Maandag 19/04/2021

Verhaaltjes over een nieuwe maagdelijkheid

undefined

Straks zijn er Belangers die zich presenteren als halve staatsmannen, en krijgen ze gezelschap van een pers die de eigen ogen open spert opdat er maar zo veel mogelijk van dat zand in gestrooid wordt. Marie-Rose Morel, Karim Van Overmeire en erevoorzitter Frank Vanhecke en zelfs voorzitter Bruno Valkeniers proberen zich een air te geven van “redelijke VB’ers”. Ze willen mee besturen, dus het cordon sanitaire doorbreken, en dat kan alleen als ze netjes en salonfähig zijn. En dus doen ze ook alsof ze saloneske manieren hebben. Marie-Rose Morel is van deze groep het niet eens zo geheime wapen. Volgens de clichés is Morel de Mata Hari van het VB. Dat is de dame onderschatten. De echte Mata Hari eindigde voor het vuurpeloton nadat ze spionage-activiteiten bekend had. Het halve VB zal uitgeroeid zijn voor Morel ook maar één snood of ambitieus aspect van haarzelve zal hebben toegegeven.Geen enkele VB’(st)er die zo goed de vermoorde onschuld kan spelen als Marie-Rose Morel. In die zin is ze in eigen rangen de eerste tegenstander van niveau voor Dewinter: het eerste andere natuurtalent in eigen rangen. De andere toppers voelen dat meteen aan. Al in 2004 was dat. Als toenmalig sp.a-voorzitter Steve Stevaert hoorde dat zij namens het VB aanwezig was bij tv-debatten, gaf hij verstek en stuurde een partijgenoot. Omdat je tegen Morel toch niet kunt winnen: ze houdt het hoofd schuin, lacht, kakelt iets onschuldig, en daar sta je dan met je politieke argumenten. Morel kreeg kanker en dat wenste vanzelfsprekend geen mens haar toe. Gelukkig genas ze, en het is haar zelfs gegeven dat ze aan die strijd tegen haar ziekte enige sympathie en dus ook extra stemmen overhield. En op die goodwill surft ze. Morel is bepaald geen klassieke schoonheid (het is haar niet echt gegeven recht in de camera te kijken), maar damesbladen kloppen wel bij haar aan voor fotoshoots, en niet bij Anke Van dermeersch. Die is nochtans een ex-Miss België. Morel, het moet gezegd, was Miss Aardbei. En haar vrienden mogen mee op de foto. Letterlijk. Als Nina, het weekendmagazine van Het Laatste Nieuws, haar opzoekt, staat ook Frank Vanhecke erbij. Ook in kleur. Een VB’er van de harde lijn die zich als modieus man en als warmhartig wezen mag tonen aan vrouwelijk Vlaanderen: Marie-Rose opent deuren die gesloten waren. Bij het Vlaams Belang dient zich dus een interessante splitsing aan. De partij blijft gestuurd worden door de groep Dewinter-Annemans (al opgevallen dat men nauwelijks nog schrijft over spanningen tussen die twee?). Zij houden vast aan de bekende lijn: hoe vettiger hoe prettiger. Zoals die laatste oneliner van Dewinter: “Waar zit de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed!” Ooit boekte Dewinter zo zijn succes, maar nu laat zelfs weldenkend Vlaanderen zich amper nog opjutten bij de zoveelste racistische provocatie. En voor de eigen achterban zijn ze hun oude heldenstatus (“Die van het Blok zijn de enigen die het durven zeggen, hé mannen”) stilaan kwijt. Lijst Dedecker is ook anti-islam, en vanuit Nederland waait de boodschap van de vreselijke heer Wilders over: die is nog platter dan die van het VB.De strategie van Dewinter eindigde in oktober 2006, met de Antwerpse nederlaag tegen Patrick Janssens. In de beruchte Telefacts-reportage die op de verkiezingsavond werd gedraaid, zat minstens één kapitale zin. Zijn dochter vroeg hem: “Wordt gij dan geen burgemeester, papa?” Ze herhaalde de vraag. Er kwam geen antwoord. Meteen was klaar