Woensdag 11/12/2019

standpunt

Vlaams Belang is tot haar eigen verbijstering volledig irrelevant geworden

Beeld Yann Bertrand

Het zal nog een tijdje duren voor we weten of de federale en regionale regeringsonderhandelingen uitmonden in een coalitie rechtsom of een voortzetting van de tripartite. Dus toch even tijd om nog een stukje te wijden aan wat misschien het belangrijkste, maar minst besproken resultaat van de afgelopen verkiezingen is geweest: de volledige implosie van het extreem rechtse Vlaams Belang, nog goed voor drie schamele Kamerzetels en zes zitjes in het Vlaams Parlement. En dat voor wat ooit de grootste partij van Vlaanderen was.

Bijna een kwarteeuw na Zwarte Zondag is het opvallend hoe dat gegeven haast als vanzelfsprekend wordt ervaren. De partij is tot haar eigen verbijstering volledig irrelevant geworden, en haalt alleen nog het nieuws met de interne messengevechten die nu worden gevoerd. Aangezien niemand er de verantwoordelijkheid voor deze historische nederlaag op zich wil nemen, zal dat schouwspel nog wel een tijdje blijven duren.

Nochtans is die verantwoordelijkheid evident, en wordt de analyse ook intern binnen het Belang gemaakt. Deze nederlaag is vrijwel uitsluitend op het conto van één man te schrijven. Hij die altijd het boegbeeld van de partij is geweest, in welke functie hij ook werkte. Volkstribuun Filip Dewinter is uitgegroeid tot een karikatuur van zichzelf, die enkel nog serieus genomen wordt door de onverbeterlijke diehards die altijd achter hun held zullen blijven staan. Al de rest van wat in een verleden op hem gestemd heeft, is blij dat ze eindelijk een fatsoenlijke rechtse figuur heeft gevonden in de persoon van Bart De Wever.

De keuze van Dewinter om als strategie tegen de N-VA nog veel ranziger en vuiler uit de hoek te komen, is als een boemerang in zijn gezicht teruggekeerd. Videospelletjes waar je met vliegenmeppers kon kloppen op de Di Rupo's en de moslims van deze wereld: de humor daarvan zag alleen Dewinter in. Zelfs partijgenoten wendden gegeneerd het gezicht af. Uitspraken over de 'verbruining' van Vlaanderen toonden hem nogmaals als het domme kleine broertje van vader Le Pen.

De man die ooit de motor van het succes was, is vandaag de grootste handicap van de partij geworden. Er valt daar zelfs een precies kantelmoment op te plakken: het ogenblik dat Dewinter zijn strijd begon tegen Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke, het liefdeskoppel dat het Belang een ander en menselijker gelaat had kunnen bezorgen. De manier waarop Dewinter met deze bedreiging van zijn positie omging, heeft voor velen definitief duidelijk gemaakt wat voor een politicus, en vooral, wat voor een mens hij is.

Het was gewoon wachten tot een alternatief zich aandiende vooraleer zijn troepen met hun voeten zouden stemmen.

Daarom maakt bijna-ex-voorzitter Gerolf Annemans zich best geen illusies: het zal meer vragen dan een paar nieuwe snoetjes om extreem rechts in Vlaanderen weer enigszins tot leven te wekken.

Yves Desmet
Hoofdredacteur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234