Woensdag 19/01/2022

Villa Profitica

Het mistgordijn van bedrijven, vzw's en stromannen rond de villa van prins Laurent op het Siciliaanse Panarea

De entourage van prins Laurent beraadde zich maandag over een mediatiek tegenoffensief om te bewijzen dat hij níét de eigenaar is van villa Casa Sofia op het Siciliaanse vipeiland Panarea. Van dat voornemen werd bijtijds afgezien. Af en toe neemt de prinselijke entourage ook verstandige beslissingen.

door Douglas De Coninck

Het was zoiets dat was goedgekeurd zonder dat iemand echt voor was. Iets dat scheen te moeten, om de lieve vrede, om van het gezeur af te zijn. Op 10 oktober 2001 besliste een paars-groene meerderheid in de Senaat dat prins Laurent recht had op een jaarlijkse dotatie van 275.000 euro. Dat was de ultieme uitzondering, zei Bart Somers, toen Kamerlid voor VLD: "We kunnen niet eindeloos toelagen blijven toekennen. Als je ver genoeg teruggaat, is iedereen familie van de koning."

De zomer daarvoor had de prins zijn vakantie doorgebracht op het eiland Panarea, met zijn toen nog geheime verloofde Claire Coombs. Verliefde mannen stellen grootse daden. Hier, met uitzicht op de nog actieve vulkaan Stromboli, waar de jachten van de internationale jetset elkaar verdringen, beloofde hij zijn eigen villa te kopen.

Bij wat volgt, mag op zijn minst worden gesproken van een paar opmerkelijk chronologische toevalligheden.

Op 27 maart 2002, de eerste dotatie is amper gestort, wordt in Brussel de nv Compagnie des Eoliennes opgericht. De stichters zijn de nv The Value Group en zakenman Michel Pilette, met elk 199 aandelen. Samen leveren zij op papier een kapitaal van 398.000 euro. De enige activiteit die het bedrijf in de zes jaren die volgen zal ondernemen, is de aankoop van het vorige week door een verslaggever van Het Laatste Nieuws met zin voor detail beschreven Casa Sofia. Voor de wat vervallen villa zou inmiddels al 3 miljoen euro zijn geboden, ook al stak de Compagnie des Eoliennes er zes jaar lang geen vinger naar uit.

The Value Group is een beleggingsvennootschap onder leiding van Philippe De Backer van adviesbureau Bain & Company. Pilette is de vroegere gedelegeerd bestuurder van vastgoedgigant Jones Lang Wootton en goed bevriend met prins Laurent. Hij leerde die kennen via de Brusselse dierenarts Jean Bastien. Die wordt beschouwd als de architect van de zacht-rebelse Laurent, zoals die zich begon te manifesteren na de afschaffing van de Salische wet in 1991. De wet, die ook vrouwen toelaat op de troon, degradeerde Laurent van derde tot zesde (en door diverse geboorten inmiddels elfde) in lijn voor de troonopvolging.

De prins was not amused en besloot datgene te doen wat zijn diepgelovige ouders het meest kon kwetsen. Hij omringde zich met, zoals dat heet, de georganiseerde vrijzinnigheid - dokter Bastien op kop. Het was hij die bedacht dat de prins zich het lot van dieren moest aantrekken. Want dieren, zo wil de leer van de in Laken in die tijd erg dominante charismatici, zijn inferieur aan de door God uitverkoren mens. Jarenlang bleef Laurents vorig jaar overleden ex-privéleraar Rudy Bogaerts de lezers van zijn blad Père-Ubu onderhouden met verhalen over "provocaties" ten paleize. Zoals: tientallen exemplaren opkopen van het blad l'Eventail en er in Laken op alle salontafels één achterlaten, omdat er een foto in stond van de toen nog volstrekt taboe zijnde Delphine Boël. In 1995 volgde de Stichting Prins Laurent, met opmerkelijk veel logebroeders in de raad van bestuur.

Bogaerts bleef er zich tot zijn dood over verwonderen dat niemand ooit stilstond bij de trouwdata van zowel prins Laurent als zijn broer. Prins Filip zei op 4 december 1999 ja tegen prinses Mathilde. Hij was toen vier maanden en elf dagen verwijderd van zijn veertigste verjaardag. Laurent huwde Claire Coombs op 12 april 2003. Hij was zes maanden en zeven dagen verwijderd van zijn veertigste verjaardag. Volgens Bogaerts stipuleerde het testament van Boudewijn dat zijn twee neven een impressionante som werd nagelaten, op uitdrukkelijke voorwaarde dat zij voor hun veertigste waren getrouwd. Anders ging het naar een caritatief doel.

