle, red.) Het marcheert - de fans reageren er echt op. Wij van KVO willen dat voetbal echt een feest is. Winst óf verlies. Voor de spelers is voetbal natuurlijk serieus, maar voor supporters moet het vooral ontspanning zijn."

Jij kreeg ooit een stadionverbod omdat je in 2009 na OHL-KVO vanuit het supportersvak het veld opliep om de spelers te feliciteren.

Kamagurka: "Daarna tekende ik mezelf in een cartoon in Het Laatste Nieuws juichend met een sjaal van KVO en daarbij de tekst 'Eindelijk nemen ze me serieus!'. Dat heeft me bovenop het stadionverbod van drie maanden een extra boete van 1.500 euro opgeleverd. Zó serieus, jongens. Ik snap wel dat ze het hooliganisme willen bannen, maar bij mij ging het om een vreugdeuitbarsting."

Thomas, ook jij kent het gevoel niet begrepen te worden. 'Ik heb 50.000 euro gekregen om tegen Maribor te scoren. En dan?', tweette je grappend na het zogeheten omkoopschandaal. Club vroeg je wel de tweet te verwijderen omdat er te veel reactie op kwam.

Kamagurka: "Ik ben er echt van geschrokken hoe weinig er kan of mag gelachen worden in het voetbal."

Meunier: "Voilà, dat gevoel heb ik dus ook met mijn tweets. Zo'n commotie altijd, terwijl het om onschuldige grapjes gaat. Ik had die match tegen Maribor zelfs niet gespeeld. Onlangs was er een incident omdat Stéphane Pauwels (Waalse voetbalanalist, red.) Stromae perfect noemde om België te vertegenwoordigen. Pauwels werd vervolgens aangevallen omdat Stromae net níét perfect zou zijn. Het werd een heel debat, terwijl niemand eigenlijk begreep waarom."

Als je niet politiek correct bent, word je snel aangepakt.

Meunier: "Je mag blijkbaar niets meer zeggen. Jammer."

Ga je nu stoppen met dergelijke tweets?

Meunier: "Zeker niet."

Kamagurka: "Het is altijd als je naast de betreden paden loopt dat er reacties loskomen. Net daarom heb ik er altijd van gehouden om van medium te veranderen. Ik heb strips gedaan, tv, radio, theater... Nu schilder ik. Elke keer als ik een andere wereld binnenstap, zijn de mensen weer geschokt. 'Wat komt die gast hier doen?' Geweldig vind ik dat. (grijnst) Dat geeft me zin om wat keet te schoppen."

Jij hebt ook een grote carrièreswitch gemaakt, Thomas.

Kamagurka: "Dat wist ik. Vorig jaar ben ik naar Club komen kijken en ik weet nog goed dat hij toen rechtsbuiten was in plaats van rechtsachter."

Meunier: "Bij mij is het tenminste nog voetbal gebleven. Maar als je zo van tekenen naar theater gaat, is dat toch een enorme stap. Wie timide is, kan gewoon thuis lekker tekenen, maar op het toneel moet je jezelf blootgeven. Niet vanzelfsprekend."

Kamagurka: "Ik ben op zich ook wel timide, maar op de planken heb ik geen schroom. Omdat ik weet dat de mensen op een afstand zitten en daar ook zullen blijven zitten. En ík heb de micro vast." (algemene hilariteit)

Eigenlijk speelt een voetballer ook in een groot theater.

Kamagurka: "Het is inderdaad gelijkaardig. Voetbal kijken is net als naar het theater gaan een heel emotionele gebeurtenis. Met dramatiek en komische noten. Je kan de mensen aan het lachen brengen, maar ze ook doen huilen."

Meunier: "Eens op het veld ben ik zo geconcentreerd dat ik de toeschouwers vergeet. Terwijl je op een podium wel contact móét hebben met je publiek, anders marcheert het niet. Het enige echte contact dat wij met de fans hebben is na een doelpunt of na de match."

