Zaterdag 05/12/2020

smartphone-interview

“Vind je mijn telefoon op de trein, dan denk je wellicht dat ik een huismoeder ben”

Christina Vandekerckhove.Beeld Bob Van Mol

Is een smartphone een spiegel? Strookt het onlineleven nog met de werkelijkheid? Matthias M.R. Declercq gaat wekelijks face to face, over swipen, liken en liegen. Vandaag: filmregisseur Christina Vandekerckhove.

“Vind je mijn telefoon op de trein, dan denk je wellicht dat ik een huismoeder ben”, lacht Christina Vandekerckhove. Een jaar geleden won de cineaste met Rabot de publieks­prijs op het film­festival van Gent. Rabot is een rauwe, ijzer­sterke docu waarin Vandekerckhove de laatste bewoners van de Rabot­torens portretteert. “Als je wilt weten wie ik echt ben, dan zal de smartphone geen antwoord bieden. De docu wel. Hoe Rabot is gemaakt, dat is wie ik ben.”

Waarom zou ik aan een huismoeder denken?

“Omdat mijn telefoon vol foto’s van mijn ­kinderen staat, en je verder alleen praktische apps vindt.”

Van Rabot naar baby­spam is wel een grote stap. Ik associeer u alleszins niet met baby­foto’s.

“Ik heb geen achting voor mijn telefoon, het is geen verlengde van mijn arm. Maar die baby­foto’s zijn wel belangrijk. Ik was nochtans van plan kinderloos door het leven te gaan, dat leven niet te laten afremmen door kinderen. Maar op mijn 35ste en 39ste heb ik alsnog twee kinderen op de wereld gezet. En hoewel ik die overdaad aan foto’s vroeger ook niet begreep, doe ik dat nu zelf ook. Ik loop gewoon over van trots op mijn kinderen. Geen enkel professioneel werk van mij, maar wel het hebben van twee kinderen beschouw ik als mijn grootste prestatie. Dus staat de telefoon vol foto’s en is ook de achtergrond­afbeelding een foto van mijn kinderen. Ik hou ervan om hun levens te archiveren, te documenteren.”

Vind ik op uw telefoon niets terug dat naar Rabot verwijst?

“Toch wel. Voor het effectieve draaien heb ik eerst heel veel rondgewandeld in de woon­torens. Ik nam foto’s van deuren, trappen, ­liften en graffiti­teksten, en gebruikte de ­smartphone ook om geluiden op te nemen. Hoorde ik op een bepaalde verdieping een piepende deur, dan registreerde ik dat geluid. Of een deur die door de tocht­wind de hele tijd tegen de lijst tikte, die lift die passeerde, een boiler in de machine­kamer...
“Nog altijd neem ik foto’s van gebouwen of bruggen die ik mooi vind, die karakter uitstralen. Allemaal met het oog op een nieuwe film of docu. Ik probeer ook sferen vast te leggen. Buurten die precies uitstralen waar ik naar op zoek ben. Die foto’s maken deel uit van de mood boards die ik aanleg. Verder gebeurt er niet veel met die telefoon.”

Toch zie ik een mapje ‘rare dingen’.

“Daarin zit een borstvoedings­app die bijhield wanneer ik mijn kind voeding gaf. En het ­spelletje dat ik toen speelde, zit daar precies nog altijd in. Tja, ik moest íéts doen om de tijd te doden tijdens het nachtelijke voeden.”

Het geluid van uw telefoon is altijd ­uit­geschakeld, net als de tril­functie. Wat zegt dat over u?

“Ik ben een oude, nostalgische ziel, die soms nerveus en onrustig is. Een telefoon maakt me alleen maar nerveuzer, dus is het leuk als die niet opvallend aanwezig is. Daarom staan het geluid en het trillen uitgeschakeld. Soms vind ik mijn gsm thuis niet meer terug en helpt het dus niet om er naar te bellen. Het zij zo: dan zie ik twee dagen later wel wie me nodig had.”

Bent u op zoek naar rust in uw leven?

“Eigenlijk wel. Zoals zoveel mensen. Ik woon niet in de stad, maar in het groen, een beetje afgesloten, met weinig prikkels. Connecteren met de wereld om me heen ervaar ik soms als moeilijk, zeker wanneer ik aan het schrijven ben. Ik ben niet eenzaam, maar soms voel ik me wel een alien die niet goed past tussen de mensen.”

Luistert u vaak naar muziek op uw ­smartphone?

“Nooit. Ook niet op de radio of de computer. Ik luister zelden naar muziek. Maar heeft mijn vriend (gitarist/­pianist van het zopas gestopte, maar nu al legendarische Madensuyu, MD) een nieuwe track klaar, dan zit ik in het midden van de woonkamer om te luisteren, mooi tussen de muziek­boxen in. Daar is de klank het beste, zegt mijn vriend. Trad Madensuyu op, dan stond ik ook vaak in het midden van de zaal. Dan wist hij me meteen te vinden en ook daar was de klank het best.” (lacht)

Wat is ‘Lief?’

“Druk ik op die knop, dan belt de telefoon automatisch naar mijn lief.”

En ‘Geluidshuis’?

“Dat is een app die kinder­verhalen voorleest. Daar is mijn dochter gek op. Hmm, nu ik erover nadenk, zijn er dus toch enige ­gelijkenissen tussen de telefoon en mezelf.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234