Op 9 april 2003, drie dagen voor het huwelijk van Laurent, doet zich bij de Compagnie des Eoliennes een kleine reorganisatie voor. De Backer en Pilette nemen ontslag als bestuurders, in hun plaats komen ene Dirk De Paepe en Patricia Mikolajczak. Zij is de echtgenote van bedrijfsrevisor Thierry Dupont uit Sint-Pieters-Woluwe, op wiens adres de nv al sinds haar oprichting is gedomicilieerd. Dupont is bevriend met de prins, en zo ook Dirk De Paepe, groothandelaar in schoenen uit Melle. Er zijn vergelijkbare situaties waarin werd gesproken van stromannen.

Op Panarea wordt prins Laurent beschouwd als enige en ondeelbare eigenaar van Casa Sofia. Meer dan eens zijn renovatiewerken aangekondigd, maar de enige die de locals zagen komen - met in zijn kielzog een paar decorateurs en binnenhuisarchitecten - was de prins. Toen hij huwde, nodigde hij de burgemeester van Panarea uit op zijn feest.

Volgens de balans van 2006 verandert er dat jaar opnieuw iets bij de Compagnie des Eoliennes. Pilette schuift zijn belang door naar de nv Cerbux Invest, die nu met 75 procent hoofdaandeelhouder wordt. Bijna gelijktijdig komt de gedelegeerd bestuurder van Cerbux, graaf Rodolphe d'Oultremont, aan het hoofd te staan van de nv. Graaf d'Oultremont is de man bij wie prins Laurent als eerste te rade gaat, telkens als er wat slechts over hem in de krant verschijnt. Heel vaak dus.

In de raad van bestuur van Cerbux vinden we ook Rik van Aerschot terug, gewezen VUB-rector en vooraanstaand logelid. Van Aerschot is ook gedelegeerd bestuurder bij het destijds op maat van Laurent gecreëerde Koninklijk Instituut voor Duurzaam Beheer van de Natuurlijke Rijkdommen en de Bevordering van Schone Energie (KINT). "Dit is een hetze", laat Van Aerschot ons in een kort telefoontje weten. "Hoeveel mensen wonen niet in een huis dat op naam van een firma staat? Heeft uw krant echt geen betere onderwerpen?"

Pol Van Den Driessche (CD&V) en Patrik Vankrunkelsven (Open Vld) hebben het er in elk geval lastig mee dat de entourage van Laurent in 2001 liep te bedelen en te schermen met de zware "kosten" die een prins nu eenmaal moet dragen. Om dan zes jaar later vast te stellen dat de prins, eens zijn dotatie op zak, bijna onmiddellijk een villa kocht op een Siciliaans jetseteiland. "Maar dat is dus niet waar", zegt graaf D'Oultremont. "U hebt de balansen kunnen inzien? Dan kunt u toch onmogelijk concluderen dat de prins eigenaar is? De eigenaar is de Compagnie des Eoliennes, punt. Als wij morgen beslissen om het te verkopen, dan doen wij dat en heeft de prins daar niks mee te maken."

U gaat de villa verkopen?

"Nee, dat niet. Het idee, van in het begin, was een oord van reflectie en rust te creëren voor seminaries rond hernieuwbare energie, dat soort dingen. We zouden de villa af en toe verhuren aan wetenschappers en beleidsmakers. Dat is tot nu toe niet echt gelukt, omdat we geen geld vonden voor renovatie."

De mensen achter het bedrijf lijken nochtans niet echt armoedzaaiers.

"Ze hebben het zeer druk. Die villa, c'était une bonne affaire. Er is minder voor betaald dan de in de media genoemde 1 miljoen euro. En de villa is nu al veel meer waard. We zijn bezig met die renovatie, dat moet echt eens gaan gebeuren."

Hoe komt het dat de mensen daarginds maar één gast zagen, prins Laurent, en villa consequent la casa del principe belga noemen?

"Ha, u weet toch hoe dat gaat? Een prins loopt altijd meer in de kijker dan, bijvoorbeeld, iemand zoals ik. (lacht) De prins is er weleens gaan logeren, zoals ook anderen weleens hebben gehuurd voor een week of zo."

