Dinsdag 28/09/2021

Vijf redenen om naar Cannes te gaan

De rouille et d'os

Regie: Jacques Audiard

Met: Matthias Schoenaerts en Marion Cotillard

Naar deze Franse film wordt nu zelfs in Vlaanderen met zeer veel belangstelling uitgekeken, want in dit romantische drama, waarvoor topregisseur Jacques Audiard zijn inspiratie haalde uit twee kortverhalen uit de bundel Rust and Bone van de Canadese schrijver Craig Davidson, wordt de mannelijke hoofdrol vertolkt door Matthias Schoenaerts. Hij is hier Ali, een man van twaalf stielen en dertien ongelukken, die op een bepaald moment met zijn vijfjarig zoontje Sam tijdelijk onderdak zoekt bij zijn zus in het zuiden van Frankrijk. Daar komt hij aan de kost als buitenwipper en raakt hij ook verzeild in het circuit van illegale bokswedstrijden. Maar Ali maakt ook kennis met de mooie, uitdagende Stéphanie (rol van Oscarwinnares Marion Cotillard), die als trainster met orka's werkt in een pretpark in Antibes. Maar bij een werkongeval verliest zij beide benen.

De vorige film van scenarist-regisseur Jacques Audiard, namelijk Un prophète, werd in 2009 ook al in wereldpremière vertoond in Cannes, waar de film toen bekroond werd met de Grand Prix du Jury. Later volgden ook nog een Oscarnominatie als beste niet-Engelstalige film en maar liefst negen Césars. Vanaf 17 mei kun je De rouille et d'os al gaan bekijken in de Vlaamse bioscopen.

Cosmopolis

Regie:David Cronenberg

Met: Robert Pattinson, Paul Giamatti en Juliette Binoche

De Canadese cultregisseur David Cronenberg is inmiddels al 69 geworden, maar hij blijft nog steeds zeer actief. Zijn A Dangerous Method, over de soms tumultueuze relatie tussen Jung en Freud, is nog maar net uit de bioscopen verdwenen of zijn volgende film dient zich al aan. Voor Cosmopolis adapteerde hij de gelijknamige succesroman van Don DeLillo tot wat wellicht een van de meer controversiële films van deze 65ste editie zal worden. Controverse is trouwens een woord dat regelmatig opduikt bij Cronenberg, die op basis van zijn vroege horrorfilms ook wel eens de 'Baron of Blood' wordt genoemd. Hij is ook een graag geziene gast op de Croisette, waar hij in 1996 beloond werd met de Prix Spécial du Jury voor Crash, zijn... jawel, controversiële adaptatie van de roman van J.G. Ballard. Toen hij in 1999 in Cannes zelf juryvoorzitter was, ging de Gouden Palm naar Rosetta van de broers Dardenne.

In Cosmopolis volgen we een etmaal lang de perikelen van multimiljonair Eric Packer (Robert Pattinson, die met deze film misschien wel komaf wil maken met zijn Twilight*-imago). In zijn stretchlimo is hij in eerste instantie gewoon op weg naar de kapper, maar allerlei gebeurtenissen en ontmoetingen zorgen voor een dag die hij niet snel zal vergeten. Het publiek waarschijnlijk ook niet.

On the Road

Regie: Walter Salles

Met: Sam Riley, Viggo Mortensen, Kirsten Dunst en Kristen Stewart

Deze minzame Braziliaanse filmmaker brak in 1998 door met Central do Brazil. In 2004 scoorde hij een wereldwijde hit met The Motorcycle Diaries. Wat die film zo fascinerend maakte, was dat het een portret betrof van de de jonge Guevara, die nog niet wist dat hij de geschiedenis zou ingaan als Che.

Het was deze roadfilm die Francis Ford Coppola met Walter Salles in contact bracht. Coppola had al heel lang de filmrechten van On the Road van Jack Kerouac in zijn bezit, had een tijdje gedroomd om het zelf te verfilmen, maar liet de eer tenslotte aan zijn jonge(re) Braziliaanse collega. Het heeft nog wel even geduurd voor Salles zich helemaal klaar voelde om deze legendarische en autobiografische roman van de Beat Generation te verfilmen. Zo ging hij eerst zelf on the road om zich in de fifties van Kerouac onder te dompelen, daarna nog een keer om geschikte locaties te vinden en tenslotte een derde keer om de film te draaien. Die trips werden ook gefilmd, zodat we ons straks ook nog aan de docu Searching for 'On the Road' mogen verwachten. De hoofdrol is voor Sam Riley (Ian Curtis in Control van Anton Corbijn). In de cast ook nog Garrett Hedlund, Viggo Mortensen, Steve Buscemi, Kirsten Dunst én Kristen Stewart, die net als Robert Pattinson in Cosmopolis vastbesloten lijkt om haar Twilight-imago af te schudden.

A perdre la raison

Regie: Joachim Lafosse

Met: Emilie Dequenne en Niels Arestrup

V oor A perdre la raison liet de Belgische filmmaker Joachim Lafosse, bekend van Nue propriété en Elève libre, zich inspireren door de zaak-Lhermitte, het gezinsdrama uit 2007 in Nijvel, waarbij een moeder haar vijf kinderen vermoordde en daarna zelfmoord probeerde te plegen. De vrouw voelde zich naar verluidt opgesloten in een emotioneel verstikkend klimaat, veroorzaakt door de excessieve afhankelijkheid van haar man van een dokter, de hem sinds zijn jeugd als zijn eigen zoon had opgevoed.

Van zodra het project begin 2010 bekend raakte, werd door de dokter en de echtgenoot klacht ingediend met de bedoeling de film te laten verbieden. Dat is dus niet gelukt. Voor alle duidelijkheid: A perdre la raison is zeker geen reconstructie van dat verschrikkelijke gezinsdrama geworden, maar "een fictiefilm", zegt Lafosse. We verwachten dus geen sensationele aanpak en ook geen bloederig gedoe. Dit wordt opnieuw een intelligente reflectie over familierelaties en machtsverhoudingen. De vrouwelijke hoofdrol is voor door Emilie Dequenne, de Rosetta van de gebroeders Dardenne, die hier volgens de regisseur een vertolking neerzet die haar in Cannes opnieuw beste actrice had kunnen maken. Jammer genoeg voor haar zit de film wél in de officiële selectie, maar niet in de competitie.

Laurence Anyways

Regie: Xavier Dolan

Met: Melvil Popaud en Nathalie Baye

De jonge Canadees Xavier Dolan werd in 2009 met zijn spraakmakende debuutfilm J'ai tué ma mère, waarin hij ook zelf de hoofdrol speelde, meteen geselecteerd voor de prestigieuze Cannessectie Quinzaine des Réalisateurs, mocht een jaar later terugkeren naar de Croisette met Les amours imaginaires en is nu - driemaal is scheepsrecht - opnieuw present in de officiële selectie met Laurence Anyways. Niet slecht voor een regisseur die net drieëntwintig is geworden. Toch liet Dolan horen dat hij ontgoocheld was, want hij had dit keer wel degelijk gehoopt op een plaatsje in de competitie. De Gouden Palm waar hij van droomt, zal dus voor een andere keer zijn.

De Franse acteur Melvil Popaud speelt de titelrol van een man die van zijn dertigste verjaardag gebruik maakt om zijn vriendin mee te delen dat hij zich wil laten ombouwen tot een vrouw. In eerste instantie is die vriendin bereid om aan de zijde van Laurence te blijven en hem te begeleiden tijdens die ingrijpende transformatie, maar toch wordt hun nieuwe leven een parcours met veel hindernissen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234