Zondag 09/08/2020

Vertimmerde hits en verrassende covers

Joe Jackson (56) heeft momenteel geen nieuwe cd te promoten, maar dat weerhoudt hem er niet van om deze dagen een Europese tournee af te werken langs zalen die quasi overal zijn uitverkocht. Ook in de Brusselse Ancienne Belgique was de vraag groter dan het aanbod.

Het vertrouwen van de fans bleek terecht. De Britse zanger-pianist puzzelde een set samen waarbij hits, verrassende covers en obscuurder werk elkaar mooi afwisselden. De weerslag van het concert vindt u misschien binnenkort op een live-cd.

Jackson - zelf de hele tijd achter een enorme Steinway vleugelpiano - liet zich op het podium omringen door oudgedienden Graham Maby op bas en Dave Houghton achter de drums. Met z’n drieën kuierden ze doorheen een omvangrijk repertoire dat inmiddels vijfentwintig cd’s en minstens evenveel classics beslaat. Helemaal vrijblijvend was het optreden trouwens ook niet, want elk concert van deze tournee wordt opgenomen met het oog op een live-cd. Het verklaarde alvast waarom nogal wat sleutelsongs uit de Jackson-catalogus een opmerkelijke gedaanteverandering hadden ondergaan.

De boomlange zanger - als altijd netjes in het pak - sneed het optreden aan met een verbluffende soloversie van ‘It’s Different for Girls’, meteen één van de grootste hits uit zijn loopbaan. Heel even leek het erop dat het vervolgens de verkeerde kant op zou gaan toen Jackson ‘Tomorrow’s World’, een inmiddels haast vergeten nummer uit Blaze Of Glory, inzette op een keyboard dat - qua zweverige sciencefictiongeluiden, tenminste - aan Vangelis en Kitaro deed denken. Wat, laat ons wel wezen, nooit een goed teken is. Gelukkig bleef het bij die ene uitschuiver, en klonk ‘Citizen Sane’ nadien weer fris en energiek.

Jackson dook zijn verste verleden in met ‘Fools in Love’, dat voor de gelegenheid een vleugje dancehall in het bloed droeg en werd opgesmukt met melodica. ‘China Town’ verkende voorzichtig de weg richting jazz, ‘Real Men’ bleef - ook al na een drastische facelift - overeind, en ‘Is She Really Going Out With Him?’, het nummer waar hij voor eeuwig en een dag mee vereenzelvigd zal worden, was uiteraard het moment suprême.

Ondanks het gebrek aan nieuw werk bleven verrassingen niet uit. Zo pikte hij - opnieuw solo - het prachtige, van generatiegenoot Graham Parker geleende ‘You Can’t Be Too Strong’ op, werd van Todd Rundgren het onsterfelijke ‘Can We Still Be Friends?’ afgestoft, en kwam in de bisronde zowaar de easylistening-hit ‘Music to Watch Girls By’ langs. Stuk voor stuk goedmakertjes voor het feit dat Jackson een handvol van zijn allergrootste classics ‘Be My Number Two’, ‘You Can’t Get What You Want’, ‘Breaking Us In Two’, ‘Slow Song’ ‘I’m The Man’ zomaar links niet liggen. Jammer, maar écht missen deed je die hits gek genoeg niet. Goed, de bisronde had een tikje uitgebreider gemogen. En het was jammer dat Jackson zelf niet wat spraakzamer uit de hoek kwam, want uit vorige passages bleek al dat de zanger over een kurkdroog gevoel voor humor beschikt. Al zou het ongepast zijn om daar lang over door te zeuren. Zeker niet toen hij als laatste toegift een prachtige, in nostalgie een weemoed verpakte versie van ‘My Hometown’ uit de toetsen toverde, een nummer waar je de rillingen zo bij over je rug voelde lopen. Jackson verkeerde in topvorm, zondag. Benieuwd naar de live-cd.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234