Maandag 19/08/2019

Arbeidsmarkt

Vlaamse arbeidsmarkt drukt stilletjesaan de 55-plussers aan het hart

Hilde Vanhoutte uit Vichte is als 55+’er opnieuw aan het werk. Beeld Damon De Backer

In 2018 werd bijna 10 procent meer 55+’ers aangeworven dan het jaar daarvoor. Opvallend: de groei zat enkel in Vlaanderen. ‘We hebben nog een lange weg te gaan, maar de stijgende trend is duidelijk’, zegt Tom Vlieghe van de dienstengroep Acerta.

Hilde Vanhoutte is 58 jaar en is sinds april vorig jaar aan de slag in het ziekenhuis AZ Groeninge in Kortrijk. Ze werkt er als zorgondersteuner. “Dat is voornamelijk een logistieke job, waarbij ik het ziekenhuismateriaal aanvul en help bij de voedselbedeling.” 

Voor haar aanwerving liep ze eerst een stage van vijf maanden, waarbij ze een on the job training genoot. “En ik mocht blijven”, glimlacht ze. 

Vanhoutte is zo een van de ‘oudere’ nieuwe werknemers: een groeiend legertje van 55+’ers die hun loopbaan heractiveren. Gemiddeld 7 procent van de nieuw aangeworven mensen die in 2018 in dienst kwamen, was 55 jaar of ouder. Dat betekent dat bedrijven bijna 10 procent meer 55+’ers hebben aangeworven dan een jaar eerder. 

Hr-dienstverlener Acerta maakte dat bekend op basis van cijfers over nieuwe aanwervingen. “Die cijfers bevestigen de stijgende trend van de voorbije jaren”, zegt Tom Vlieghe, director Acerta Consult. 

Arbeidsmarktkrapte

Al zijn er opvallende regionale verschillen. Terwijl het aandeel oudere werknemers in Vlaanderen stijgt, daalde het aandeel aanwervingen van 55+’ers in Wallonië met net geen procentpunt. Van de drie Belgische regio’s is de arbeidskrapte in Vlaanderen het grootst, en zie, het aandeel 55-plussers in de aanwervingen is er ook het hoogst: 7,16 procent. 

In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn de ‘oudere’ aanwervingen in vergelijking met de andere regio’s het minst goed vertegenwoordigd: 5,8 procent. Het gewest heeft dan ook een jonge populatie, veel bediendejobs en genoeg 25-45-jarigen om die in te vullen. 

Wallonië noteert voor het recentste jaar een daling van het aandeel aanwervingen boven 55 jaar met net geen procentpunt, naar 6,71 procent. “Een echte verklaring kan ik daar niet voor geven”, zegt Vlieghe. “Ik denk dat de arbeidsmarktkrapte in Vlaanderen groter is dan bij onze zuiderburen, en dat daar een mogelijke invloed speelt.”

Toch slechte cijfers

Toch is ook bij ons nog geen 50 procent van de Vlaamse 55-plussers aan het werk. In Zweden, bijvoorbeeld, ligt dat aantal op bijna 80 procent. Bij de 60-plussers is het nog erger gesteld: amper een kwart is bij ons nog aan de slag, terwijl dat in Zweden bijna 68 procent is. 

Een stijging met bijna 10 procent is dan wel een algemene mooie stijging op jaarbasis, het blijft een relatief laag cijfer. Zeker gezien de verhitte arbeidsmarkt, waarbij werkgevers steen en been klagen om de juiste profielen te vinden. 

“Dat klopt”, meent Vlieghe. “Onze werkzaamheidsgraad is te laag, en ook het cijfer van 55+’ers die aangeworven worden, kan zeker nog hoger. Er is nog een lange weg af te leggen, zowel bij de werkgevers als bij de werknemers zelf. 62 jaar is vandaag de werkelijke pensioenleeftijd. Iemand van 55 jaar heeft dus nog gemiddeld zeven jaar voor zich. Voor een werknemer van 55 jaar kan het ‘verfrissend’ zijn om de laatste jaren van zijn carrière te beginnen aan een nieuwe uitdaging bij een nieuwe werkgever.” 

De werkgevers moeten nog meer inzetten op werkbaar werk. En ze moeten verder durven te kijken dan de klassieke witte raven, klinkt het bij arbeidsmarktdeskundigen. 

De werknemer zelf doet er goed aan zich te blijven ontwikkelen. “Ik begrijp heel goed dat iemand met een zwaar beroep zegt dat hij het niet ziet zitten die job tot zijn 67ste te doen”, zegt Vlieghe. “Maar niemand beweert dat je dezelfde job moet doen tot je met pensioen gaat. Je kunt jezelf een andere loopbaanwending gunnen.”

‘Niet uitbollen’

Zoals Hilde Vanhoutte dus. In een vorig leven was ze verantwoordelijke in een kinderopvang. Toen aan die job een einde kwam, begon voor haar een lange zoektocht van twee jaar. “Veel gereageerd op vacatures, en diverse examens gedaan. Maar telkens zonder resultaat”, zucht ze. 

Tussen de regels kreeg ze vaak te horen dat haar hoge leeftijd een sta-in-de-weg was. “Tot ik kon instappen in het project van het AZ Groeninge. Ik werd er ook meteen goed opgevangen door mijn collega’s.” Ondanks de flexibiliteit van de job, met vroege en late werkuren en een weekenddienst eens per maand vindt Vanhoutte niet dat ze een zware job heeft. “Het is fysiek niet belastend, en ik voelde me op mijn leeftijd ook nog veel te jong om niet meer actief te zijn.”

Het psychologische effect van het verhogen van de pensioenleeftijd sijpelt langzaam door. Werknemers van 45 jaar hebben nog zo’n 20 jaar te gaan tot hun pensioen, en blijkbaar hebben werkgevers die groep, die dus bezig is aan de tweede helft van de loopbaan, wel degelijk (her)ontdekt als valabele kandidaten. 

Tom Vlieghe: “De wetgeving en de sensibilisering over pensionering hebben ertoe geleid dat de 45-plusser op een positieve manier is ‘verjongd’. Geholpen door de arbeidskrapte worden werkgevers gestimuleerd om niet meer alleen in het klassiek-populaire segment van 25-45-jarigen – dat nog altijd goed is voor bijna 60 procent van de aanwervingen – te vissen. Werknemers van 55+ zien zichzelf ook niet meer ‘uitbollen’. Op 55 jaar zijn er nog professionele verwachtingen. Die herwaardering bij beide partijen maakt dat 55-plussers weer een plaats hebben gekregen aan de kant van de instroom bij bedrijven.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden