Donderdag 24/09/2020

VN-vredesmacht in Congo

De vaderlandse politiek was de jongste dagen in de ban van de levensbelangrijke vraag of Congolese militairen nu wel of niet mogen meestappen in het defilé van 21 juli. Fijne bezigheidstherapie voor de dames en heren politici, maar er zijn nijpender kwesties.

Zo wil de Congolese regering graag dat de VN hun MONUC-vredesmacht in de loop van 2011 helemaal uit Congo terugtrekken. Velen zijn bang dat het overhaaste vertrek van de blauwhelmen de vrede en stabiliteit in Congo geen goed zal doen. België zou zich dan ook beter druk maken over de onzekere toekomst van de VN-vredesoperatie in Congo. Over het palmarès van MONUC kan je discussiëren. Maar de Congolese bevolking is tot nader order beter af met dan zonder blauwhelmen.

Het is altijd fijn om te zien hoe onze media in onvervalste steekvlamstijl focussen op een dramatische gebeurtenis of het zoveelste relletje over Congo, terwijl fundamentele kwesties veel minder of niet aan bod komen. De toekomst van de vredesmacht is zo’n fundamentele kwestie die de nodige aandacht verdient. Al was het maar omdat er tot nader order nog altijd geen Congolees leger is dat de bevolking naar behoren kan beschermen.

Communautair Congo

Naar aanleiding van het artikel betreffende het communautaire aspect van het Belgisch Congobeleid vandaag in De Morgen had ik graag willen reageren.

Het Belgisch Congobeleid heeft altijd een communautair kantje gehad. De belangrijkste reden daarvoor ligt in het feit dat de aard van de kolonisatie aan Vlaamse zijde fundamenteel anders was dan die in Franstalig België. In Vlaanderen spitste de kolonisering te velde zich toe op het missiewerk in Congo. Niet alleen om katholieke zieltjes te winnen, het droeg ook effectief bij tot de ontwikkeling van de inlandse bevolking. Het waren bovendien dagdagelijkse contacten met de gewone Congolezen. Aangezien, zeker vroeger, iedere Vlaamse familie wel een nonkel pater had uit ‘de Kongo’ is het Vlaamse collectieve geheugen daardoor beïnvloed. Men heeft vaker de neiging om kant te kiezen van de gewone Congolees en niet die van het (corrupte) regime. Langs Waalse en Brusselse zijde werd de visie op ons Congobeleid ingegeven door economische en zelfs affairistische motieven. De reden daarvoor was even evident als pragmatisch: er werd (veel) geld verdiend in Congo en de contacten verliepen niet via de gewone Congolees, maar via de politieke elite in Kinshasa en andere machtscentra. Door dat andere koloniale verleden hebben Vlamingen en Franstaligen ook op dit vlak een verschillend politiek DNA ontwikkeld, waardoor ze altijd anders zullen reageren op wat in Congo gebeurt. Of op wat een goed Congobeleid hoort te zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234