Zondag 20/10/2019

Verenigd tegen de terreur

Le Monde

Niets beschrijft de moord op de Britse gijzelaar Kenneth Bigley, drie weken na zijn ontvoering, beter dan de term 'barbaarsheid', die werd gebruikt door de Italiaanse president Carlo Azeglio Ciampi. En, wat men ook mag denken van de Amerikaans-Britse interventie in Irak, niets kan de methodes van ontvoering, chantage en gemediatiseerde executies door de islamitische terroristen rechtvaardigen.

Tegenover de daden van deze groepen, of bende fanatiekelingen van wie de enige bakermat een ontspoord islamisme is, moet de hele internationale gemeenschap verenigd blijven. Een politiek van ieder voor zich kan in het voordeel van de ontvoerders zijn en is bovendien weinig efficiënt. Dat blijkt uit het laatste Franse prutswerk om Christian Chesnot, Georges Malbrunot en hun Syrische chauffeur te bevrijden.

Dat verenigd zijn heeft betrekking op ieder land: we zouden ons mogen feliciteren dat de islamitische gemeenschappen - in Frankrijk en in Groot-Brittannië - zich aan de zijde van de regeringen scharen om de gijzelaars vrij te krijgen. Maar de unie moet ook Europa in zijn geheel betrekken. Britten, Fransen, Italianen en Spanjaarden zouden solidair moeten blijven, wat ook hun positie in de oorlog in Irak is en of ze al dan niet troepen stuurden om er de Amerikanen te vervoegen.

Zoals Dominique Moïsi van het Institut français des relations internationales zei in Le Monde: "Het antwoord op de ontmenselijking die gebeurt met gijzelaars kan de denationalisering zijn: hij moet gered worden, bevrijd, niet omdat hij Fransman is, maar omdat zijn toestand raakt aan de universele waarden."

Het is niet voldoende dat ieder land zich mobiliseert voor "zijn" gijzelaars. Het is niet voldoende dat het land zijn solidariteit betuigt wanneer twee Italiaanse hulpverleensters worden ontvoerd en daarna hun bevrijding meeviert. De 25 moeten samen optreden, hun diplomatieke bronnen en hun inlichtingendiensten samen gebruiken door strategieën op elkaar af te stemmen, een gemeenschappelijk front te vormen, zich collectief aangevallen te voelen als journalisten worden ontvoerd, als de Brit Kenneth Bigley en zijn twee Amerikaanse lotgenoten worden onthoofd.

In dit post-9/11-tijdperk voldoet de diplomatie van gisteren niet tegenover het terrorisme dat een andere dimensie heeft aangenomen. Het dient tot niets meer zich te hullen in een Frans-Arabische politiek met historische oorsprong of in de goede relaties met de gematigde Arabische regimes. Voor de uitzaaiingen van Al-Qaeda, die een vruchtbare grond hebben gevonden in het Irak bezet door de Verenigde Staten, zijn de Fransen slechts westerlingen zoals anderen, de nakomelingen van de kruisvaarders, de vijand: of ze nu een militaire interventie deden of een hoofddoekverbod uitvaardigden. Trouwens, die gematigde Arabische regimes zijn ook doelwitten.

Alle hoop van een puur nationale oplossing is bedrog tegenover het terrorisme. Er moet een Europa worden gebouwd van solidariteit tegen het onuitspreekbare, het Europa van de gemeenschappelijke strijd, betrouwbaar, efficiënt, unaniem, tegen het terrorisme.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234