Zaterdag 04/07/2020

Verlost van de geesten uit het verleden

Voor het eerst in tien jaar heeft Sting weer een plaat met nieuw songmateriaal uit. Op The Last Ship haalt de eenenzestigjarige superster herinneringen op aan zijn jeugdjaren in de schaduw van de scheepswerf in Newcastle.

Vier jaar geleden wond Sting er in een gesprek met De Morgen geen doekjes om. "De bank is leeg. Ik heb op dit moment niet één nieuw nummer klaar." De man die bekend stond als een van de meest succesvolle songschrijvers in de popmuziek kampte - niet voor eerst, overigens - met een schrijversblok. Het voorbije decennium zond Sting vooral tegenstrijdige signalen uit. Enerzijds was er de indruk dat popmuziek hem nog maar matig interesseerde. Bij het prestigieuze klassieke label Deutsche Grammophon bracht hij in 2006 samen met de Bosnische luitspeler Edin Karamazov Songs from the Labyrinth uit, een plaat met werk van de middeleeuwse componist John Dowland. Het was zijn eerste cd in twintig jaar die zelfs in Groot-Brittannië de charts niet haalde. Nadien volgde een kleinschalige, grotendeels bij hem thuis opgenomen plaat met winterse traditionals die in sommige gevallen ook al gauw een paar honderd jaar oud leken. If on a Winter's Night verkocht weliswaar aanzienlijk beter, maar ook hier: geen hits.

Anderzijds hield Sting zijn mediaprofiel hoog door, na jaren van speculatie, eindelijk The Police terug bij elkaar te brengen. De reünie was in alle uithoeken van de wereld voorpaginanieuws, en hoewel al gauw bleek dat de persoonlijke band tussen Sting, gitarist Andy Summers en drummer Stewart Copeland nog even tumultueus was als bij de split in 1986, ging de groep meer dan een jaar de baan op. Resultaat? Bijna vier miljoen verkochte kaartjes en - met een opbrengst van 358 miljoen euro - een van de meest lucratieve tournees in de geschiedenis. Maar sindsdien draait zijn productiviteit op een laag pitje. Terwijl Stings kinderen hun eerste stappen zetten in de muziek - dochter Eliot haalt met haar band I Blame Coco het podium van Rock Werchter, zoon Joe scoort als zanger van Fiction Plane een radiohit met 'Two Sisters' -, legt hij zich toe op zijn wijngaard in Toscane. Niet zonder succes, overigens: kenners sparen hun lof niet, en hoewel niet goedkoop gaan de flessen vlot van de hand.

Musical

Toch zit Sting tussendoor niet stil. Hij toert meermaals de wereld rond met Back to Bass, en speelt onder meer twee uitverkochte concerten in het naar zijn maatstaven erg kleinschalige Koninklijk Circus. Het blijkt een poging om de creativiteit weer aan te zwengelen. En, kijk: nu is er The Last Ship (

), zijn eerste plaat met nieuw songmateriaal sinds Sacred Love uit 2003. Bovendien vormt de plaat meteen de basis voor een musical die eind volgend jaar in première gaat op Broadway. Op deze elfde solo-cd boort hij dezelfde thema's aan die hij ook al aansneed op The Soul Cages, zijn mooiste maar wellicht meest miskende plaat uit 1990. Toen stond de dood van zijn recent overleden ouders centraal, en ook dit keer is de toon eerder sober dan euforisch. "De dood van mijn ouders had me zowel emotioneel als creatief lamgelegd, maar uiteindelijk zou die periode van droogte me naar The Soul Cages leiden", schrijft Sting nu op de hoes van The Last Ship. "Bij elke nieuwe plaat graaf ik in mezelf, maar toen kwam ik uit bij plekken die ik liever niet opnieuw had bezocht: een verwarde kindertijd, het surrealistische industriële landschap van de scheepswerf die de stad overheerste waar ik was opgegroeid. Ik voelde me schuldig omdat ik er weg was geraakt. Er was weerzin, woede, en - paradoxaal genoeg - tegelijk ook nostalgie naar dat verleden. Het was een pijnlijk verleden, maar niettemin dwong ik mezelf het onder ogen te zien. De trage teloorgang van de scheepswerf had als een zwarte schaduw over mijn jonge leven gehangen, en werd een grimmige metafoor voor het heengaan van mijn ouders."

Gave

Vorig jaar keerde Sting terug naar Newcastle, de plek die in zijn jeugd zo'n dominante rol had gespeeld. En ook nu gaat hij de confrontatie aan met de geesten uit zijn

verleden. Alleen vat de zanger de verhaallijn van The Last Ship dit keer iets breder op. Iets minder autobiografisch, bovendien. Sting kruipt in de huid van verschillende personages, én roept de hulp in van muzikanten wier roots net als de zijne aan de oevers van de Tyne liggen. Onder hen The Unthank Sisters, Jimmy Nail én folklegende Kathryn Tickell, die eerder al op The Soul Cages te horen was. Net als toen vergt het resultaat een inspanning van de luisteraar, en laat de plaat zich bij voorkeur als één geheel beluisteren. Want Sting mag zijn gave als songschrijver dan wel teruggevonden hebben, maar een échte popplaat is The Last Ship zeker niet geworden. In plaats van te wedijveren met Lady Gaga en Robin Thicke opteert Sting opnieuw voor de folk van If on a Winter's Night, een plaat waarvoor hij zich overigens ook al door jeugdherinneringen liet inspireren. Zou zijn leven vandaag dan zo oninteressant zijn? Sting ziet dat, nog volgens dat gesprek met deze krant, enigszins anders. "Je moet eerst helemaal met je verleden in het reine zijn voor je weer vooruit kan."

The Last Ship van Sting verschijnt nu vrijdag bij A&M/Universal.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234