Dinsdag 24/05/2022

Veertig jaar werken voor de jetset

De Italiaanse couturier Valentino, de man die altijd een tikkeltje té bruin en té vriendelijk is, ontving vorige week in New York de 'Lifetime Achievement Award', een prijs voor zijn hele loopbaan. Een glamoureuze balsem op de wonde, want de zaken gaan niet zo best. Een driejarenplan moet orde op zaken stellen.

De mode-awards worden elk jaar uitgereikt door de Council of Fashion Designers of America (CFDA), nu al voor de negentiende keer. Het grote gala had deze keer plaats in het Lincoln Center in New York en werd niet rechtstreeks op de televisie uitgezonden. Vorig jaar was dat wel het geval, maar doordat enkele sterren niet of veel te laat opdaagden, liep alles in het honderd. Valentino kreeg een staande ovatie voor zijn veertig jaar in de mode, en voor hij zijn award in ontvangst nam, werd een video getoond van de rode kleren die al jaren zijn stempel dragen. Toen het zijn beurt was om het podium te beklimmen, begonnen leden van PETA, de vereniging voor dierenrechten, hem uit te jouwen. "Fur is dead", scandeerden ze, maar het publiek hoonde hen weg en Valentino behield zoals steeds zijn onverstoorbare plooi. Ter gelegenheid van de prijs werd de Romeinse couturier door diverse Amerikaanse media geïnterviewd. Ook door de The New York Times, waaruit hieronder een uittreksel:

"Om een idee te hebben van hoe perfect de Romeinse ontwerper wel is, vertelden twee Amerikanen, die hun naam liever niet in de krant zien, een gelijkaardig verhaal over een haardroger. Toen Valentino en zijn zakenpartner Giancarlo Giammetti vorige zomer met hun jacht, de vijftig meter lange T.M. Blue One, voor de kust van Capri lagen, moest er voortdurend aan de kapsels worden gewerkt. Een van hen sprong in het water voor een zwembeurt, klom terug aan boord, en prompt hoorde je een haardroger gaan: 'bzzzzzzz', vertelt een van de waarnemers, die op een boot in de buurt vertoefde. Nu is het zo dat je op Capri ofwel nat bent van het water ofwel nat van het zweet. Het is daar onmogelijk om er de hele tijd piekfijn uit te zien. Maar bij Valentino hoorde je voortdurend die haardroger gaan, 'bzzzzzzz'. Wel tien keer per dag."

'Perfect' is ook het woord dat mediamagnaat Barry Dillerin de mond neemt om de sfeer te beschrijven in Valentino's huizen (op Capri, in Gstaad, London, Rome, New York en Parijs) of op zijn jacht, waar alles, van de Turkse badhanddoeken tot het delicieuze eten, de juiste mix van gasten en zelfs de uniformen van de dienstboden gewoon perfect zijn. "Er straalt een opmerkelijke graad van discipline van hem af", zegt Diller.

Perfect was in ieder geval de indruk die Valentino probeerde te maken op Cathy Horyn van The New York Times, toen hij haar ontving op zijn appartement op Fifth Avenue, naar aanleiding van de Fashion Awards. Zij vertelt: "De flat, ingericht door Peter Marino, straalt met zijn Franse commodes, olieverfschilderijen, bruingeruite zijden stoffen aan de muren en zorgvuldig gekozen objecten een continentaal-casual gevoel uit. En inderdaad: geen haartje ligt verkeerd als Valentino de kamer binnenkomt en in een makkelijke stoel plaats neemt. Zoals Giammetti me achteraf vertelt: 'Wij kunnen ruzie maken - en onze ruzies zijn geen ruzies, het zijn drama's, met dingen die aan scherven gaan. Maar van het moment dat jij aanbelt is hij (Giammetti strijkt met zijn hand over zijn gelaat) een masker'."

Giammetti was 21 toen hij de 28-jarige Valentino Garavani ontmoette, in 1960. Veertig jaar lang hebben ze samen de zaak gerund. Giammetti vindt dat het onberispelijke uiterlijk van zijn partner een kwaliteit is om te slagen in de modebusiness, waar alles draait om imago. "Maar soms", zegt hij, "kan ik me levendig voorstellen dat de mensen ook wel eens zouden willen schreeuwen en gewoon zeggen wat ze denken."

Het is Valentino's veertigste jaar in de mode en de kroon op zijn werk, de award voor zijn loopbaan, werd in New York op verschillende manieren gevierd. Op dinsdag organiseerde Katherine Betts, hoofdredacteur van Harper's Bazaar, een diner te zijner ere. Carolina Herrera, die zijn kleren droeg in de jaren zeventig, tot ze zelf begon te ontwerpen, volgde woensdag met een cocktailparty in haar huis in Manhattan. Le tout New York was er: Dominick Dunne, Pat Buckley, Annette de la Renta; hoofdredacteur Graydon Carter van Vanity Fair, hoofdredacteur Patrick McCarthy van Women's Wear Daily, etcetera. Donderdag was er het gala voor de fashion awards en vervolgens het diner in de Four Seasons, waar Valentino, met zijn rechterarm in een rood verband (rood is de 'rode draad' in Valentino's imago) van gepoederde wang naar gepoederde wang evolueerde. Cathy Horyn: "Hij zag er gebruinder uit dan 's morgens, toen hij mij, te midden zijn schilderijen, had verteld hoe voor hem een ideale dag er uitziet: 'Eerst en vooral', begint hij met een glimlach, 'moet je na het opstaan in de spiegel kijken en zeggen: ik ben best nog wel te doen. Ik besef steeds meer dat de dingen beter gaan wanneer je de dag goedgehumeurd begint.' Hij pauzeert even, alsof hij beseft dat dit wel heel erg Barbara Cartland klinkt, en vervolgt: 'Weet je, ik ga niet meer zo vaak uit. Ik zie mijn vrienden gaarne, ik hou meer van intieme dineetjes'."

