Maandag 26/10/2020

Virginia Haggard (1915-2006)

Meer dan de vrouw naast de man

Virginia Haggard was kunstfotografe, goot haar bewogen leven aan de zijde van Marc Chagall in een boek en werd de partner van de Belgische filmmaker Henri Storck. De zelfbewuste vrouw overleed op 95-jarige leeftijd in Brussel.

Virginia Haggard werd geboren in een Brits diplomatengezin in Parijs. Haar bekendheid dankt ze in de eerste plaats aan haar boek Ma vie avec Marc Chagall. Daarin vertelt ze hoe ze op 29-jarige leeftijd in het huishouden van Chagall ging helpen in New York. We schrijven 1945 en de 58-jarige Chagall treurt op dat moment nog volop om het verlies van zijn vrouw en grote muse Bella. Ook Haggard voelde zich op dat moment allerminst goed in haar vel. Ze was ongelukkig getrouwd met een depressieve schilder die de vader van haar dochter was. Chagall en Haggard werden verliefd, gingen samenwonen en kregen een zoon in 1946.

De grote liefde van Chagalls leven zou ze nooit worden. "Mijn leven bestaat uit werk, de rest is secundair", vertelde Chagall haar. En over hun relatie: "Het was Bella die je gezonden heeft om op me te letten. Rembrandt had zijn Hendrickje Stoffels om hem te troosten na Saskia's dood, ik heb jou." Geschilderde kinderen vond Chagall volgens Haggard belangrijker dan echte. Later zal de dochter van Haggard naar de kostschool gestuurd worden omdat ze volgens de schilder te veel lawaai maakte. Uiteindelijk verhuisde het koppel naar Parijs.

Haar boek bevat ook amusante passages over de relatie tussen Chagall en de absolute kunstgoden van zijn tijd: Picasso en Matisse. Chagall kon hun werk maar matig appreciëren en voelde zich tegelijk erg onwennig in hun buurt. "Ik ben als een mug die rond Picasso zoemt", vertelde hij haar. "Ik prik hem één keer, ik prik hem nog eens en bang, hij verplettert me."

Haggard mocht dan 'de partner van' zijn, ze was ook een zelfbewuste vrouw, die nooit te beroerd was om haar eigen instinct te volgen. Zo liet ze Chagall - tot diens grote toorn - staan voor de Belgische fotograaf Charles Leirens, de eerste directeur van het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Onder zijn invloed werd ze portretfotografe. Tegelijk begon ze zich toe te leggen op setfotografie. Zo ontmoette ze haar latere partner Henri Storck, bij wie ze zou blijven tot diens dood in 1999. Ze was terug te vinden op de set bij Alain Robbe-Grillet, André Delvaux, Harry Kümel. Het werk bood haar ook de kans om de groten van de film te leren kennen en portretteren. Onder meer Jean-Luc Godard, Marguerite Yourcenar, Alberto Moravia en Jean Eustache passeerden voor haar fototoestel. Van de Belgische schilder Paul Delvaux maakte ze regelmatig portretten tussen 1965 en 1985 en zo leverde ze een pakkend beeld van de kunstenaar in de tijd af.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234