Maandag 05/12/2022

'Vijftien olympische finales na elkaar'

Morgen is er nog een meeting in Luik, waar onder meer Colin Jackson en Maria Mutola zullen aantreden, maar daarna zullen alle ogen gericht zijn op de Memorial Van Damme die vrijdag voor de 26ste keer plaatsvindt. Wie er nog bij wil zijn moet zich haasten, want het atletiekevenement is zo goed als uitverkocht. Al een kwarteeuw zorgt Wilfried Meert ervoor dat alles in goede banen loopt.

'Soms vragen ze me wel eens 'Wat is de Memorial nu eigenlijk?' Het sportieve gedeelte bestaat uit vijftien olympische finales na elkaar. Hoewel, ons deelnemersveld is soms sterker dan een olympische finale. Als in de wereldranglijst van de steeple acht Kenianen op kop staan, kunnen we die alle acht laten lopen, terwijl er bij de Olympische Spelen maar drie mogen deelnemen. Dikwijls bieden we ook revanches aan voor de kampioenschappen. Marion Jones kan vrijdag nog wraak nemen op Zhanna Pintusevitsj die haar de wereldtitel afsnoepte."

Vragen de fans vaak wie er komt?

"Vijftien jaar geleden vroegen ze of Carl Lewis of Sebastian Coe kwam. Dit jaar heb ik niemand horen vragen of Brahim Boulami terugkomt en of Jones of Greene er zullen zijn. De toeschouwers gaan ervan uit dat ze er zullen zijn. Ze vragen niet wie komt, ze komen naar de Memorial. Die is weer uitverkocht, terwijl andere meetings toeschouwers verliezen. Het moet zijn dat het concept aanslaat bij de mensen. Ze komen zich een avond amuseren. Er zal topsport zijn, er zal muziek zijn, er zal vuurwerk zijn. Je zal geen tijd hebben om op je uurwerk te kijken, de avond zal voorbij vliegen. Het is iets waar de mensen naar uitkijken, zoals er naar de Night of the Proms of naar Rock Werchter wordt uitgekeken. De toekomst van je evenement is trouwens alleen verzekerd als het gebeuren groter is dan zijn deelnemers. De voorverkoop van de finale van Wimbledon draait ook zonder dat de fans weten wie ze zal spelen. Mocht Lance Armstrong volgend jaar niet aan de Tour meedoen, zal er ook niet minder volk langs de kant van de weg staan. Het evenement is groter dan zijn deelnemers. Zo moet het hier ook zijn."

Toch zullen er velen komen om Kim Gevaert aan het werk te zien.

"Haar medailles zullen niet veel invloed gehad hebben op de verkoop aangezien de meeste kaarten al verkocht waren voor het EK. Maar Kim scoorde vorig jaar al hoog op de applausmeter en nu zal ze zeker één van de meest toegejuichte atleten van de avond zijn. Het is een beetje ondankbaar voor haar dat ze net in het duel Pintusevitsj-Jones aantreedt, maar de mensen zullen haar wel de beloning geven die ze verdient voor haar prestaties op het EK."

Komen de toeschouwers voor een record?

"Ze zullen volgend jaar niet wegblijven als er deze editie geen wereldrecord wordt gelopen. Er is een tijd geweest dat het VRT-nieuws zaterdagochtend zei 'Er zijn geen records gebroken op de Memorial'. Alsof dat de headline moet zijn. In een voetbalwedstrijd zeg je toch ook niet dat er maar drie doelpunten zijn gescoord, het gaat er om wie gewonnen heeft. Alsof een atletiekmeeting moet worden beoordeeld op zijn records. Vorig jaar is er maar één wereldrecord scherper gesteld, en dat was wel in Brussel. Dit seizoen werd er in Zürich nog eens een wereldrecord gelopen. Daar was dat al van 1997 geleden, zo zie je maar hoe moeilijk dat is. Maar als je het meemaakt, krijg je wel kippenvel. Je ziet iemand iets doen wat voordien nog nooit gebeurd is. Dat is iets dat je pakt. Helaas krijg je de wereldrecords niet op bestelling."

De Memorial is zo goed als uitverkocht, terwijl er nog maar 4.000 kaarten zijn verkocht voor de voetbalinterland België-Bulgarije een week later.

