Zaterdag 26/11/2022

Vergeet

Joe Harris kwam deze week plots weer bovendrijven, letterlijk. Een wandelaar merkte zondagnacht zijn dode lichaam op in het kanaal Gent-Oostende. De zanger van 'Drink Rode Wijn' zou zijn chronische pijnen niet meer hebben aangekund. Maar hoe zou het eigenlijk zijn met zijn in de jaren zeventig zo beroemde generatiegenoten? Sue Somers verblijdde vijf van hen met media-aandacht.

me noo-oo-ooit

Naam: Paul Severs (°1948)

Grootste hit: 'Ik Ben Verliefd Op Jou'

Is nu: nog altijd zanger

"Joe Harris", schudt Paul Severs het hoofd. "Ik ben hem na zijn operatie in 1999 gaan opzoeken. Het was geen prettig gezicht. Ze hadden een stuk van zijn slokdarm weggesneden, hij heeft het me laten zien. De operatie had de kanker wel weggenomen en hij kreeg ook zijn stem terug, maar van zijn chronische pijnen is hij nooit meer afgeraakt. Iedereen denkt dat Joe niet meer zong, dat het bij dat ene hitje gebleven is. Maar hij trad nog regelmatig op: hij deed matinées, campings, feesten, bejaardentehuizen. Op de avond van zijn dood had hij nog met zijn ex-vrouw op het podium moeten staan."

Ook Paul Severs staat nog elke dag op een podium. "Paul McCartney en Mick Jagger zijn even oud en die doen dat toch ook nog?" Door de week doet Severs dancings en baancafés, waar speciale namiddagen voor senioren georganiseerd worden. "Wij noemen dat het autobussencircuit: je krijgt een contract voor een maand in een dancing, waar autobussen elke middag groepen mensen afzetten. Vroeger kwamen daar alleen mensen van zestig, zeventig jaar, nu zie je daar al veertigers en vijftigers. In de weekends doe ik vooral feesttenten. Dat is echt ongelofelijk, soms zie je daar kinderen die 'Ik Ben Verliefd Op Jou' woord voor woord meezingen. Deze maand sta ik voor de 37ste keer in dezelfde feesttent, dat wil toch wat zeggen."

Paul Severs heeft geluk gehad, dat beseft hij zelf ook wel. In de jaren zeventig had hij de ene hit na de andere, eind jaren tachtig werd hij opgevist door het Tien om te zien-circus. Nummers als 'Zeg 'ns Meisje' en 'Little Darling' verzekerden hem van airplay op de radio en elke week een vaste stek in de vedettenparade op VTM. "Ik sta nu ook nog in de hitparade", zegt Severs verontwaardigd. "Het is niet omdat ik niet meer op tv kom, dat ik niet meer zing. Vorig jaar nog heb ik met 'Zorg Voor Mijn Meisje' zesde of zevende gestaan in de Vlaamse toptien. En van elke single die ik maak, wordt een Franstalige versie op de markt gebracht. Dat verkoopt ook aardig."

Niettemin gewaagt Severs van een malaise in de Vlaamse showbusiness. "Ik kan er wel van leven, hoor, maar het is tegenwoordig allemaal wat minder. Er bestaan geen tv-programma's meer waarin onze muziek aan bod komt, terwijl daar toch vraag naar is. De mensen voor wie ik optreed, spreken mij daar telkens over aan. Waarom ik niet meer op tv kom. Ja, voor het Swingpaleis en Biebabeloela zijn we nog wel goed, om onze evergreens te gaan zingen. Maar onze nieuwe nummers komen nergens meer aan bod."

Naam: Salim Seghers

Echte naam: Jos Aerts (°1948)

Grootste hit: 'Verlaat Me Nooit'

Is nu: deeltijds onderwijzer, deeltijds zanger

Iets minder goed is het Salim Seghers vergaan, de zingende onderwijzer uit het Limburgse Wijgmaal, bij Peer. Ja, het autobussencircuit doet hij ook wel, maar daarbuiten moet hij het stellen met een tiental optredens per maand. "Mijn pa heeft altijd gezegd: 'Jongen, je moet vasthouden aan wat je hebt. Het kan verkeren'. Ik ben blij dat ik mijn job als onderwijzer nooit opgegeven heb."

Al is daar nooit echt enige reden toe geweest. Na een paar hitjes in de jaren zeventig werd ook Salim Seghers een vaste gast in Tien om te zien, maar echte potten heeft hij daar nooit gebroken. "Wij zijn met uitsterven bedreigd", zegt Seghers. "Als er niet snel iets verandert aan de top van de VRT en er een echt programma voor gevestigde waarden komt, hoe kunnen wij dan nog vedetten zijn? Nu is het nul radio, nul tv. Terwijl bijvoorbeeld op zaterdagavond, als de jongeren op stap gaan en hun ouders voor de tv zitten, toch best een Vlaams muziekprogramma op tv kan?"

