Vrijdag 04/12/2020

Verbeten de beste

Toen in 2003 de ‘Centenaire’ van de Tour in Parijs van start ging, honderd jaar na de eerste editie, werden de voornaamste protagonisten uit de geschiedenis in hun meest klassieke pose weergeven. Bij Miguel Indurain was dat zijn beroemde ‘Robocop’-foto uit de individuele tijdrit in Luxemburg 1992: een close-up van een zich volledig gevende Indurain: alleen zijn mond was zichtbaar, de rest zat verscholen achter een futuristische helm. Een beetje als de verschijning The Mouth of Sauron in (de extended dvd-versie) van het derde deel van de Lord of the Rings-trilogie: een oppermachtig doch boosaardig wezen, wiens echte inborst zichtbaar is door zijn mond, zijn gebit vooral.Het beeld van Alberto Contador was een sample van die twee vorige beelden. Helm op het hoofd. Geel, kleur van de zege. De ogen verborgen onder een pikzwarte zonnebril. Nu ja: bril. Een masker, een pantser, geschikt voor politionele actie. Ogen, spiegels van de ziel: Alberto Contador houdt zijn blik voor zichzelf. Maar daaronder die grimmige grijns. Tanden in de Tour. Wie wil weten wat er in Contador omging, moest in Annecy kijken naar het beeld van zijn gelaat (of wat er van te zien is) in de laatste meters van de laatste tijdrit. Dan heeft een renner zich niet onder controle, dan spurt het hele lijf, tot tong (bij de vermoeiden) en tanden (bij de winnaars, de vechters) toe, om de finish te halen. Dat zegt alles.

Haast angstaanjagend

Het beeld van Contador in Annecy is de overtreffende trap van de foto van Indurain in Luxemburg. De agressieve, haast angstaanjagende variant. De foto van de Spaanse gele trui in zijn laatste meters van de laatste tijdrit riskeert bij een filmkeuring een quotering ‘zestien plus’ te krijgen: kinderen niet toegelaten. En toch is dit beeld tegelijk het icoon van deze man, deze mens in deze Tour, tot het uiterste getergd door een team dat hem niet waardeerde. Het is het beeld van een man die het gekwetste machismo van de Spaanse señor uitdrukt. Het is een foto die doet denken aan beelden uit de Spaanse Burgeroorlog - en dan van gelijk welke kant, de republikeinse of de nationalistische: de ‘over-mijn-lijk’-, of nog liever: over-jóúw-lijkmentaliteit. De fascinatie voor ‘sangre y muerte’ - bloed en de dood. In de geschiedenis van het land, in de appreciatie voor stierenvechten, en vooral de rol van de matador, in zijn pak van goudgalon. De held. Hij die doodt. Dat was ook Alberto Contador, in zijn geel-goude trui. De matador van de Tour. De renner als killer.Wie Contador wil begrijpen en doorgronden, moet zeker niet wachten tot zijn persconferentie. Dat was georganiseerde nietszeggendheid. Contador zet zijn pokerface op, leunt achterover, praat wat maar zegt niets. In Limoges op de eerste rustdag vertelde hij nog iets, in het Zwitserse Sion op de tweede rustdag voegde hij niet het minste toe, in Annecy na zijn tweede ritzege liet hij het achterste noch het voorste van zijn tong zien. Waarom ook: hij had zonet met de benen gesproken. En dat verhaal vertelde genoeg, dunkt hem.

Schandpaal

Spreken, dat is voor Amstrong. Die is daarin oneindig beter dan welke andere renner ook. In zijn gloriejaren maakte Lance Armstrong - nota bene op de Mont Ventoux - Marco Pantani genadeloos af. Pantani had gezegd dat hij, ‘Il Pirata’ duidelijk de beste was, terwijl de Amerikaan om één of andere reden de Italiaanse klimmer had laten winnen - de hele wereld had dat gezien. Armstrong, in een reactie. “Pantani, de ‘piraat’? Ik meen dat zijn bijnaam ‘Elefantino’ was.” Flapoor.Armstrong kan dus ook dodelijk uithalen. Vroeger fysiek, en nu, met zijn comeback, vooral verbaal. Hij heeft Contador nooit expliciet geëxecuteerd. Maar het stelselmatig in twijfel trekken van diens positie als kopman, van diens koersinzicht, het uitdrukkelijk en bij herhaling in herinnering brengen van Contadors inzinking in de laatste rit van Parijs-Nice, waardoor hij de overwinning verspeelde, de onverholen pret toen Armstrong wel en Contador (net) niet mee was met de ontsnapping in de Camargue, de publieke tik op de vingers van Contador - door Armstrong - toen die op Arcalis demarreerde: het is de eerzuchtige Spanjaard niet ontgaan, om een understatement te gebruiken.Waarbij ook manager Johan Bruyneel zijn duit in het zakje deed, naarmate de Tour de France vorderde. Hij (en Armstrong) nagelden Contador publiek aan de schandpaal omdat hij naar Le Grand-Bornand demarreerde - waardoor Astanaploegmaat Klöden moest lossen. Op de dag dat Contador zijn zwaarste sportieve aanval doorstaat, een zeer sterk nummer van de broers Schleck, hakken de bekendste ploegmaat van de gele trui en zijn eigen manager publiekelijk op hem in om zijn egoïstische, domme manier van rijden. In plaats van hem te feliciteren en te steunen, beschadigden ze zijn imago, ondergroeven ze zijn zelfvertrouwen, vonden ze dat kritiek belangrijker was dan lof of steun. Contador moest zich plots tegen zijn eigen team verweren. Net zoals Contador bij elk van zijn persconferenties in deze Tour de vraag kreeg waarom manager Johan Bruyneel in deze Tour nooit zelf aanwezig was op die bijeenkomsten met de pers. Altijd was er wel een goede praktische reden, zogezegd. Maar dan begon Johan Bruyneel zelf met opmerkingen als: “Armstrong en Contador passen niet in één team” - in een tijd dat Bruyneel zelf zijn communicatie opstartte dat hij Astana zou verlaten voor een nieuwe ploeg. En dat terwijl Contador in zijn laatste dagen was in zijn strijd om de gele trui, zijn tweede Tourzege. Dat is zo veel als de intentie tot echtscheiding uitspreken tijdens een zwangerschap. Ofwel zijn daar héél goede redenen voor, ofwel ben je bepaald geen goed mens.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234