Zondag 27/09/2020

Verzengende rock voor jonkies

rock

papa roach doet ab kolken

Brussel

Van onze medewerker

Koen De Meester

Nu metal is een passie en een levenswijze voor heel veel pubers. Blijkbaar is er in het genre een aantal bands die rechtstreeks tot het hart van jongeren spreken, zo ook het Amerikaanse gezelschap Papa Roach. Hun optreden dinsdagavond in de AB was dan ook een teenage kicks-belevenis, waarbij de opzwepende muziek haar weerga vond in een kolkende zaal.

Papa Roach stamt uit Vacaville, een stadje met een sprookjesachtige naam uit Californië. Ene Jacoby Shaddix noemt er zichzelf Coby Dick en samen met Jerry Horton, Dave Buckner en Will James begint hij in 1993 Papa Roach. De mosterd halen ze bij groepjes als The Pixies en diverse punkbands. Al snel voegen de heren hiphopelementen, funk en hardcore metal aan hun sound toe en worden zij een van de populairste bands van de hele staat. Het gezelschap maakt verder een enorme sprong voorwaarts als Will James vervangen wordt door Tobin Esperance. De toen zestienjarige bassist is een extravagante figuur die al vanaf zijn dertiende voor Papa Roach als roadie fungeert. In 1997 verschijnt Old Friends From Young Years op het eigen label.

Op het moment dat nu metal groot wordt, trekt de band met Infest (2000) naar een groot label en direct behoren ze tot de top in het genre. De cd, met een balans tussen spijkerharde rapmetal en heavy meezingers, bevat de voor Shaddix zo typerende zwaarwichtige teksten die aanslaan bij een groot publiek. In 2002 komt Lovehatetragedy uit en daarop keert de groep terug naar de pure songstructuren en klinkt dan ook minder en minder als de rest van haar soort.

Het eerste voorprogramma begon er al om zeven uur aan en twee uur later stapte Papa Roach eindelijk onder luid gejuich het podium op. Een deel van de toeschouwers bleek te bestaan uit geschminkte 12- tot 16-jarigen, waarvan sommigen zelfs met een baardje in navolging van hun idolen. De manier waarop de bijtende songs de zaal in werden geramd, kan niets anders dan ontzag opwekken. De liedjes hadden meestal een halsbrekend tempo en steevast zong of scandeerde de hele zaal ze mee. Een mooi voorbeeld daarvan was 'She Loves Me Not', tevens een vroeg hoogtepunt in de set. Ook kras klonk 'Walking Thru Barbed Wire'.

De temperatuur in de zaal bereikte al snel een kritiek punt, want bij elke song kregen we apocalyptische taferelen met massa's skydivers. Het zweet gutste van alle lijven en vooraan werd duchtig water uitgedeeld. De groep nam ook wel eens gas terug zoals tijdens 'Decompression Period', een song over vervreemding en de zucht om alleen te zijn. 'Last Resort' en 'Angels And Insects' gooiden na een dik uur het zaakje dicht. Achteraf kwamen er geen bissen, maar deelde Shaddix wel water aan de dehydraterende jonkies uit. Rockmuziek kan nog steeds verzengend toeslaan, in alle opzichten.

recensie

WIE: Papa Roach WAAR EN WANNEER: dinsdag 22 oktober, AB, Brussel ONS OORDEEL: Sterke nu-metalact met melodieën en een indrukwekkende performance.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234