Dinsdag 22/09/2020

Vergeet de fles, alles is per glas

Er zijn meer dan zestig wijnen, en ze gaan van 2,8 euro per glas tot 16 euro

Ik was danig enthousiast toen ik ruim drie jaar geleden in Antwerpen het restaurant Mangia e Bevi ontdekte. Eindelijk eens een Italiaan zonder clichés, maar met authentieke producten. Ook het interieur was verrassend. Het straalde iets melancholisch uit, tegelijk nieuw maar toch of het er altijd was geweest. Misschien waren het wel de zwartwitfoto's aan de muren. Nu, zoveel jaar later, ben ik een beetje boos op Dario Puglia. Hij doet enkel nog 's avonds open, als er op voorhand is gereserveerd. Dat botst met mijn impulsieve natuur (toch wat uit eten gaan betreft) en ik vind het ook een rare gedachte dat ik een tafeltje zou boeken en die avond de enige in huis zou zijn. Soit. Dario is ervan overtuigd dat het wel een goeie formule is, want intussen heeft hij ook een wijnhandel - Mangia e Bevi- l'enoteca - op de Oudaan en hij moet zijn tijd verdelen. Maar zie, toen bereikte me de mare dat ik voortaan toch kan gaan eten bij de familie Puglia als ik een plotse aanvechting heb. Dario's broer Christian houdt sinds enkele weken L'osteria open, geheel volgens dezelfde filosofie, maar in vereenvoudigde vorm. L'osteria heeft de plaats ingenomen van het vroegere Café de la Gare. Een wat ongewone locatie, want half verzonken onder het straatniveau. Het is een rechthoekige kuip, met aan de ene kant een muur van glas, waardoor je de voorbijgangers kunt zien, aan de tegenoverliggende lange zijde een toog. De rechtermuur is geheel met bordzwart geschilderd en daarop staat het indrukwekkende assortiment van Italiaanse wijnen geschreven. Origineel: alle wijnen zijn per glas geprijsd en enkel per glas verkrijgbaar. Het zijn er meer dan zestig en ze gaan van 2,8 euro per glas tot 16 euro. Bij sommige wijnen, de kostbaarste, staan er drie kruisjes, wat betekent dat men hier voor één glas de fles niet opentrekt. Twee is het minimum.

We zijn het trapje afgedaald en hebben plaatsgenomen aan een 'bloot' houten tafeltje, dat als enig versiersel een theelichtje heeft meegekregen. Op een geel servet ligt het bestek, en er staan heel grote kelkvormige glazen. Terwijl T. de auto gaat stallen, willen de meisjes al iets drinken. Glaasje spumante? O wat jammer, die is nog onderweg van Italië, in de camion. Maar Christian schenkt ons een royaal glas pinot grigio in (4 euro), en die bevalt ons zeer. Alleen, de glazen lijken wel vazen, seffens val ik er in, zegt S. Het vergt enige oefening, maar later op de avond kunnen we er al beter mee overweg.

Intussen is onze derde man gearriveerd en komt de gastheer het systeem uitleggen. De wijn wordt enkel per glas verkocht om de kans te geven verschillende dingen te proeven. Eten is niet verplicht, hoewel de bestekken op tafel dat toch wel suggereren. Er zijn elke dag drie koude en drie warme gerechten. Je kunt er één nemen, of twee, alleen koud of alleen warm, het is echt niet de bedoeling om traditioneel restaurantgedrag te vertonen. Wij doen dat toch en kiezen elk een koud en een warm gerecht. Het aanbod bestaat uit vitello tonnato, cavallo all'albese (tartaar van paardenfilet met zwarte truffel) of salade van inktvis. Bij de warme gerechten is er een salade van rucola en radicchio met een kaas waarvan ik de naam niet heb herkend, die wordt gebakken in de pan, linguine met tapijtschelpjes, en kalfslever op Venetiaanse wijze. We laten de pinot grigio uitgieten en eten het schaaltje ingelegde kappers leeg. Mijn vrienden zijn volop bezig met de restyling van een nieuwsmagazine en we raken zo verdiept in de discussie dat we haast vergeten waarvoor we hier zijn.

Mijn vitello tonnato is een keurig roosje van à point gegaard kalfsvlees met fijne tonijnsaus en een toefje kiemgroente als versiering. De tartaar van paardenfilet is versierd met enkele sprieten bieslook en er wordt aan tafel met gulle hand truffel over geschaafd. Ik ben al een beetje jaloers. De waard heeft ons intussen elk een glas Diano d'Alba ingeschonken (6,25 euro) een elegante en geurige dolcetto.

De kalfslever, met ui en witte wijn en geserveerd met savooikool en een reepje polenta, is bijzonder lekker, de kool had iets warmer mogen zijn. Het komt waarschijnlijk door de heftigheid van onze discussie dat de waard ons met rust laat en niet over de wijnen uitweidt.

Om toch nog een derde wijn te kunnen proeven bestel ik geen dessert, maar kaas. Het zijn zes verschillende stukjes, origineel gekozen en goed gezelschap voor een glas barbero d'Alba. Mijn vrienden begeven zich aan het dessert van de dag, chocoladetaart met citroen.

Een dag later belt Dario Puglia mij op. Hij heeft aan de rekening gezien dat ik ben geweest en wil mijn oordeel kennen. Veel moet ik hem niet vertellen, hij neemt meteen het gesprek over. De grote glazen zijn speciaal gemaakt en gekozen omdat ze geschikt zijn voor alle wijnen. De keuze van meer dan zestig rechtstreeks ingevoerde wijnen per glas is uniek in België (misschien heeft hij wel in Europa gezegd). Dat er geen broodbordjes en tafellapjes zijn, heeft ook zijn reden: "We willen het er echt niet als een restaurant laten uitzien. Dit is een wijnbar, waar de mensen moeten binnenkomen om een goed glas te drinken zonder zich verplicht te voelen om te eten. Ze kunnen gerust in L'osteria komen aperitieven en dan elders gaan eten, of achteraf hier een grappa komen drinken." Waarvan akte.

Mangia e Bevi Osteria

Haarstraat 3

2000 Antwerpen

Tel 03/231.76.96

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234