Maar Salim Seghers blijft niet bij de pakken neerzitten. Omdat de single die hij vier maanden geleden wilde uitbrengen - "iets in de stijl van Frans Bauer" - resoluut geweigerd werd door zijn platenfirma, heeft hij het over een andere boeg gegooid. "Ik heb eens goed naar de hitparade geluisterd", zo onthult Seghers het geheim achter zijn volgende project. "In negen van de tien nummers komen tegenwoordig kinderen voor. De M-Kids, K3, weet ik wat nog allemaal. Dus heb ik een single opgenomen met een salsaritme, en op de achtergrond kinderen die 'Let's go!' en 'Dance!' roepen. Dat is toch in nu, niet?"

Voortaan is het ook gedaan met voorspelbare teksten, laat Seghers opgeruimd weten. "Geen 'ik hou van jou en ik blijf je trouw' meer. Neenee, op mijn nieuwe single gaat het van 'Hey kom op, geef me een zoen, dat is iets wat we al eerder hadden moeten doen'." Zo mogelijk nog trotser is Se-ghers op de B-kant van zijn nieuwe single. "Daar staat een nummer op in de stijl van Johnny Hallyday, met harde gitaren en zo. Ik ben volledig afgestapt van mijn imago, bewust om de media te halen. En de hitparade. Ik wil het met wat ruigers proberen." Of hij zijn fans daarmee niet zal teleurstellen? "Ik heb daar echt geen rekening mee gehouden", zegt Seghers resoluut. "Iederéén moet gewoon opnieuw horen en zien wie Salim Se-ghers is."

Naam: Emly Starr

Echte naam: Maria-Christine Mareels (°1957)

Grootste hit: 'Samson en Delilah'

Is nu: werkzaam in het bedrijf van haar man

Dertien was ze toen ze begon met zingen, maar echt grote hits had ze niet. Dat kwam pas tien jaar later, in 1981, toen Emly Starr ons land vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival met het liedje 'Samson en Delilah". Ze eindigde op de dertiende plaats, met 40 punten. Haar laatste single, 'Samen Springen', nam ze op in 1986. Daarna stopte Emly Starr met zingen. "De Vlaamse muziekwereld lag op apegapen", zegt Starr. "Bovendien begon de zaak van mijn man goed te lopen. De beslissing om bij hem te gaan werken was snel gemaakt."

Eigenlijk zijn Emly Starr en haar man altijd zakenpartners geweest. Toen ze nog zong, schreef hij de nummers en producete hij haar platen. Starr beaamt dat haar carrière in België nooit echt van de grond is geraakt. "Maar in het buitenland wel, hoor. Met 'No No Sheriff' ben ik toch internationaal doorgebroken. Vooral in Japan, daar heb ik verschillende keren in de top-100 gestaan. Ik heb er zes tournees gedaan, de mensen kennen mij daar nu nog! Ik was echt wel big in Japan, letterlijk."

Spijt van haar keuze voor het bedrijfsleven heeft Starr nooit gehad. "Als je een keer de muziekkriebel in je lijf hebt, geraak je daar natuurlijk moeilijk vanaf, maar het bedrijf van mijn man bood een uitweg. Hij doet in licht, podia en geluidsinstallaties en baat ook een televisiestudio uit in Denderleeuw. Daar zijn de eerste afleveringen van Tien om te zien opgenomen, echt fantastisch was dat!" Nu wordt de televisiestudio bevolkt door de Koerden van Med-tv. "Maar dat zijn ook heel leuke mensen, hoor", zegt Starr haast verontschuldigend.

Optreden is er niet meer bij. Af en toe zingt Emly Starr nog wel voor vrienden op een feestje. "Het is vooral heel jazzy wat ik nu doe, een beetje soul ook." Dan, trots: "Maar de volgende Starr zit eraan te komen! Mijn dochter van negen is een echt showbeest. Dansen, zingen, pianospelen, ze doet niets liever. Negen jaar is natuurlijk nog geen leeftijd om op een podium te staan, maar van mijn dochter zult u zeker en vast nog horen!"

Naam: John Terra

Echte naam: Johnny Terwingen (°1951)

Grootste hit: 'De Dag Dat Het Zonlicht Niet Meer Scheen'

Is nu: producer en liedjesschrijver van Vlaamse artiesten

Zijn carrière begon hij eind jaren zestig als zanger van voornamelijk Franse liedjes, maar toen hij in 1973 naar de top van de Vlaamse hitlijsten schoot met 'Iemand Heeft Je Pijn Gedaan', wist John Terra het wel: schlagers waren zijn ding. Tot het einde van de jaren zeventig zou hij de ene hit na de andere scoren. Net zoals voor alle andere Vlaamse artiesten was het in de jaren tachtig ook sukkelen voor Terra. Toen hij op de koop toe niet opgevist werd door het Tien om te zien-circus, hield John Terra het in 1996 voor bekeken.

"Eigenlijk was ik al veel langer aan het uitbollen", zegt Terra. "Ik was al van 1991 bezig met producen en schreef ook liedjes voor andere artiesten. Eind jaren tachtig had ik zoiets van: wat ga ik doen na het zingen? Met schlagers kun je maar één kant op, en dat is het autobussencircuit. Dat zag ik echt niet zitten, ik ben daar te perfectionistisch voor. Een optreden is voor mij nog altijd een avondje uit met één artiest en geen vedettenparade waarbij je de ene artiest na de andere opgedrongen krijgt. Dus ben ik gewoon aan de andere kant van micro gaan staan, en dat is me zeer goed bevallen. Zo heb ik bijvoorbeeld Dana Winner ontdekt."