Dit klinkt vreemd uit de mond van een een man die huizen heeft in vijf landen , die het heel breed laat hangen en die - hoewel hij binnen het beroep de reputatie heeft van een harde werker te zijn en een van de degelijkste couture-ateliers van Europa te leiden - voortdurend lijkt te acteren. "Nee! Nee! Integendeel", roept hij uit. "In Rome nodigt niemand me nog uit omdat ik er altijd spijt van heb. Spijt, spijt spijt." Valentino pleegt in drievouden te spreken. En hij vervolgt: "Neen, ik blijf liever bij mijn honden. Ik leid een heel, heel knus leventje. Ik heb mijn huis in Frankrijk, ik wandel er graag door mijn tuin en denk na over het leven. ik ben een zeer gevoelig mens, weet u."

Het was bij een reddingspoging van een van zijn honden, vorige maand, dat hij zijn schouder ontwrichtte. Valentino liep over een modderig weggetje toen een van zijn jonge hondjes door een zwaan werd aangevallen. In een poging om tussenbeide te komen gleed hij uit en bezeerde zich.

Valentino zou je kunnen zien als een van de laatste vertegenwoordigers van echte jetset-glamour. Zijn ontwerpen - de heel precies gesneden pakjes en jassen, de flatteuze bloezen en de lange avondjaponnen waarmee je niet ongemerkt een zaal binnenkomt, worden door vrouwen meestal als 'erg mooi' omschreven en door mannen sexy gevonden. Dat was vooral het geval in de gulle jaren tachtig, toen het modedagblad Women's Wear Daily aan Valentino de titel 'Sheik of Chic' gaf.

Wie van al zijn klanten in de loop der jaren de diepste indruk op hem naliet? "U wilt namen?" Hij vouwt zijn handen bedachtzaam en zegt: "Niet omdat ze mij beroemd maakte in de States, maar voor mij was Jackie Kennedy een van de iconen. Zij deed wonderen voor mijn carrière. Maar dat deden ook vele, vele, vele andere dames."

Op de awards party van de Council of Fashion Designers of America werd aan Carolina Herrera gevraagd of ze na al die jaren dat ze Valentino kent eigenlijk durft te zeggen dat ze hem écht kent. "Dat is een moeilijke vraag", zegt ze met een glimlach. "Hij is slim. Ik denk dat hij de mensen alleen laat weten wat hij wil dat ze van hem weten. Hij is overal en altijd dezelfde."

Valentino mag dan verslingerd zijn aan rood, dat geldt niet als het over zijn bankrekening gaat. Terwijl hij zich in New York van zijn bekende glamour-zijde liet zien, werd er in Italië hard gesleuteld om het bedrijf zakelijk weer op de sporen te zetten. Directeur-generaal Fabio Giombini legde vorige week aan de pers een driejarenplan voor, bedoeld om het Romeinse couturehuis tegen 2002-2003 uit de rode cijfers te halen waar het sinds zijn overname in 1998 door de holding HdP in terecht gekomen was. Het pijnlijke is vooral dat andere luxe-merken als Gucci, Prada, en de LVMH-groep hun verkoop almaar zien stijgen en Valentino vorig jaar een verlies leed van 25 miljard lire op een omzet van 153 miljard lire. Vorig jaar hield de nieuwe moedermaatschappij grote schoonmaak in het management en plaatste Giombini aan het hoofd. In de Wall Street Journal van 21 juni maakte die zijn plannen bekend. Eerst en vooral worden voortaan alle collecties rechtstreeks door Valentino gemanaged. Het aantal licenties wordt van vijftig teruggebracht tot tien. Er worden nieuwe winkels en shops-in-shops geopend, waardoor de directe distributie van 1 procent dit jaar, zou kunnen stijgen tot 65 procent in 2002. Het productengamma moet verbreed worden. Tot nog toe is Valentino vooral bekend om zijn luxueuze, dure dameslijnen. In het najaar zou een nieuwe prêt-à-porter lijn worden gelanceerd onder de naam Valentino Roma. Ze moet iets toegankelijkere prijskaartjes dragen en ook een herenlijn omvatten. En dan is er de taart waar iedereen nu wil van eten: de accessoires. Vorig jaar al werd een gamma gelanceerd, maar het is nog niet wereldwijd verspreid. Daar moet hard op worden gewerkt, zei Giombini, met als doel 15 procent van de verkoop te gaan uitmaken (is nu 1 procent). En natuurlijk zal dit alles gepaard gaan met gigantische reclamecampagnes, waarvoor de komende drie jaar 96 miljard lire opzij wordt gezet. Valentino? U zult er ongetwijfeld nog van horen.

Agnes Goyvaerts

Om het bedrijf uit de rode cijfers te krijgen, worden voortaan alle collecties weer rechtstreeks door Valentino gemanaged. En er komt een betaalbare prêt-à-porter-lijn: Valentino Roma

En zij wonnen ook De overige winnaars van de American Fashion Awards 2000:

Womenswear Designer of the Year: Oscar de la Renta

Menswear Designer of the Year: Helmut Lang

The Perry Ellis Award voor jong talent: Miguel Adrover

International Award: Jean Paul Gaultier

Humanitarian Award: Liz Claiborne

Special Tribute: de ouderdomsdeken van de Amerikaanse mode, Bill Blass

The Most Stylish dot.com: pleatsplease.com

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234