Woensdag 20/10/2021

Vier soorten champagne, maar verder enkel ellende

Een begrafenisstemming heerst er in Noord-Limburg: voetbalclub Lommel is wegens acute geldnood op sterven na dood. In het Sportstadion zochten supporters en werknemers elkaar gisteren op. Ze verbeten hun machteloze woede met een troostend woord, zenuwachtig geschuifel of een hulpeloze blik. 'Dit is een mentale ramp.' Bericht van op het slagveld, aan de grens met Nederland in het bronsgroene eikenhout.

Lommel

Van onze medewerker

Frank Van de Winkel

Lieflijk ziet het stadion er uit aan de Speelpleinstraat in Lommel, net naast een bosrijke omgeving. De vogeltjes fluiten, de wind waait niet te hard en de lente komt er over twee weken aan. Maar schijn bedriegt. Aan de groen-wit geschilderde ingangspoort houden drie supporters de wacht. Een al wat oudere man in een stationair draaiende gezinswagen hoort bij het ontgoochelde gezelschap dat op gedempte toon aan stervensbegeleiding doet. Hij kijkt verbolgen en trekt nerveus aan een sigaret. Sissend: "Durf nikske slecht te schrijven." Zijn ogen spuwen vuur. "Nu zijn ze er wel, hé." Hij wijst achter zich, waar de tv-zenders VRT en VTM hun zwaar materieel geparkeerd hebben. "Maar anders kennen ze ons niet, dan gaan ze liever elders, naar Genk of Sint-Truiden."

Voor wie eraan twijfelde: de regionale concurrentie heerst in alle hevigheid. Landskampioen en Champions League-deelnemer Genk is buiten categorie voor Lommel. Hier in Lommel is niet voor niets een socialist burgemeester: Louis Vanvelthoven, vertegenwoordiger van de kleine man. Maar dat zelfs de pottenstampers van Sint-Truiden dit seizoen succesvol zijn, met verzorgd, aanvallend spel en een 'overjaars' trekpaard als Danny Boffin dan nog, dat was er al net te veel aan voor Lommel. De Noord-Limburgers staan zelf pas zestiende, de sportieve degradatie is niet veraf. Ook dat verklaart waarom het stadje, dat zich tegen de Nederlandse grens schurkt met alleen Neerpelt ertussen, zich al langer het ondergeschoven kind voelt in de provincie.

Aan weerszijden van het pad dat van de ingangspoort naar het secretariaat en het stadion leidt, bevinden zich de kaartjesloketten. Ze werden overplakt met enkele slordig gemaakte witte A4-bladen. Foto's van onder anderen voorzitter Roger Wijckmans, manager Gaston Peeters en burgemeester Louis Vanvelthoven. Met daaronder het veelzeggende 'Bedankt!'. Een soort Most Wanted List.

Ook in de inkomhall valt aan de harde waarheid niet te ontsnappen. Op een tafel schreeuwt Het Belang van Limburg het op zijn voorpagina uit: Lommel failliet. De fans zijn tot in de toppen van hun tenen beledigd, want "Lommel is nog helemaal níét failliet". Voor de eerstvolgende thuismatch, gepland op 15 maart tegen KV Mechelen, staan de machines die de kaarten drukken nu al paraat. En in het stadion nodigt een lichtkrant uit om op 15 maart aanwezig te zijn. Niemand die het merkt, tenzij een verdwaalde duif.

Zo heel veel reden om te genieten hebben de supporters van Lommel nooit gehad, ook al verkoopt de Evergreen-fanshop champagne Infini in vier soorten: Bouvy, Verzenay, Aÿ en Cramant. Pas in 1932 sloot de club zich aan bij de voetbalbond. En, schrijft De gouden voetbalgids, "pas in 1978 ontgroeide de club definitief de regionale reeksen." Bij Lommel maakten de volgende vijfentwintig jaar vooral harde werkers de dienst uit: bescheiden, technisch redelijk beperkte voetballers met een leeuwenhart. Denk aan Luc Beyens, Patrick Goots, Gert Cannaerts, Filip Haagdoren ook. Of Timmy Simons. Amper twee keer speelde Lommel Europees in zijn bestaan, in de Intertoto. En één beker siert de clubschouw: de Ligacup uit 1998. In 2000 degradeerde Lommel weer, maar dat was een jaar later al ongedaan gemaakt. Het sportieve besluit is hard: veel verliest het Belgische voetbal niet aan de eventuele ondergang van Lommel.

Om halfelf zouden ze gisteren getraind hebben, de spelers. Maar dat deden ze niet. Voorzitter Roger Wijckmans riep hen even voordien op om mee te gaan naar boven, naar een receptieruimte. Alle werknemers, sportief en administratief, volgen. "Hij klonk koel en zakelijk", zegt speler Carl Hoefkens, "en zei dat we hoop moesten hebben, zeker tot volgende week donderdag." Terug beneden storten journalisten zich als aasgieren op de Lommelse werknemers. Velen zouden liever zwijgen, ze beseffen dat de werkloosheid wenkt.

Hoefkens: "Je voelt je machteloos. Of ik dan niet kwaad ben? Nee. Het moet sowieso op een bepaald ogenblik verkeerd gelopen zijn, maar waar de fout ligt, is heel moeilijk te zeggen. Financieel vind ik het spijtigste niet eens de loonachterstand sinds januari, maar wel de gevolgen voor mijn teken- en pensioengeld. Als ik op mijn vijfendertigste mijn pensioen zal krijgen, zal daar een deel van uit mijn Lommelse tijd ontbreken." Red de club het niet, dan wil hij snel weg: "Zeven maanden zonder loon leven is heel moeilijk hé."

Rond de middag wordt het minder druk, het parkeerterrein druppelt leeg. Rond halfeen stuift trainer Jos Heyligen ervandoor in zijn Mercedes. Alleen een wagen van hetzelfde merk blijft achter, het is die van de voorzitter. Roger Wijckmans blijft achter in zijn kantoor, het administratief personeel heeft dan al lang het licht uitgeknipt.

'Nu het slecht gaat, staan de camera's hier. Anders gaan ze liever naar Genk of Sint-Truiden'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234