"Ik had graag blijven zingen tot in de kist", bekent Terra. "Maar je kunt niet tot je zeventigste blijven zingen in ons land, tenzij je kleinkunstenaar bent. Nee, zoiets kan alleen in Frankrijk. Ik ben daar heel nuchter in." Zingen doet Terra alleen nog maar "in besloten kring" en "als daar uitdrukkelijk om gevraagd wordt". Liedjes uit zijn eigen repertoire laat hij daarbij bewust links liggen. "Die tijd is voorbij", vindt Terra. "Het is mooi geweest."

Naam: Samantha

Echte naam: Christiane Bervoets (°1948)

Grootste hit: 'E Viva España'

Is nu: nog altijd zangeres

Over de wereldhit 'E Viva España' doet wellicht het grootste misverstand de ronde. Het nummer is namelijk niet van de Nederlandse homokoningin Imca Marina, maar van de Antwerpse zangeres Samantha, die het in 1972 uitbracht. Van de single werden wereldwijd al meer dan 40 miljoen stuks verkocht, in verschillende bewerkingen en van verschillende artiesten. In Vlaanderen verkocht Samantha destijds 172.000 exemplaren van 'E Viva España', wat haar één gouden plaat opleverde. "Vroeger moest je nog 100.000 stuks verkopen voor een gouden plaat", mijmert Samantha. "Tegenwoordig heb je er al een na 10.000 verkochte exemplaren. Eigenlijk zou ik er dus al tien aan de muur moeten hebben hangen."

Samantha zingt nog altijd. "Al 36 jaar", zegt ze. "Ik sta gemiddeld zes, zeven keer per maand op het podium. Enfin, staan... Tien jaar geleden heb ik MS gekregen en twee keer een half uur op een podium staan, is voor mij te lang. Dus treed ik op in een rolstoel." Dan, ferm: "Het is niet omdat ik gehandicapt ben, dat ik niet meer kan zingen, hé. Zolang ik nog goed bij stem ben, ga ik het niet laten." Samantha grijnst. "Allez, tot mijn 65ste toch niet. Dan gaat mijn man met pensioen en wil ik op Tenerife gaan wonen."

Net als alle andere artiesten van haar generatie klaagt Samantha over het gebrek aan programma's voor Vlaamse zangers op radio en tv. "Het is net alsof je niet meer meetelt als je de vijftig voorbij bent. Pas op, er is een tijd van komen en gaan, dat weet ik ook wel. De jonge generatie moet kansen krijgen, er zit veel talent tussen. Vorige week heb ik nog samen met Brahim van Idool 2003 op een podium gestaan. Die jongen doet dat fantastisch. Maar op Rock Affligem kwam ik bijvoorbeeld voor De Kreuners en na Gene van X-Session. En dat zal niet voor mijn schoon ogen zijn, hé. De mensen zijn Samantha nog niet vergeten, dus waarom mogen wij niet meer op tv? Ik zou zo graag eens te gast zijn in De Notenclub van Anja Daems."

Voorlopig moet Samantha het doen met optredens in bejaardentehuizen en dienstencentra van de Vlaamse Gemeenschap. "Iedereen doet daar nogal denigrerend over, maar dat is onterecht", vindt Samantha. "De mensen die nu tachtig zijn, waren vroeger mijn fans. Het blijft leuk om voor hen op te treden. Maar als een pingpongclub of zo iets organiseert, dan kom ik daar ook graag, natuurlijk. Naast mijn Vlaamse hits zoals 'Helikopter' en 'Nachten Van Parijs', heb ik immers ook een Engelstalig repertoire." Samantha kucht even. "Dat zijn de evergreens, hé. Nummers als 'I'm So Hurt' en 'All Alone'."

Al blijft het op elk concert wachten tot Samantha 'ik hou van dansen en muziek' voorzingt, zodat het publiek kan uitbarsten in 'E Viva España'. Hoewel het nummer de status van wereldhit bereikt heeft, is Samantha er nooit rijk van geworden. "Leo Caerts heeft het nummer geschreven toen ik nog maar pas aan het zingen was. Wist ik veel dat ik mijn naam ook onder dat nummer kon zetten." De muziekwereld stelde Samantha pas echt teleur toen een fan haar onlangs complimenteerde met haar "geweldige nieuwe cd." Nieuwe cd? Samantha wist van niks. "Achteraf bleek dat mijn vroegere platenmaatschappij achter mijn rug een greatest hits-cd van mij heeft samengesteld. Blijkbaar vonden ze het niet nodig mij daarvan op de hoogte te brengen."

Vlaamse jaren-zeventigvedetten anno 2003: 'Voor het Swingpaleis en Biebabeloela zijn we wel nog goed, om onze evergreens te komen zingen. Maar onze nieuwe nummers komen nergens meer aan bod. Hoe kunnen wij dan nog vedetten zijn?'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234