waarover de Dewinters in de keuken praten. De genaamde ‘papa’ wilde met het VB het cordon ook doorbreken. Verbrijzelen, eigenlijk. Hij wilde met het VB zo machtig worden, dat andere (centrum)-rechtse partijen of politici niet anders meer zouden kunnen (of durven) dan zich met hem te associëren. Hij zou triomferen over dat cordon heen. Drie jaar later zien de VB’ers rond Morel ongeveer hetzelfde licht: wij moeten van het cordon af. Maar ditmaal willen zij het cordon niet kapot. Zij willen er ‘onderuit’. Niet vanuit hun sterkte, maar vanuit hun zogenaamde zwakte. Slijmen bij sterkere partijen; die verleiden. Het spel waarin de genaamde Marie-Rose zo bedreven is. “VB als beleidspartij”, lispelt Valkeniers van achter haar rug. Ineens zijn ze stagiair-democraten, en ze lijken zichzelf te geloven ook.Dat kan nochtans alleen maar als ze in staat zijn tot een straffe verdwijntruc: die van hun eigen verleden.Bij Frank Vanhecke is dat zo goed als onmogelijk. Hij heeft de looks van een Vlaamse Jörg Haider. Un beau mâle, als vermomming voor een nationalist en racist van de harde lijn. Hij was al van in zijn Brugse jeugdjaren van bij het NJSV een vaste kornuit van Philip Dewinter. Ze organiseerden bijvoorbeeld pro-apartheidavonden: Vanhecke vond toen dat Mandela in de nor op het Robbeneiland moest blijven en dat alleen blanken Zuid-Afrika mochten besturen. Als VB-voorzitter was hij verantwoordelijk voor de VB-lijn sinds 1996. Vanhecke een democraat? Je krijgt Karel De Gucht nog sneller katholiek gedoopt.Of Karim Van Overmeire, parlementslid sinds 1991: hij applaudisseerde dus vanop de eerste rijen mee toen Dewinter en co. in 1992 hun ‘Zeventigpuntenplan’ lanceerden. Pas sinds het VB verliest, vindt hij ineens dat de partij acceptabel moet zijn. Een uiterst late bekering. Ooit was er een andere Karim. Toen in Solingen ooit brand werd gesticht waarbij vijf Turkse vrouwen en meisjes stierven, praatte Van Overmeire als VB-Jongerenvoorzitter dat goed: “De weerstand tegen de multikul is níét het werk van kleine groepjes nazi’s of racisten. De weerstand wordt gedragen door zeer brede lagen van de Duitse bevolking.” Nog in 1992 - hij was al parlementslid - schrijft Van Overmeire een dossier-Kroatië: “De nieuwe staten op de Balkan moeten etnisch zo homogeen mogelijk worden.” Met de onmenselijke gevolgen van lieden die de criminele raad van Van Overmeire en co. in de praktijk brachten, heeft het Internationaal Strafhof in Den Haag tot vandaag de handen vol.Aan welk beleid wil dit groepje meedoen? In elke gemeente wat pestregels voor allochtonen doorvoeren? Eindeloze discussies over de hoofddoek (mag dat in de bibliotheek?) Twisten met de Walen waar dat kan, met eindeloze communautaire blokkages tot gevolg? Wat hebben VB’ers van dit slag eigenlijk te bieden? De Van Overmeires van dit land waren pro Dewinter, zo lang zij dachten dat hij hun garantie was op meer invloed en macht. Nu dat niet zo blijkt, zijn ze anti Dewinter. Omdat ze nu denken dat Morel de weg toont naar invloed en macht. Als Marie-Rose Morel partijvoorzitters als Bart De Wever echt kan doen geloven in de politieke maagdelijkheid van haarzelf en haar vriendjes, staat de echte Mata Hari straks te boek als “de oude Morel”. Het zou de verleidingstruc van de eeuw zijn. De ultieme slag van la femme fatale, uitgevoerd volgens de regels van de kunst: doorzichtig, maar efficiënt. En zoals dat altijd gaat voor de argeloze minnaar: tegen een veel te hoge (politieke) prijs, achteraf bekeken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234