"Misschien is de voetbalsupporter verzadigd. Moest er iedere week een atletiekmeeting zijn, zou het hier ook niet vollopen. Bulgarije is ook geen grote naam. Daarvoor komt de verwende toeschouwer, die weet dat de wedstrijd op tv komt, zijn huis niet meer uit."

Jullie kunnen de wereldtop aanbieden omdat jullie deel uitmaken van de Golden League, het regelmatigheidscircuit waar de winnaars veel geld kunnen rapen.

"Vroeger kwamen de topatleten ook al, anders zouden we niet in de Golden Four (de voorloper van de Golden League, FC) geraakt zijn. We hebben nooit op kwaliteit ingeleverd, niet voor de toeschouwers, maar ook niet voor de atleten. We ontvangen ze met de nodige honneurs. Het zijn profs die soms weken of maanden van huis zijn. Dan dreigt er voor iedereen, zoals Walter Pauli in zijn Tourcolumn al schreef, irritatie en fysieke en mentale vermoeidheid. Als je de atleten in een goedkoop hotel steekt dicht bij de luchthaven, waar de Boeings overvliegen, dan zal hun motivatie niet groot zijn. Maar investeer je in een duur hotel, dan zullen de atleten je dankbaar zijn. Je maakt reclame voor je eigen winkel door de mensen goed te bedienen."

Zijn atleten moeilijke mensen?

"Het zijn sterke persoonlijkheden waar een paar minder makkelijke karakters bijzitten. Maar de laatste jaren, niet toevallig valt dat samen met het professionaliseren van de sport, zijn er veel minder capsones dan in de beginjaren toen er veel pseudovedetten waren. Die werden wel op hun plaats gezet of ze mochten gewoon niet meer komen. Wij betalen hun reis, hun verblijf en hun prijzengeld, dat verdient een beetje respect. In het tennis moet je je vliegtuigtickets en hotels zelf betalen en dan kan je best wat prijzengeld bijeenspelen of je keert met een gat in je portefeuille terug. Zo vond ik het gedrag van spurter Ato Boldon ondermaats toen hij onlangs in Athene met een sigaar in de mond het hotel binnenstapte. Zijn coach, die hierop niets durfde te zeggen, vroeg mij iets te doen. Ik zei hem: 'Je hebt een universitair diploma. Als je zakenman wordt, mag je van mij elke dag met een dikke Havanna rondlopen, maar vandaag draag je nog altijd een atletenuniform en spikes. En als je wil verdienen als topsporter, dan moet je een voorbeeld geven aan al die kinderen die naar je opkijken en dus niet met een sigaar aankomen'. Als hij wit had kunnen worden, hij zou wit geweest zijn. Hij verontschuldigde zich meteen. Ik voel zoiets bijna als mijn plicht, ik ben zowat de ouderdomsdeken geworden van de organisatoren."

Stellen atleten bijzondere eisen?

"Buiten een verzoek om een eenpersoonskamer zijn er eigenlijk geen bijzondere vragen. Ik versta dat wel. Stel dat je Marion Jones bent. Je wordt van 'smorgens tot 'savonds gesolliciteerd. Ze vragen je voor interviews, sponsoractiviteiten, handtekeningensessies, foto's. Dan moet je nog trainen, je een beetje concentreren, want in een duel met Pintusevitsj sta je onder druk. Dan wil je niet afhankelijk zijn van een kamergenote die misschien pas om één uur 'snachts binnenkomt, en lawaai begint te maken. Het is geen buitensporige eis, zeker niet als ik hoor wat er gevraagd wordt in het muziekmilieu. Dan zijn we eigenlijk nog met brave jongens en meisjes bezig."

Wie maakte het meeste indruk op u?

"Eigenlijk zijn het allemaal grote persoonlijkheden. John Walker, de eerste echte prof, Sebastian Coe, Edwin Moses, Carl Lewis, Marion Jones, Gail Devers. Allemaal sterke persoonlijkheden. Dat merk je ook. Juantorreno is staatssecretaris van sport geworden, Sebastian Coe zit in het parlement, Pietro Mennea is europarlementslid. Soms zijn er atleten die in de schaduw van de sterren staan, waar je niet zoveel aandacht aan besteedt. Maar als je er dan eens mee praat, laten ze toch een sterke indruk na. Zo kwam ik onlangs te weten dat sprintster Debbie Ferguson naast haar loopbaan bezig is met projecten voor kansarme kinderen op de Bahama's."

'De fans vragen niet meer welke atleten er zullen zijn, ze komen toch naar de Memorial'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234