Betaalde de prins huur?

"Goh, heeft dat allemaal belang? Het klopt dat de meeste mensen binnen onze vennootschap op de een of andere manier des proches zijn van de prins, maar dat kan niet verwonderen, gezien onze gemeenschappelijke belangstelling voor hernieuwbare energie."

Volgens door Het Laatste Nieuws opgetekende getuigenissen in Panarea is er maar één reden waarom de prins zich de laatste jaren nauwelijks nog in zijn villa laat zien. Claire Coombs zou de trappen naar het strand te gevaarlijk vinden voor de kinderen.

Villa Sofia is maar één illustratie voor het kleine kluwen van bedrijfjes dat zich de afgelopen jaren rond de zelfverklaarde groene prins heeft ontwikkeld. Cerbux Invest, de papieren driekwarteigenaar van de villa, bezit in Brussel ook het 2.000 m2 grote 'Renewable Energy House', het door prins Laurent bedachte ecohuis in Aarlensestraat 63-65. Een van de hier gehuisveste bedrijven is Global Renewable Energy & Conservation Trust (GRECT). De firma werd op 30 oktober 2006 gesticht door... prins Laurent. Volgens zijn gewezen adviseur Noël Vaesen wou Laurent via dit bedrijf investeren in de ontwikkeling van een nieuw type katalysator voor gasturbines. Laurent had daarvan gehoord via een vroegere lesgever aan de Koninklijke Militaire School en was eind jaren negentig al op zoek naar 15 miljoen euro om in te brengen als persoonlijk aandeel in een firma die een proefturbine zou ontwikkelen.

Vaesen gaat er tot vandaag prat op dat enkel door zijn tussenkomst kon worden verhinderd dat de Belgische marine Laurent een turbine uit een mijnenveger cadeau zou doen, te gebruiken als startkapitaal. "Dat was de tijd toen de prins liep te verkondigen dat hij 2 miljard wou vergaren", zegt Noël Vaesen. "Twee miljard dollar, welteverstaan. Ik wist niet eens van die Siciliaanse villa af. Niemand heeft op de duur nog zicht op het kluwen van bedrijven rond de prins."

Met een discreet monkellachje laat Jacques Wirtgen weten dat hij er wel vanaf wist. "Maar de afspraak was dat daar niet over werd gesproken." Wirtgen, tot vorig jaar directeur bij KINT, werd op aansturen van de prins op staande voet ontslagen, omdat hij weigerde KINT te laten opdraaien voor een reeks reiskosten die volgens hem gemaakt waren voor rekening van GRECT.

In de marge van het proces omtrent marinefraude in Hasselt kwam eerder vorig jaar het bestaan van firma GRECT in the picture en waren er opeens weer kritische parlementsleden die eraan herinnerden dat de bedoeling van de dotatie nu juist was geweest dat de prins zich níét in het zakenleven zou storten. Zodat er nooit een firma B zou zijn die zich kon beklagen over het feit dat firma A een prins had ingehuurd als sandwichman.

Voor alles is een oplossing. Op 14 november 2007 meldde het Staatsblad de stichting van de vzw Global Sustainable Development Trust, afgekort GSDT. Net als de naam zijn ook de statuten bijna een exacte kopie van die van GRECT. Prins Laurent is ook nu weer de oprichter, en aan zijn zijde vinden we in de raad van bestuur - alweer- terug: Dirk De Paepe uit Melle en Rik Van Aerschot.

Wat de vzw anders gaat doen dan het privébedrijf GRECT, moet nog blijken. Ze heeft in elk geval wel al een vergaderlokaal.

Graaf Rodolphe d'Oultremont, gedelegeerd bestuurder nv Cerbux: Prins Laurent eigenaar van de villa? Als wij morgen beslissen om ze te verkopen, dan doen wij dat

n In oktober 2001 werd beslist dat prins Laurent een jaarlijkse dotatie van 275.000 euro kreeg. De zomer daarvoor bracht hij tezamen met Claire Coombs zijn vakantie door op Panarea. Daar zou hij zijn eigen villa kopen, beloofde de prins.

Gewezen adviseur Noël Vaesen: Ik wist niet eens van die Siciliaanse villa af. Niemand heeft op de duur nog zicht op het kluwen van bedrijven rond de prins

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234