Kamagurka: "Dat herken ik van bij het judo. Tunnelvisie. Enkel die tatami, ik was zo geconcentreerd dat ik gewoon 'weg' was. Op het podium heb ik effectief contact met het publiek maar sluit ik me wel af van de buitenwereld. Vorige zaterdag speelde ik in Eindhoven. De voorstelling begon om 20u30 en ik checkte nog vlug hoeveel het stond in KVO-Genk. 2-0 na 20 minuten! Ik was even van de kaart, maar het volgende uur en een kwartier heb ik geen seconde aan voetbal gedacht. Behalve toen ik van het podium kwam en mijn vrouw stond teken te doen met haar vingers: 4-0! Ik moet zeggen: ik was snel weer uit mijn tunnel."

Je hebt de match van het jaar gemist!

Kamagurka: "Ho! Dat weet ik nog zo niet. (draait zich naar Meunier) We moeten nog tegen Club spelen, hé."

Meunier: (lacht) "Ik denk toch dat het voor Oostende anders zal uitdraaien dan tegen Genk."

Kamagurka: "Ik weet het."

Meunier: "Ik heb die match gevolgd op televisie, Genk kwam er niet aan te pas. En zeggen dat ze eind oktober nog bij ons komen winnen zijn met 0-2."

Kamagurka: "Op de tweede speeldag hebben wij in Genk nog kansloos verloren met 3-0. Hoe is het dan mogelijk dat ze deze keer zó wegzakten?"

Meunier: "Ik weet het ook niet, maar de coach van Oostende móét er wel voor iets tussenzitten. Als je je ploeg zó neerzet dat een offensieve ploeg als Genk vast komt te zitten, is dat knap gedaan."

Nooit in je opgekomen om een tweet te versturen? 'Die van Genk hebben 50.000 euro gekregen' of zoiets?

Meunier: (lacht) "Oh, neen! Als ik zo'n tweet zou versturen over een andere club worden de supporters helemaal gek. Toen Anderlecht met 0-5 van PSG verloor, had ik geschreven: 'Nu live te volgen: de training van Anderlecht'. Amai, de Anderlechtfans werden zelfs agressief."

Kamagurka: "Je beschikt wel over droge humor."

Voetballers met liefde voor de kunst zijn zeldzaam. Kan je daar met andere spelers over praten? Vrouwen en auto's zijn toch de gangbare thema's?

Meunier: "Ik zal dat nooit iemand opdringen, maar ik denk wel dat ik daar met spelers als Simons of De Sutter over zou kunnen praten. Zij staan open voor andere dingen. Maar het is niet alleen in het voetbal dat het zeldzaam is, ook daarbuiten. De huidige generatie is meer bezig met televisie en sociale media."

Is voetbal ook kunst?

Kamagurka: "Ja, voor mij kan elke sport dat bij momenten zijn. Wat ik magisch vind aan voetbal is een mooie combinatie. Maar ook een technisch hoogstandje kan kunst zijn. Je ziet dat spelers op intuïtie iets kunnen scheppen. Eens ze te veel beginnen na te denken is dat gedaan."

Meunier: "Klopt helemaal."

Trekken jullie wel eens naar een museum?

Meunier: "Hier in Brugge ben ik al naar een expositie van Dalí geweest. En drie weken geleden was ik nog in Brussel voor één van Van der Weyden. Dat is voor mij een leuke afwisseling."

Kamagurka: "Ik heb de laatste tijd te veel werk. Maar als ik op vakantie ben, komt het er wel eens van."

Thomas, wist je dat er een Constantin Meunier Museum bestaat in Brussel? Hij was een realistische kunstenaar aan het eind van de 19de eeuw.

Kamagurka: "Ja, juist."

Meunier: (kijkt verbaasd) "Ach, neen. Ik weet wel dat er veel Meuniers bestaan, misschien moet ik toch eens checken of het geen familie is."

Wie is jullie favoriet trouwens?

Kamagurka: "Van Thomas? Kamagurka natuurlijk!" (lacht)

Meunier: (schiet ook in de lach) "Het zou best kunnen. (serieus) Ik hou van Dalí. Picasso ook, omdat het kubisme mij wel bevalt."

Kamagurka: "Ah, ik heb ook een kubistische reeks gemaakt." (haalt zijn smartphone boven en toont enkele beelden) Ik vind Picasso ook goed, maar Dalí bewonder ik meer vanwege zijn schrijfwerk. Hij heeft ooit een boek Mijn leven als genie uitgebracht. Sinds ik dat op mijn 17de las, ben ik gek op hem."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234